چاپ شوی
کتاب

د هغۀ په زخمونو مونږ روغ شوُو

خادم عادي لوییږي، هیڅ ښکلا نلري چې څوک راجلب کړي، ترې ډډه کیږي او سپک ګڼل کیږي. بدلون هغه وخت راځي چې ویونکي اعتراف کوي چې دوی خبره سرچپه پوهېدلې وه: هغه څه چې دوی پر هغه سزا ګڼله، د دوی خپله ګناه وه، چې زموږ پلار پر هغه اچولې وه.

څپرکی 53.

زمونږ خبره چا منلې ده؟ او د زمونږ پلار قُدرت چا ته څرګند شوے دے؟ a a v1 د زمونږ پلار ”قُدرت“ د هغۀ د خلاصونکى طاقت يوه نقشه ده چې په عمل کښې راغلے وى. ځکه چې هغه د هغۀ په مخکښې د يوې نرمې کوپۍ په شان لوئ شو، او د وچې زمکې نه د راوتلې يوې ريښې په شان؛ هغۀ سره نۀ کومه ښکلې بڼه وه او نۀ لوئى چې مونږ ورته وګورُو، او نۀ داسې خوبرويى چې مونږ هغۀ ته راکاږى. b b v2 د يسعياه ازار کَښلے خدمتګار عيسىٰ دے — نوے عهدنامه دا ټول باب هغۀ ته منسوب کوى: ۱-پطروس ۲:۲۱-۲۵، اعمال ۸:۳۲-۳۵، متى ۸:۱۷، روميان ۴:۲۵. هغه د خلقو له خوا سپک او رټلے شوے وو، د غمونو يو سړے او د ازار سره بلد؛ او د داسې يو چا په شان چې خلق ترې خپل مخونه پټوى، هغه سپک شوے وو، او مونږ هغه هيڅ ونۀ ګڼلو.

يقيناً هغۀ زمونږ غمونه اوچت کړل او زمونږ دردونه يې پورته کړل؛ خو مونږ هغه داسې وګڼلو چې ووهلے شوے دے، د زمونږ پلار له خوا ګوزار کړے شوے او ازار کړے شوے. خو هغه زمونږ د سرکشۍ دپاره غوڅ کړے شو؛ هغه زمونږ د ګناهونو دپاره ټکولے شو؛ هغه سزا چې مونږ ته يې سلامتى راوړله، هغه د هغۀ په سر وه، او د هغۀ په زخمونو مونږ روغ شوُو. c c v5 هغه زمونږ په ځائ زخمى شو — هغه سزا يې واخسته چې زمونږ ګناهونو ته ښايېدله، دې دپاره چې مونږ بشپړ شُو. پطروس دا په صفا خبره وائى چې، ”د هغۀ په زخمونو تاسو روغ شوئ“ (۱-پطروس ۲:۲۴)، چې اشاره يې عيسىٰ ته ده. مونږ ټول د ګډو په شان بې لارې شوُو؛ هر يو مو خپلې لارې ته واوښتو؛ او زمونږ پلار د مونږ ټولو ګناه د هغۀ په سر کښېښوده.

هغه ظلم شوے او ازار کړے شوے وو، خو هغۀ خپله خوله خلاصه نۀ کړه؛ د يو داسې ورى په شان چې حلالېدو ته بيولے شى، او د يوې داسې ګډې په شان چې د خپلو وړۍ قرېنونکو په مخکښې چپ وى، نو هغۀ هم خپله خوله خلاصه نۀ کړه. په ظلم او قضا سره هغه بوتلے شو؛ او د هغۀ د نسل نه چا په دې کښې فکر وکړو—چې هغه د ژوندو د زمکې نه غوڅ کړے شو، زما د قوم د سرکشۍ دپاره ووهلے شو؟ هغوئ د هغۀ قبر د بدکارانو سره وټاکلو، او د هغۀ په مرګ کښې د يو دولتمند سره، اګر چې هغۀ هيڅ ظلم نۀ وو کړے، او د هغۀ په خوله کښې هيڅ دوکه نۀ وه.

خو دا د زمونږ پلار رضا وه چې هغه ټکولے شى او تکليف ورکړے شى؛ کله چې هغه خپل ژوند د ګناه د قربانۍ دپاره ورکوى، نو هغه به خپل اولاد ووينى، هغه به اوږد عُمر وکړى، او د زمونږ پلار رضا به د هغۀ په وسيله کامياب شى. d d v10 د پلار رضا چې زوئ ټکولے شى، دا مينه وه — هغه يې د هغې قربانۍ په توګه ورکړو چې د هغۀ بچى کور ته راولى. يوحنا ۳:۱۶. د خپل روح د تکليف نه پس به هغه رڼا ووينى او راضى به شى؛ د خپل علم په وسيله به زما صادق خدمتګار ډېر کسان صادق جوړ کړى، او د هغوئ ګناهونه به پورته کړى. e e v11 په عيسىٰ، صادق خدمتګار کښې پوره شو — ۱-پطروس ۲:۲۱-۲۵؛ اعمال ۸:۳۲-۳۵. ځکه نو زۀ به هغۀ ته د ډېرو په مينځ کښې يوه برخه ورکړم، او هغه به د طاقتورو سره لوټ ووېشى، ځکه چې هغۀ خپل ژوند مرګ ته تويه کړو او د ګناهګارانو سره وشمېرلے شو؛ خو هغۀ د ډېرو ګناه پورته کړه، او د ګناهګارانو دپاره سفارش کوى.