ኢሳይያስ 53

53 ¹መልእክታችንን ማን አመነ? የአባታችንስ ክንድ ለማን ተገለጠ? ^a a v1 የአባታችን “ክንድ” በሥራ የተገለጠውን የማዳን ኀይሉን የሚያሳይ ምሳሌ ነው። ²እርሱ በፊቱ እንደ ለጋ ቡቃያ፣ ከደረቅ መሬትም እንደ ሥር አደገ፤ እንድንመለከተው የሚያደርግ መልክ ወይም ግርማ አልነበረውም፤ ወደ እርሱ የሚስበን ውበት አልነበረውም። ^b b v2 የኢሳይያስ መከራ ተቀባዩ አገልጋይ ኢየሱስ ነው፤ አዲስ ኪዳን ይህን ምዕራፍ ሙሉ በሙሉ ለእርሱ ይጠቅሳል፦ 1 ጴጥሮስ 2፥21-25፣ የሐዋርያት ሥራ 8፥32-35፣ ማቴዎስ 8፥17፣ ሮሜ 4፥25። ³በሰዎች የተናቀና የተጠላ ነበረ፤ የኀዘን ሰው፣ መከራንም የለመደ ነበረ፤ ሰዎች ፊታቸውን እንደሚሰውሩበት ሰው ሆነ፤ ተናቀ፤ እኛም ከንቱ አድርገን ቈጠርነው።

⁴በእውነት እርሱ ሕማማችንን ተሸከመ፤ ኀዘናችንንም ተሸከመ፤ እኛ ግን እንደ ተመታ፣ በአባታችን እንደ ተቀሠፈና እንደ ተጨነቀ ቈጠርነው። ⁵እርሱ ግን ስለ ዐመፃችን ተወጋ፤ ስለ ኀጢአታችንም ተቀጥቅጦ ተሰበረ፤ ሰላማችንን ያስገኘልን ቅጣት በእርሱ ላይ ነበረ፤ በቍስሎቹም እኛ ተፈወስን። ^c c v5 እርሱ በእኛ ምትክ ቈሰለ፤ ፍጹማን እንሆን ዘንድ ኀጢአታችን የሚገባውን ቅጣት ተቀበለ። ጴጥሮስም ወደ ኢየሱስ እያመለከተ፣ “በቍስሎቹ ተፈወሳችሁ” (1 ጴጥሮስ 2፥24) ሲል በግልጥ ተናገረ። ⁶እኛ ሁላችን እንደ በጎች ተሳሳትን፤ እያንዳንዳችን ወደየራሳችን መንገድ ዘወር አልን፤ አባታችንም የሁላችንን ኀጢአት በእርሱ ላይ ጫነ።

⁷ተጨቈነ ተጨነቀም፤ ነገር ግን አፉን አልከፈተም፤ ለመታረድ እንደሚነዳ ጠቦት፣ ጠጕሩን በሚሸልቱት ፊት ዝም እንደሚል በግ፣ እንዲሁ አፉን አልከፈተም። ⁸በጭቈናና በፍርድ ተወሰደ፤ ከትውልዱ መካከልስ ይህን ያስተዋለ ማን ነበረ? እርሱ ከሕያዋን ምድር ተወገደ፤ ስለ ሕዝቤም ዐመፅ ተቀሠፈ። ⁹መቃብሩን ከክፉዎች ጋር አደረጉ፤ በሞቱም ከባለጠጋ ጋር ሆነ፤ ምንም ግፍ ባይሠራም፣ በአፉም ተንኰል ባይገኝም።

¹⁰ነገር ግን እርሱን መቀጥቀጥ፣ ማሰቃየትም የአባታችን ፈቃድ ነበረ፤ ነፍሱን የበደል መሥዋዕት ባደረገ ጊዜ፣ ዘሩን ያያል፤ ዕድሜውም ይረዝማል፤ የአባታችንም ፈቃድ በእጁ ይከናወናል። ^d d v10 ወልድን ለመቀጥቀጥ የአብ ፈቃድ ፍቅር ነበረ፤ ልጆቹን ወደ ቤት የሚመልሰውን መሥዋዕት አድርጎ ሰጠው። ዮሐንስ 3፥16። ¹¹ከነፍሱ ጭንቅ በኋላ ብርሃኑን አይቶ ይረካል፤ ጻድቅ አገልጋዬ—ኢየሱስ—በእውቀቱ ብዙዎችን ያጸድቃል፤ ኀጢአታቸውንም ይሸከማል። ^e e v11 1 ጴጥሮስ 2፥21-25፤ የሐዋርያት ሥራ 8፥32-35። ¹²ስለዚህ ከብዙዎች ጋር ዕድል ፈንታ እሰጠዋለሁ፤ እርሱም ከኀያላን ጋር ምርኰ ይከፍላል፤ ነፍሱን ለሞት አሳልፎ ሰጥቷልና፤ ከዐመፀኞችም ጋር ተቈጥሯልና፤ ነገር ግን የብዙዎችን ኀጢአት ተሸከመ፤ ስለ ዐመፀኞችም ይማልዳል።