Uning yaralari bilan biz shifo topamiz
Qul hech kimni o'ziga jalb qiladigan go'zalliksiz, ko'zga tashlanmay o'sadi, undan qochadilar va uni xor qiladilar. Burilish so'zlovchilar hammasini teskari tushunganlarini tan olganda keladi: ular unga tushgan jazo deb o'ylagan narsa Otamiz uning ustiga yuklagan o'zlarining aybi edi.
53 1Bizning xabarimizga kim ishondi? Otamizning qoʻli esa kimga namoyon boʻldi? a a v1 Otamizning “qoʻli” — Uning amalda namoyon boʻlgan najotkor qudratining timsolidir. 2Chunki U Otamiz oldida nozik nihol kabi, qurgʻoqchil yerdan chiqqan ildizdek oʻsib chiqdi; Uni koʻz-koʻz qiladigan salobatli qiyofasi yoki ulugʻvorligi yoʻq edi, bizni Oʻziga jalb qiladigan goʻzalligi ham yoʻq edi. b b v2 Ishayoning Azob chekuvchi Xizmatkori — bu Isodir. Yangi Ahd butun bu bobni Unga tatbiq etadi: 1 Butrus 2:21-25, Havoriylar 8:32-35, Matto 8:17, Rimliklarga 4:25. 3U odamlar tomonidan xor qilinib, rad etilgan edi; U gʻam-alamli, qaygʻuni yaxshi bilgan inson edi; odamlar yuzlarini yashiradigan kimsaday, U xor qilingan edi, biz esa Uni nazar-pisand qilmadik.
4Darhaqiqat, U bizning dardlarimizni Oʻz zimmasiga oldi, qaygʻularimizni koʻtardi; biz esa Uni jazolangan, Otamiz tomonidan urilgan va azoblangan deb oʻyladik. 5Lekin U bizning isyonimiz uchun teshildi; gunohlarimiz uchun ezildi; bizga tinchlik keltirgan jazo Uning zimmasiga tushdi, Uning yaralari bilan biz shifo topamiz. c c v5 U bizning oʻrnimizga yaralandi — biz butunlay sogʻaytirilishimiz uchun gunohlarimizga tegishli jazoni Oʻz zimmasiga oldi. Butrus buni ochiq aytadi: “Uning yaralari bilan sizlar shifo topdingiz” (1 Butrus 2:24), bu bilan Isoga ishora qiladi. 6Hammamiz qoʻy kabi yoʻldan adashdik; har birimiz oʻz yoʻlimizga burildik; Otamiz esa barchamizning gunohimizni Uning zimmasiga yukladi.
7U zulm koʻrdi va azob chekdi, ammo ogʻiz ochmadi; soʻyishga olib borilayotgan qoʻzichoqdek, junini qirquvchilar oldida jim turgan qoʻydek, U ogʻiz ochmadi. 8Zulm va hukm bilan U olib ketildi; Uning naslidan kim bu haqda oʻylab koʻrdi — U tiriklar yurtidan uzib tashlandi, Mening xalqimning isyoni uchun jazolandi-ku? 9Unga fosiqlar bilan birga qabr tayinlashdi, oʻlimida boy odam bilan birga qoʻyishdi, garchi U hech qanday zoʻravonlik qilmagan, ogʻzida hila-yolgʻon boʻlmagan boʻlsa-da.
10Lekin Otamizning irodasi Uni ezish va azob chektirish edi; U Oʻz jonini ayb qurbonligi qilib taqdim etganda, Oʻz naslini koʻradi, umri uzoq boʻladi va Otamizning irodasi U orqali ravnaq topadi. d d v10 Otaning Oʻgʻilni ezishni istashi — bu sevgi edi: Uni Oʻz farzandlarini uyga qaytaradigan qurbonlik qilib berdi. Yuhanno 3:16. 11Oʻz joni chekkan iztirobdan soʻng U nurni koʻradi va mamnun boʻladi; Oʻz bilimi orqali Mening solih Xizmatkorim koʻplarni oqlaydi va ularning gunohlarini Oʻz zimmasiga oladi. e e v11 Bu Isoda — solih Xizmatkorda — amalga oshdi: 1 Butrus 2:21-25; Havoriylar 8:32-35. 12Shuning uchun Men Unga koʻplar orasida ulush beraman, U kuchlilar bilan oʻljani boʻlishadi, chunki U Oʻz jonini oʻlimga toʻkib berdi va gunohkorlar qatoriga qoʻshildi; shunda ham U koʻplarning gunohini Oʻz zimmasiga oldi va gunohkorlar uchun shafoat qiladi.