متى 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹په هغه ورځ عيسىٰ د کور نه ووتو او د سمندر غاړې ته کښېناستو. ²د خلقو ډېرې لويې ګڼې ورته راجمع شوې، نو هغه په يوه کشتۍ کښې کښېناستو، او ټول خلق په غاړه ولاړ وُو.

³هغۀ هغوئ ته په مِثالونو کښې ډېر څۀ وفرمائيل چې، ”ګورئ، يو کروندګر د تخم کرلو دپاره ووتو. ⁴او کله چې هغۀ تخم کرلو، نو ځنې تخم د لارې په غاړه ولوېدو، او مرغان راغلل او هغه يې وخوړلو. ⁵ځنې تخم په کاڼو والا زمکه ولوېدو چې لږه خاوره وه، او ژر راوټوکېدو ځکه چې خاوره ژوره نۀ وه. ⁶خو کله چې لمر راوخوت، نو بوټى ووشول، او ځکه چې جرړه يې نۀ وه، نو وچ شول. ⁷ځنې تخم د اغزو په مينځ کښې ولوېدو، او اغزو لوئ شول او هغه يې ونيولو. ⁸خو ځنې تخم په ښه زمکه ولوېدو، او دانه يې ورکړه، ځنې سل چنده، ځنې شپېته چنده او ځنې دېرش چنده. ⁹څوک چې غوږونه لرى، هغه دې واورى.“

¹⁰نو مريدان ورته راغلل او تپوس يې وکړو چې، ”تۀ هغوئ ته ولې په مِثالونو کښې خبرې کوې؟“

¹¹هغۀ جواب ورکړو چې، ”تاسو ته د زمونږ پلار د بادشاهۍ د رازونو پوهه درکړے شوے ده، خو هغوئ ته نۀ ده ورکړے شوے. ¹²ځکه چې څوک چې لرى، هغۀ ته به نور هم ورکړے شى او ډېر به ولرى، خو څوک چې نۀ لرى، له هغۀ نه به هغه هم واخستے شى څۀ چې لرى. ¹³ځکه دا زۀ هغوئ ته په مِثالونو کښې خبرې کوم، ځکه چې هغوئ ګورى خو نۀ وينى، او اورى خو نۀ اورى او نۀ پوهيږى. ¹⁴په هغوئ کښې د اِشعياه نبى پېشن‌ګوئى پوره کيږى چې، ’تاسو به اورئ خو به هيچرې نۀ پوهيږئ، او تاسو به ګورئ خو به هيچرې نۀ وينئ. ¹⁵ځکه چې د دې قوم زړۀ سخت شوے دے، او هغوئ په خپلو غوږونو په زحمت اورى، او هغوئ خپلې سترګې پټې کړې دى، ګنې هغوئ به په خپلو سترګو ليدلے، په خپلو غوږونو اورېدلے، په خپل زړۀ پوهېدلے، او بيا به راوګرځېدل او ما به هغوئ روغ کړى وُو.’

¹⁶خو ستاسو سترګې مبارکې دى، ځکه چې وينى، او ستاسو غوږونه، ځکه چې اورى. ¹⁷زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې ډېرو نبيانو او صادقانو هيله کوله چې هغه څۀ وينى څۀ چې تاسو وينئ، خو ونۀ يې ليدل، او هغه څۀ واورى څۀ چې تاسو اورئ، خو ونۀ يې اورېدل.

