Rum 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Mulane aku takon: apa Rama kita wis nampik umate? Babar pisan ora—aku dhewe iya wong Israel, saka turune Abraham, taler Benyamin. ²Rama kita ora nampik umate, kang wis dipirsani wiwit sakawit. Apa kowe padha ora ngerti apa kang kacarita ing Kitab Suci bab Nabi Elia, nalika panjenengane munjuk marang Rama kita nglawan wong Israel? ³“Dhuh Rama, tiyang-tiyang punika sampun mejahi para nabi Paduka, sarta ngrebahaken misbyah-misbyah Paduka; namung kawula piyambak ingkang kantun, lan tiyang-tiyang punika sami ngangkah nyawa kawula.”

⁴Paring wangsulane Gusti Allah: “Aku wis nyisihake pitung ewu wong kanggo Aku dhewe, kang padha ora tau sujud nyembah marang Baal.” ^a a v4 Baal iku brahala utama bangsa Kanaan, kang disembah ing ngendi-endi tanah Israel ing jamane Nabi Elia.

⁵Semono uga ing jaman saiki ana wong turahan, kang kapilih adhedhasar sih-rahmat. ⁶Nanging yen adhedhasar sih-rahmat, dadi ora adhedhasar panggawe maneh; sabab yen ora mangkono, sih-rahmat iku dudu sih-rahmat maneh.

⁷Dadi kepriye? Wong Israel ora oleh apa kang digoleki; nanging wong kang kapilih padha oleh, dene liyane padha dadi wangkot atine. ⁸Kaya kang wis katulis: “Rama kita wis maringi roh kang kesirep marang wong-wong mau, mripat kang ora bisa ndeleng lan kuping kang ora bisa krungu, nganti tumeka ing dina iki.”

⁹Lan Prabu Dawud ngandika: “Mejane wong-wong mau dadia kala lan jiret, dadia sandhungan lan piwales kanggo wong-wong mau, ¹⁰Mripate padha dipethengna supaya padha ora bisa ndeleng, lan gegere padha dibengkukna ing salawase.”

¹¹Mulane aku takon: apa anggone kesandhung mau nganti tumiba babar pisan? Babar pisan ora! Nanging marga saka kaluputane, karahayon tumeka marang bangsa-bangsa liya, supaya wong Israel padha dadi meri. ¹²Yen dosane njalari jagad dadi sugih, lan kaluputane njalari bangsa-bangsa liya dadi sugih, saya luwih maneh samangsa wong Israel kabeh padha dadi genep!

¹³Iki pituturku marang kowe, para bangsa liya: sarehne aku iki rasul kanggo bangsa-bangsa liya, aku ngurmati ayahanku, ¹⁴kanthi pangarep-arep supaya aku bisa njalari bangsaku dhewe dadi meri lan nylametake sawetara saka wong-wong mau. ¹⁵Yen anggone katampik njalari jagad dadi rukun karo Gusti Allah, apa kang bakal diasilake dening anggone katampa, kajaba urip saka ing antarane wong mati? ¹⁶Yen panganan kawitan iku suci, adonane kabeh iya suci; yen oyode suci, pang-pange iya suci. ¹⁷Yen ana sawetara pang kang padha dicuthel, lan kowe, pang zaitun alasan, didadekake tunggal karo pang-pang mau sarta melu ngrasakake oyode wit zaitun kang subur, ¹⁸aja gumunggung marang pang-pang mau. Yen kowe gumunggung, elinga yen dudu kowe kang nyangga oyod iku—nanging oyod iku kang nyangga kowe. ¹⁹Banjur kowe bakal kandha: “Pang-pang iku padha dicuthel supaya aku bisa disambung ing kono.” ²⁰Pancen bener. Wong-wong mau padha dicuthel marga kurang pracaya; dene kowe ngadeg marga pracaya. Aja gumunggung—nanging wedia. ²¹Amarga yen Rama kita ora ngeman marang pang-pang kang asli, Panjenengane iya ora bakal ngeman marang kowe. ²²Mulane titenana kabecikan lan kakerasane Rama kita: kakerasan tumrap wong kang padha tiba, nanging kabecikan tumrap kowe—angger kowe tetep ana ing kabecikan mau; yen ora, kowe uga bakal ditegor. ²³Lan yen wong-wong mau ora tetep ana ing kaanan kurang pracaya, iya bakal disambung maneh—awit Rama kita kuwasa nyambung wong-wong mau maneh. ²⁴Yen kowe wis dicuthel saka wit zaitun alasan miturut asal-usulmu, banjur disambungake, cengkah karo kodrat, ing wit zaitun kang diopeni, saya luwih maneh pang-pang kang asli bakal disambung maneh ing wit zaitune dhewe!

Wong Israel Kabeh Bakal Padha Kaslametake

²⁵Para sadulur, aku ora kepengin kowe padha ora ngerti bab wewadi iki, supaya kowe aja rumangsa wicaksana ing pangrasamu dhewe: wong Israel iku saperangan padha dadi wangkot atine, nganti tekan jangkepe cacahe bangsa-bangsa liya kang padha mlebu.

²⁶Kaya mangkono wong Israel kabeh bakal padha kaslametake, kaya kang wis katulis: “Sang Juru Pitulung bakal rawuh saka Sion lan nyingkirake piala saka Yakub, ^b b v26 Sang Juru Pitulung kang rawuh saka Sion iku Gusti Yesus—Juru Pitulung kang wis dijanjekake dening Rama kita lumantar Nabi Yesaya, kang mbalekake umate saka dosa. ²⁷lan iki kang bakal dadi prajanjianKu karo wong-wong mau, nalika Aku ngilangake dosa-dosane.”

²⁸Ing bab Injil, wong-wong mau dadi mungsuh marga saka kowe; nanging ing bab pamilihan, wong-wong mau padha ditresnani marga saka para leluhur. ²⁹Amarga peparing lan timbalane Rama kita iku ora kena dijabel. ³⁰Amarga padha kaya kowe biyen padha mbangkang marang Rama kita, nanging saiki wis padha nampa sih-rahmat marga saka pambangkange wong-wong mau, ³¹mangkono uga wong-wong mau saiki padha mbangkang, supaya marga saka sih-rahmat kang wis katampa dening kowe, wong-wong mau uga saiki bisa nampa sih-rahmat. ³²Amarga Rama kita wis ngurung wong kabeh ing sajroning pambangkang, supaya Panjenengane bisa ngasihi marang kabeh.

³³Dhuh, saiba jerone kasugihan, kawicaksanan, lan kawruhe Rama kita! Saiba anggone ora kena dijajagi putusan-putusane, lan ora kena ditlusuri margi-margine! ³⁴“Amarga sapa kang wis nyumurupi panggalihe Rama kita, utawa sapa kang wis dadi juru pirembuge? ³⁵Utawa sapa kang wis menehi paweweh marang Panjenengane, satemah Panjenengane kudu males?” ³⁶Amarga samubarang kabeh iku asale saka Panjenengane, lumantar Panjenengane, lan tumuju marang Panjenengane. Panjenengane kang kagungan kamulyan ing salawas-lawase. Amin.