Mateus 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Dina poe eta Yesus kaluar ti imah tuluy calik di sisi laut. ²Jalma loba pisan ngagimbung ngurilingan Anjeunna, nepi ka Anjeunna unggah kana parahu tuluy calik, ari jalma rea kabeh narangtung di basisir.

³Tuluy Anjeunna nyarioskeun loba perkara ka maranehna ku siloka-siloka, saur-Na, “Pek regepkeun, aya jalma melak indit rek melak. ⁴Sabot keur melak, aya binih nu ragrag di sisi jalan, tuluy didahar ku manuk nepi ka beak. ⁵Aya binih sejen nu ragrag kana taneuh cadas nu taneuhna saeutik, tuluy gancang jadi sabab taneuhna teu jero. ⁶Sanggeus panonpoe bijil, pelak-pelakna aralum; lantaran teu akaran, tuluy gararing. ⁷Aya binih sejen nu ragrag kana jukut cucuk, tuluy jukut cucukna jaradi gede terus nyerek pelak-pelakna. ⁸Aya binih sejen nu ragrag kana taneuh nu hade, tuluy buahan: aya nu saratus tikel, aya nu genep puluh, aya nu tilu puluh. ⁹Sing saha nu boga ceuli, pek ngadenge.”

¹⁰Tuluy murid-murid-Na daratang ka Anjeunna, unjukan, “Ku naon Gusti nyarios ka maranehna ngangge siloka?”

¹¹Saur-Na, “Maraneh geus dibere nyaho rasiah-rasiah Karajaan Rama urang; ari maranehna henteu. ¹²Sing saha nu geus boga bakal ditambahan deui nepi ka loba; sing saha nu teu boga, nepi ka nu aya oge bakal dicokot. ¹³Ku sabab eta Kami nyarios ka maranehna ngangge siloka: narenjo tapi teu nareuleu; ngadarenge tapi teu ngadarenge jeung teu ngalarti. ¹⁴Dina maranehna laksana nubuat Nabi Yesaya: ‘Maraneh bakal ngadenge bae tapi moal ngarti; bakal nenjo bae tapi moal awas.’ ¹⁵Sabab hate ieu bangsa geus mangkeluk; ceulina geus teu daraek ngadenge, jeung geus nutupan panonna—bisi maranehna nenjo ku panonna, ngadenge ku ceulina, ngarti ku hatena, tuluy tarobat, nepi ka ku Kami dicageurkeun.’

¹⁶Tapi bagja panon maraneh, sabab narenjo, jeung ceuli maraneh, sabab ngadarenge. ¹⁷Sabenerna ceuk Kami ka maraneh: loba nabi jeung jalma soleh anu kacida harayangna nenjo naon anu ku maraneh katenjo, tapi teu katenjo; harayang ngadenge naon anu ku maraneh kadenge, tapi teu kadenge.

¹⁸Ku sabab eta, pek regepkeun siloka ngeunaan nu melak tea. ¹⁹Unggal jalma anu ngadenge pangandika ngeunaan Karajaan tapi teu ngarti—si jahat datang ngarebut naon anu geus dipelak dina hatena. Nya ieu binih anu dipelak di sisi jalan. ²⁰Binih anu dipelak kana taneuh cadas nya eta jalma anu ngadenge pangandika, tuluy harita keneh ditarima kalawan bungah, ²¹tapi lantaran teu akaran dina dirina, henteu awet; waktu datang kasusah atawa panganiayaan ku karana pangandika tea, gancang pisan murtad. ²²Anu dipelak di antara jukut cucuk nya eta jalma anu ngadenge pangandika, tapi kasalempang kana ieu jaman jeung tipu daya kabeungharan nyerek eta pangandika, nepi ka teu buahan. ²³Tapi binih anu dipelak kana taneuh hade nya eta jalma anu ngadenge pangandika tur ngarti. Jalma eta buahan—saratus, genep puluh, atawa tilu puluh tikel tina anu dipelak.”

Gandum jeung Jukut Awon di Kebon

²⁴Anjeunna maparin siloka sejen ka maranehna, saur-Na, “Karajaan Rama urang teh lir saurang jalma anu melak binih hade di kebonna. ²⁵Tapi sabot kabeh jalma keur sarare, datang musuhna, melak jukut awon di antara gandum, tuluy indit. ²⁶Sanggeus gandumna jaradi jeung mimiti buahan, breh jukut awonna oge nembongan. ²⁷Gandek-gandek nu boga kebon daratang unjukan, ‘Juragan, sanes Juragan melak binih hade di kebon? Ti mana atuh ayana jukut awon teh?’

²⁸Waler nu boga kebon, ‘Ieu mah gawe musuh.’ Gandek-gandekna naranya, ‘Dupi kitu, kersa upami abdi sadaya ngarabut jukut-jukut awon eta?’

²⁹Waler anjeunna, ‘Ulah, sabab bisi sabot maraneh ngarabut jukut awon, gandumna kabawa karabut. ³⁰Antep bae duanana jaradi babarengan nepi ka usum panen. Dina waktu panen kami rek ngomong ka tukang dibuat: Kumpulkeun heula jukut awonna, bebek jadi beungkeutan pikeun dibeuleum; tuluy asupkeun gandumna ka leuit kami.’”