¹⁸نو تاسو د کروندګر مِثال واورئ. ¹⁹هر هغه څوک چې د بادشاهۍ کلام اورى او پرې نۀ پوهيږى، نو بدکار راځى او هغه څۀ تښتوى څۀ چې د هغۀ په زړۀ کښې کرلے شوى وُو. دا هغه تخم دے چې د لارې په غاړه کرلے شوے وو. ²⁰او هغه تخم چې په کاڼو والا زمکه کرلے شوے وو، دا هغه څوک دے چې کلام اورى او سمدستى يې په خوشحالۍ قبلوى، ²¹خو جرړه په خپل ځان کښې نۀ لرى او تل پاتې نۀ شى، نو کله چې د کلام په سبب تکليف يا ظلم راشى، نو ژر بې‌دينه شى. ²²او هغه تخم چې د اغزو په مينځ کښې کرلے شوے وو، دا هغه څوک دے چې کلام اورى، خو د دې دُنيا فکر او د دولت دوکه هغه ونيسى، او بې‌مېوې يې کړى. ²³خو هغه تخم چې په ښه زمکه کرلے شوے وو، دا هغه څوک دے چې کلام اورى او پرې پوهيږى، نو هغه مېوه نيسى، او ځنې سل چنده، ځنې شپېته چنده او ځنې دېرش چنده کرلو نه زيات ورکوى.“

په پټى کښې غنم او خس

²⁴هغۀ هغوئ ته يو بل مِثال ورکړو چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى د هغه سړى په شان ده چې خپل پټى کښې يې ښۀ تخم وکرلو. ²⁵خو کله چې ټول خلق ويدۀ وُو، نو د هغۀ دښمن راغلو او د غنمو په مينځ کښې يې خس وکرلو او لاړو. ²⁶کله چې غنم راوټوکېدل او دانه يې راوکړه، نو خس هم ښکاره شو. ²⁷د کور د مالِک نوکران راغلل او ورته يې ووئيل چې، ’مالِکه، تا په خپل پټى کښې ښۀ تخم نۀ وو کرلے؟ نو دا خس له کومه راغلو؟’

²⁸هغۀ ورته ووئيل چې، ’دا کار يو دښمن کړے دے.’ نوکرانو ورته ووئيل چې، ’نو ستا خوښه ده چې مونږ لاړ شو او هغه راوباسو؟’

²⁹هغۀ ووئيل چې، ’نه، ځکه چې کۀ تاسو خس راوباسئ، نو کېدے شى چې د هغه سره غنم هم راوباسئ. ³⁰دواړه دې تر فصل پورې يو ځائ لوئيږى. د فصل په وخت زۀ به اوبونکو ته ووايم چې اول خس راجمع کړئ او د سوزولو دپاره يې په بنډلونو کښې وتړئ، خو غنم مې زما ګودام ته راجمع کړئ.’“

د اوري دانه ونه جوړيږى

³¹هغۀ هغوئ ته يو بل مِثال ورکړو چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى د اوري د هغه دانې په شان ده چې يو سړى واخسته او خپل پټى کښې يې وکرله. ³²که څۀ هم دا د ټولو تخمونو نه وړه ده، خو کله چې لويه شى، نو د باغ د ټولو بوټو نه لويه شى او ونه جوړه شى، داسې چې مرغان راځى او د هغې په څانګو کښې ځالې جوړوى.“

بادشاهى د پټې خمير په شان کار کوى

³³هغۀ هغوئ ته يو بل مِثال ورکړو چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى د هغه خمير په شان ده چې يوې ښځې واخستو او تقريباً دېرش کيلو اوړۀ کښې يې ګډ کړو، تر دې چې ټول اوړۀ خمير شول.“

³⁴عيسىٰ دا ټولې خبرې خلقو ته په مِثالونو کښې وفرمائيلې، او بې له مِثاله يې هغوئ ته هيڅ هم نۀ فرمائيل،

³⁵دې دپاره چې هغه خبره پوره شى چې د نبى په وسيله وئيلے شوې وه چې، ”زۀ به خپله خوله په مِثالونو کښې خلاصه کړم، او زۀ به هغه خبرې بيان کړم چې د دُنيا د پېدا کېدو نه پټې وې.“

پلار غنم د خس نه بېلوى

³⁶بيا هغه د خلقو نه جُدا شو او کور ته لاړو. د هغۀ مريدان ورته راغلل او ووئيل يې چې، ”په پټى کښې د خس مِثال رانه بيان کړه.“

