Romeine 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Daarom vra ek: het ons Vader sy volk verwerp? Nooit nie—ek is self ’n Israeliet, uit Abraham se geslag, uit die stam van Benjamin. ²Ons Vader het nie sy volk verwerp nie, die volk wat hy vooruit geken het. Of weet julle nie wat die Skrif van Elia sê nie, hoe hy by ons Vader teen Israel pleit? ³“Vader, hulle het u profete doodgemaak, u altare afgebreek; ek alleen het oorgebly, en hulle soek my lewe.”

⁴God se antwoord: “Ek het vir myself sewe duisend manne gehou wat nie die knie voor Baäl gebuig het nie.” ^a a v4 Baäl was die vernaamste Kanaänitiese afgod, wat in Elia se tyd regdeur Israel algemeen aanbid is.

⁵So is daar ook in die teenswoordige tyd ’n oorblyfsel, uitgekies deur genade. ⁶Maar as dit deur genade is, dan nie meer deur werke nie; anders sou genade nie meer genade wees nie.

⁷Wat dan? Israel het nie gekry wat dit gesoek het nie; die uitverkorenes het dit gekry, maar die ander is verhard. ⁸Soos daar geskryf staan: “Ons Vader het aan hulle ’n dowwe gees gegee, oë wat nie kan sien nie en ore wat nie kan hoor nie, tot vandag toe.”

⁹En Dawid sê: “Laat hulle tafel ’n strik word, ’n valstrik, ’n struikelblok, en ’n vergelding vir hulle. ¹⁰Laat hulle oë verduister word sodat hulle nie kan sien nie, en buig hulle rûe vir ewig.”

¹¹Daarom vra ek: het hulle gestruikel om heeltemal te val? Beslis nie! Inteendeel, hulle mislukking het redding na die heidene toe gebring, om Israel jaloers te maak. ¹²As hulle sonde die wêreld verryk, en hulle mislukking die heidene verryk, hoeveel te meer hulle volle insluiting!

¹³Ek sê dit vir julle heidene: omdat ek apostel vir die heidene is, eer ek my bediening, ¹⁴in die hoop dat ek op een of ander manier my eie volk jaloers kan maak en sommige van hulle kan red. ¹⁵As hulle verwerping die wêreld versoen het, wat sal hulle aanneming anders bring as lewe uit die dood? ¹⁶As die eerstelinge heilig is, dan is die deeg ook heilig; as die wortel heilig is, dan is die takke ook heilig. ¹⁷As sommige van die takke afgebreek is, en jy, ’n wilde olyfloot, tussen hulle ingeënt is en deel in die ryk wortel van die olyfboom, ¹⁸moenie teen die takke roem nie. As jy dit doen, dra jy nie die wortel nie—die wortel dra jou. ¹⁹Dan sal jy sê: “Takke is afgebreek sodat ek ingeënt kan word.” ²⁰Dis waar. Hulle is afgebreek weens ’n gebrek aan geloof; jy staan deur geloof. Moenie hoogmoedig wees nie—vrees eerder. ²¹Want as ons Vader die natuurlike takke nie gespaar het nie, sal hy jou ook nie spaar nie. ²²Sien dan die goedheid en gestrengheid van ons Vader: gestrengheid teenoor die gevallenes, goedheid teenoor jou—as jy daarin volhard; anders sal jy ook afgesny word. ²³En as hulle nie in hulle gebrek aan geloof bly nie, sal hulle ook ingeënt word—ons Vader kan hulle weer inent. ²⁴As jy van ’n olyfboom wat van nature wild is, afgesny is en teen die natuur in ’n mak olyfboom ingeënt is, hoeveel te meer sal die natuurlike takke in hulle eie olyfboom teruggeënt word?

Die Hele Israel Sal Gered Word

²⁵Broers en susters, ek wil nie hê julle moet onbewus wees van hierdie geheimenis nie, sodat julle nie eiewys is nie: Israel is gedeeltelik verhard, totdat die volle getal van die heidene ingekom het.

²⁶So sal die hele Israel gered word, soos daar geskryf staan: “Die redder sal uit Sion kom en die kwaad van Jakob verwyder, ^b b v26 Die Verlosser wat uit Sion kom, is Jesus — die redder wat ons Vader deur Jesaja beloof het, wat sy volk van die sonde afkeer. ²⁷en dit sal my verbond met hulle wees, wanneer ek hulle sondes wegneem.”

²⁸Wat die evangelie betref, is hulle vyande ter wille van julle; wat die uitverkiesing betref, is hulle geliefdes ter wille van die voorvaders. ²⁹Want die genadegawes en die roeping van ons Vader is onherroeplik. ³⁰Want net soos julle eers ongehoorsaam was aan ons Vader, maar nou barmhartigheid ontvang het deur hulle ongehoorsaamheid, ³¹so was hulle nou ook ongehoorsaam, sodat hulle deur die barmhartigheid wat aan julle bewys is, nou ook barmhartigheid kan ontvang. ³²Want ons Vader het almal aan die ongehoorsaamheid oorgegee, sodat hy aan almal barmhartigheid kan bewys.

³³O, die diepte van die rykdom en die wysheid en die kennis van ons Vader! Hoe ondeurgrondelik is sy oordele en hoe onnaspeurlik sy weë! ³⁴“Want wie het die gedagtes van ons Vader geken, of wie was sy raadgewer? ³⁵Of wie het eers aan hom iets gegee sodat dit aan hom terugbetaal moet word?” ³⁶Want uit hom en deur hom en tot hom is alle dinge. Aan hom behoort die heerlikheid vir ewig. Amen.