Marga saka Tatune Kita Padha Kawarasake
Abdi iku tuwuh tanpa ana sing istiméwa, ora nduwèni kaéndahan sing narik ati sapa waé, lan disingkiri lan diina. Owahé teka nalika para sing ngomong ngakoni yèn padha salah pangerten: apa sing dikira paukuman tumrap dhèwèké iku sejatiné kaluputané dhéwé, sing ditumpakaké marang dhèwèké déning Rama kita.
53 1Sapa kang ngandel marang pawarta kita? Lan marang sapa astane Rama kita wis kaedhengake? a a v1 Tembung “asta”-ne Rama kita iku gegambaran saka pangwasane kang nylametake kang wis katindakake. 2Awit Panjenengane tuwuh ana ing ngarsane kaya trubusan kang isih enom, lan kaya oyod kang thukul saka ing lemah cengkar; Panjenengane ora kagungan rupa kang pantes utawa kaluhuran kang njalari kita mandeng marang Panjenengane, ora ana kaendahan kang narik kita marang Panjenengane. b b v2 Abdi kang Nandhang Sangsara ing kitab Yesaya iku Gusti Yesus — Prajanjian Anyar nrapake sakabehe bab iki marang Panjenengane: 1 Petrus 2:21-25, Lelakone Para Rasul 8:32-35, Mateus 8:17, Rum 4:25. 3Panjenengane disepelekake lan ditampik dening para manungsa, priya kang kebak kasusahan lan kulina marang kasangsaran; lan kaya wong kang wong-wong padha ngaling-alingi raine saka Panjenengane, Panjenengane disepelekake, lan kita padha nganggep Panjenengane ora aji.
4Satemene Panjenengane wis nyangga kasangsaran kita lan manggul kasusahan kita; nanging kita padha nganggep Panjenengane kena ing paukuman, digebag dening Rama kita, lan disiksa. 5Nanging Panjenengane dituwek marga saka pambalela kita; Panjenengane diremuk marga saka dosa kita; paukuman kang nekakake katentreman marang kita iku tumiba marang Panjenengane, lan marga saka tatune kita padha kawarasake. c c v5 Panjenengane kataton minangka gantine kita — nanggung paukuman kang samesthine tumiba marang kita marga saka dosa kita, supaya kita bisa kawarasake. Petrus ngandharake kanthi cetha: “marga saka tatune kowe wis padha kawarasake” (1 Petrus 2:24), kang nuding marang Gusti Yesus. 6Kita kabeh, kaya wedhus, wis padha nasar; kita wis padha nyimpang, saben wong marang dalane dhewe; lan Rama kita wis numpangake dosane kita kabeh marang Panjenengane.
7Panjenengane ditindhes, lan disiksa, nanging Panjenengane ora ngandika sakecap; kaya cempe kang dituntun menyang pejagalan, lan kaya wedhus gibas kang meneng ana ing ngarepe wong kang nyukur wulune, mangkono Panjenengane ora ngandika sakecap. 8Marga saka panindhes lan pangadilan Panjenengane dipundhut; lan sapa ing antarane golongane kang nggagas bab iki—yen Panjenengane dipedhot saka ing tanahe wong urip, digebag marga saka pambalelane umatKu? 9Panjenengane disedhiyani kubur bebarengan karo wong duraka, lan karo wong sugih ing sedane, sanadyan Panjenengane ora tau tumindak culika, lan ora ana cidra ing lathine.
10Ewadene dadi karsane Rama kita ngremuk Panjenengane lan ndadekake Panjenengane nandhang sangsara; samangsa Panjenengane masrahake nyawane dadi kurban pangruwating kaluputan, Panjenengane bakal mirsani turune, Panjenengane bakal dawa yuswane, lan karsane Rama kita bakal kalakon lumantar Panjenengane. d d v10 Karsane Sang Rama ngremuk Sang Putra iku katresnan — maringake Panjenengane dadi kurban kang nuntun para putrane mulih. Yokanan 3:16. 11Sawuse nandhang sangsarane nyawane, Panjenengane bakal mirsani pepadhang lan marem; marga saka kawruhe, abdiKu kang bener bakal mbenerake wong akeh, lan Panjenengane bakal nyangga dosane wong-wong mau. e e v11 Kagenepan ana ing Gusti Yesus, Abdi kang bener — 1 Petrus 2:21-25; Lelakone Para Rasul 8:32-35. 12Mulane Aku bakal maringi Panjenengane panduman ing antarane wong akeh, lan Panjenengane bakal ngedum jarahan karo wong-wong kang rosa, amarga Panjenengane wis ngesokake nyawane nganti seda lan kaetung ing antarane para wong duraka; ewadene Panjenengane wis nyangga dosane wong akeh, lan Panjenengane mbelani para wong duraka.