Tangia, he Sion
Kutha sing lungguh ing lebu dikon ngadeg lan nganggo sandhangan kamardikan, didol tanpa rega lan ditebus tanpa dhuwit. Para pelari teka ngliwati gunung-gunung nggawa kabar yèn Ramané jumeneng Raja. Pungkasané bab abdi iku, kaluhuraké nanging rupané rusak banget nganti wong sing nyawang padha mundur.
52 1Tangia, tangia, nganggoa kakuwatanmu, he Sion; nganggoa sandhanganmu kang endah, he Yerusalem, kutha suci; awit wong kang ora tetak lan wong najis ora bakal mlebu maneh ing kowe. 2Ngregoka awakmu saka lebu lan tangia; lungguha ing dhamparmu, he Yerusalem; uculana belenggu ing gulumu, he putri Sion kang katawan.
3Awit mangkene pangandikane Rama kita: “Kowe wis didol tanpa bayaran, lan kowe bakal ditebus tanpa dhuwit.”
4Awit mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: “Ing wiwitane umatKu padha ngalih menyang tanah Mesir supaya manggon ana ing kono dadi wong manca, lan Asyur nindhes marang wong-wong mau tanpa sabab.
5“Lan saiki, apa iki?” mangkono pangandikane Rama kita, “awit umatKu padha digawa lunga tanpa bayaran? Para panguwasane padha sesambat,” mangkono pangandikane Rama kita, “lan tanpa leren, sadina muput, asmaKu dinistha. 6Mulane umatKu bakal wanuh marang asmaKu; mulane ing dina iku wong-wong bakal padha ngerti, yen Aku iki kang ngandika; lah iki Aku.”
7Sapira endahe ana ing gunung-gunung sikile utusan kang nggawa kabar becik, kang ngabarake tentrem-rahayu, kang nggawa kabar bab kabecikan, kang ngabarake karahayon, kang ngucap marang Sion: “Ramamu jumeneng Ratu!” 8Rungokna! Para pengawalmu padha ngangkat swarane; bebarengan padha surak-surak kabungahan, awit kalawan mripate dhewe bakal padha nyawang Rama kita anggone kondur menyang Sion. 9Padha ngidunga bebarengan, he jugrugane Yerusalem, awit Rama kita wis nglipur umate; Panjenengane wis nebus Yerusalem. 10Rama kita wis ngatonake astane kang suci ana ing ngarsane sakehe bangsa, lan sakehe pojoking bumi bakal padha nyipati karahayon paringe Rama kita. 11Padha lungaa! Lungaa! Metua saka ing kono; aja ndemek barang kang najis; metua saka ing antarane; padha sucekna awakmu, he kowe kang padha ngusung piranti-pirantine Rama kita. 12Awit kowe ora bakal metu kanthi kesusu, lan ora bakal padha keplayu; awit Rama kita bakal tindak ing ngarepmu, lan Rama kita bakal dadi pangreksamu ing saburimu.
AbdiKu Gusti Yesus, Kang Kaluhurake
13Lah, abdiKu bakal tumindak kanthi wicaksana; Panjenengane bakal kaunggahake lan kajunjung sarta kaluhurake kanthi dhuwur banget. a a v13 Kidung Abdi kang kaping papat diwiwiti ing kene lan nerus nganti pungkasaning pasal 53. Prajanjian Anyar nyebut Gusti Yesus minangka Abdi kang nandhang sangsara lan kaluhurake iki ing pirang-pirang perangan — Matius 8:17, Lelakone Para Rasul 8:32-35, 1 Petrus 2:21-25. 14Kayadene akeh wong padha kaget nggumun marang Panjenengane—pasuryane rusak banget ngluwihi manungsa sapa bae, lan sarirane ngluwihi wujuding manungsa endi bae, 15mangkono uga Panjenengane bakal merciki akeh bangsa; para raja bakal padha mingkem cangkeme marga saka Panjenengane. Awit apa kang durung tau dikandhakake marang wong-wong mau, bakal padha dideleng, lan apa kang durung tau dirungu, bakal padha dimangerteni. b b v15 “Merciki” iku manut tegese pangresikan imam saka naskah asline; sawetara terjemahan negesi tembung iki minangka “ngagetake”.