Pagmata, O Zion
Ang siyudad nga naglingkod sa abog gisultihan nga motindog ug magbisti alang sa kagawasan, gibaligya nga walay bayad ug gilukat nga walay salapi. Ang mga tigdagan moabot latas sa kabungtoran dala ang balita nga ang iyang Amahan naghari. Natapos kini sa alagad, gibayaw apan nadaot kaayo nga ang mga nagtan-aw misibog.
52 1Pagmata, pagmata, isul-ob ang imong kusog, O Zion; isul-ob ang imong matahom nga mga bisti, O Jerusalem, ang balaang siyudad; kay ang dili-tinuli ug ang mahugaw dili na gayod makasulod kanimo pag-usab. 2Itaktak ang abog gikan kanimo ug tindog; lingkod sa imong trono, O Jerusalem; buhii ang imong kaugalingon gikan sa mga gapos libot sa imong liog, O binihag nga anak nga babaye sa Zion.
3Kay mao kini ang giingon sa atong Amahan: “Gibaligya ka sa walay bili, ug lukaton ka nga walay salapi.”
4Kay mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: “Sa sinugdan ang akong katawhan milugsong ngadto sa Ehipto aron mopuyo didto ingon nga mga langyaw, ug ang Asiria midaogdaog kanila sa walay hinungdan.
5“Ug karon, unsa man kini?” nag-ingon ang atong Amahan, “nga ang akong katawhan gidala palayo sa walay bili? Ang ilang mga magmamando nagminatay,” nag-ingon ang atong Amahan, “ug kanunay, sa tibuok adlaw, ang akong ngalan gipakaulawan. 6Busa masayod ang akong katawhan sa akong ngalan; busa niadtong adlawa masayod sila nga ako ang nagasulti; ania ako.”
7Pagkatahom diha sa kabukiran sa mga tiil sa mensahero nga nagdala ug maayong balita, nga nagmantala ug kalinaw, nga nagdala ug maayong balita sa mga maayong butang, nga nagmantala ug kaluwasan, nga nag-ingon sa Zion, “Ang imong Amahan naghari!” 8Paminaw! Ang imong mga magbalantay nagpatugbaw sa ilang mga tingog; dungan silang naninggit sa kalipay, kay sa ilang kaugalingong mga mata makita nila ang atong Amahan nga mobalik sa Zion. 9Panag-awit kamo nga dungan, kamong nagun-ob nga mga dapit sa Jerusalem, kay gilipay sa atong Amahan ang iyang katawhan; gilukat niya ang Jerusalem. 10Gipakita sa atong Amahan ang iyang balaang bukton atubangan sa tanang kanasoran, ug ang tanang kinatumyan sa yuta makakita sa kaluwasan sa atong Amahan. 11Pahawa! Pahawa! Gula kamo gikan didto; ayaw paghikap ug bisan unsang mahugaw nga butang; gula kamo gikan kanila; putli-a ang inyong kaugalingon, kamong nagdala sa mga sudlanan sa atong Amahan. 12Kay dili kamo mogula nga nagdali, ni mokalagiw kamo; kay ang atong Amahan mag-una kaninyo, ug ang atong Amahan mahimong magbalantay sa inyong luyo.
Ang Akong Alagad nga si Jesus, Gibayaw sa Kahitas-an
13Tan-awa, ang akong alagad—si Jesus— molihok nga maalamon; siya pagabayawon ug igatuboy ug igapataas pag-ayo. a a v13 Ang ikaupat nga Awit sa Alagad nagsugod dinhi ug nagpadayon hangtod sa kapitulo 53. Ginganlan sa Bag-ong Tugon si Jesus ingon nga mao kining nag-antos ug binayaw nga Alagad sa tudling human sa tudling — Mateo 8:17, Mga Buhat 8:32-35, 1 Pedro 2:21-25. 14Maingon nga daghan ang nahikugang kaniya—ang iyang panagway nadaot pag-ayo labaw sa bisan kinsang tawo, ug ang iyang dagway labaw sa bisan kinsang tawhanong binuhat, 15mao nga wisikan niya ang daghang kanasoran; ang mga hari motak-om sa ilang mga baba tungod kaniya. Kay kon unsa ang wala isugilon kanila, ila kining makita, ug kon unsa ang wala nila madungog, ila kining masabtan. b b v15 Ang “wisik” nagsunod sa paring diwa sa pagputli sa orihinal; ang ubang mga hubad naghubad niini nga pulong ingon nga “makapakurat.”