Siki Sasawi Jadi Tangkal

³¹Anjeunna nyarioskeun siloka sejen ka maranehna, saur-Na, “Karajaan Rama urang teh ibarat siki sasawi anu dipelak ku hiji jalma di kebonna. ³²Najan pangleutikna ti sakabeh siki, sanggeus jadi mah pangbadagna ti sakabeh tangkal kebon, nepi ka jadi tangkal nu dipake nyarayang manuk dina dahan-dahanna.”

Karajaan Digawe Lir Ragi nu Disumputkeun

³³Anjeunna maparin siloka sejen ka maranehna, saur-Na, “Karajaan Rama urang teh ibarat ragi anu ku hiji awewe dicampurkeun kana kira-kira dua puluh lima pon tipung, nepi ka ngaragian sakabeh adonan.”

³⁴Sakabeh perkara eta ku Yesus dicarioskeun ka jalma rea ngangge siloka; euweuh hiji oge anu dicarioskeun ka maranehna anu teu make siloka.

³⁵Ieu teh ngalaksanakeun timbalan anu diandikakeun ku jalan nabi: “Kami rek muka baham ku siloka; Kami rek ngucapkeun perkara anu disumputkeun ti barang dunya dijadikeun.”

Rama Misahkeun Gandum tina Jukut Awon

³⁶Tuluy Anjeunna ngantunkeun jalma rea terus lebet ka jero imah. Murid-murid-Na nyampeurkeun ka Anjeunna bari unjukan, “Nun Gusti, terangkeun ka abdi sadaya siloka ngeunaan jukut awon di kebon tea.”

³⁷Waler Anjeunna, “Anu melak binih hade teh nya eta Putra Manusa. ³⁸Kebonna nya eta dunya. Binih nu hade nya eta putra-putra Karajaan; ari jukut awonna nya eta anak-anak si jahat. ³⁹Musuh anu melakna nya eta Iblis; panen teh ahir jaman; ari tukang panenna nya eta malaikat-malaikat. ⁴⁰Sakumaha jukut awon dikumpulkeun tuluy dibeuleum ku seuneu, kitu deui nu bakal kajadian dina ahir jaman. ⁴¹Putra Manusa bakal ngutus malaikat-malaikat-Na pikeun ngumpulkeun tina Karajaana-Na sagala rupa nu ngalantarankeun dosa jeung sakabeh jalma nu milampah jahat. ⁴²Kabeh bakal dialungkeun ka jero tungku seuneu nu ngabebelah, nu di dinya aya tangis jeung kerot huntu. ⁴³Dina waktu eta jalma-jalma soleh bakal moncorong lir panonpoe di jero Karajaan Rama maranehna. Sing saha nu boga ceuli kudu ngadenge.”

Karajaan Leuwih Luhung ti Sagalana

⁴⁴Karajaan Rama urang teh ibarat harta banda nu disumputkeun di hiji kebon. Aya jalma manggih eta harta, tuluy disumputkeun deui, terus kalawan bungah ngajual sagala pangabogana pikeun meuli eta kebon.

⁴⁵“Kitu deui, Karajaan Rama urang teh ibarat saurang padagang anu neangan mutiara nu alus. ⁴⁶Sanggeus manggih hiji mutiara nu kacida mahalna, manehna indit ngajual sagala pangabogana tuluy meuli eta mutiara.

Jala Nangkep Sagala Rupa

⁴⁷Kitu deui, Karajaan Rama urang teh ibarat jala nu dialungkeun ka talaga, nangkep rupa-rupa lauk. ⁴⁸Sanggeus pinuh, tukang disetna narik jala eta ka darat, tuluy dariuk, kop lauk nu hade dikumpulkeun kana karanjang, ari nu goreng dipiceun. ⁴⁹Kitu deui nu bakal kajadian dina ahir jaman: malaikat-malaikat bakal daratang misahkeun jalma jahat ti antara jalma soleh, ⁵⁰tuluy maranehna dialungkeun ka jero tungku seuneu nu ngabebelah, di dinya maranehna bakal nangis jeung kerot huntu.”

⁵¹“Ngalarti maraneh kana sakabeh perkara ieu?” “Ngartos,” tembal maranehna.

⁵²Saur Anjeunna ka maranehna, “Unggal ahli Toret anu geus diajar perkara Karajaan Rama urang teh ibarat nu boga imah anu ngaluarkeun harta banda anyar jeung lila ti gudangna.”

Yesus Ditampik di Lemah Caina

⁵³Sanggeus Yesus anggeus nyarioskeun siloka-siloka eta, Anjeunna angkat ti dinya.

⁵⁴Sasumpingna ka lemah caina, Anjeunna ngawulang di tempat ibadah maranehna, nepi ka maranehna kacida hareraneunana, pokna, “Ti mana ieu Jalma meunang kapinteran jeung kakawasaan nu sakitu? ⁵⁵Lain ieu teh anak tukang kayu? Lain indungna teh ngaran Maryam, jeung dulur-dulurna Yakobus, Yusup, Simon, jeung Yudas? ⁵⁶Lain sadulur-dulurna awewe oge araya di dieu jeung urang? Atuh ti mana ieu Jalma meunang sakabeh perkara eta?”

⁵⁷Maranehna teu panuju ka Anjeunna. Tapi saur Yesus ka maranehna, “Nabi teh dihormat di mana-mana, kajaba di lemah caina jeung di tengah kulawargana sorangan.”

⁵⁸Anjeunna teu loba midamel mujijat di dinya ku lantaran maranehna kurang iman.