³⁷هغۀ جواب ورکړو چې، ”هغه څوک چې ښۀ تخم کرى، هغه اِبن آدم دے. ³⁸پټے دا دُنيا ده. ښۀ تخم د بادشاهۍ بچى دى، او خس د بدکار بچى دى. ³⁹هغه دښمن چې دا يې کرلى وُو، ابليس دے. فصل د دُنيا اخر دے، او اوبونکى فرښتې دى. ⁴⁰نو لکه څنګه چې خس راجمع کيږى او په اور کښې سوزولے شى، هم هغه شان به د دُنيا په اخر کښې وى. ⁴¹اِبن آدم به خپلې فرښتې راولېږى، او هغوئ به د هغۀ د بادشاهۍ نه هغه ټول څيزونه راجمع کړى چې د ګناه سبب ګرځى، او هغه ټول خلق چې بدى کوى، ⁴²او هغوئ به يې د سوزنده اور په تنور کښې وغورځوى، چې هلته به ژړا او د غاښونو چيچل وى. ⁴³نو بيا به صادقان د خپل پلار په بادشاهۍ کښې د لمر په شان ځليږى. څوک چې غوږونه لرى، هغه دې واورى.“

بادشاهى د هر څۀ وړ ده

⁴⁴د زمونږ پلار بادشاهى د هغه خزانې په شان ده چې په يو پټى کښې پټه ده. يو سړى هغه ومونده، او بيا يې پټه کړله، او په خوشحالۍ سره لاړو او څۀ چې يې لرل هغه ټول يې وپلورل او هغه پټے يې واخستو.

⁴⁵”بيا، د زمونږ پلار بادشاهى د هغه تاجر په شان ده چې د ښو ملغلرو په لټه کښې وى. ⁴⁶کله چې هغۀ يوه بې‌قيمته ملغلره ومونده، نو لاړو او څۀ چې يې لرل هغه ټول يې وپلورل او هغه يې واخسته.

جال هر قِسم نيسى

⁴⁷بيا، د زمونږ پلار بادشاهى د هغه جال په شان ده چې په ډنډ کښې اچولے شى او د هر قِسم کبان راجمع کوى. ⁴⁸کله چې هغه ډک شو، نو کب نيونکو هغه غاړې ته راوايستلو، او کښېناستل، او ښۀ کبان يې په ټوکريو کښې راجمع کړل، او خراب يې بهر وغورځول. ⁴⁹هم هغه شان به د دُنيا په اخر کښې وى. فرښتې به راووځى او بدکاران به د صادقانو د مينځ نه بېل کړى، ⁵⁰او هغوئ به يې د سوزنده اور په تنور کښې وغورځوى، چې هلته به ژړا او د غاښونو چيچل کوى.“

⁵¹”آيا تاسو په دې ټولو خبرو پوهه شوئ؟“ هغوئ جواب ورکړو چې، ”هو.“

⁵²هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”د شريعت هر هغه عالم چې د زمونږ پلار د بادشاهۍ دپاره تعليم موندلے وى، هغه د کور د هغه مالِک په شان دے چې د خپل ذخيرې نه نوى او زاړۀ خزانې راباسى.“

عيسىٰ په خپل وطن کښې رد شو

⁵³کله چې عيسىٰ دا مِثالونه ختم کړل، نو هغه د هغه ځائ نه روان شو.

⁵⁴خپل وطن ته راغلو، او د هغوئ په عبادت‌خانه کښې يې تعليم ورکولو، او هغوئ حيران شول او وئيل يې چې، ”دا سړى دا حِکمت او دا معجزې له کومه راوړل؟ ⁵⁵آيا دا د بڍايى زوئ نۀ دے؟ آيا د هغۀ د مور نوم مريم نۀ دے، او د هغۀ وروڼه يعقوب، يوسف، شمعون او يهوداه نۀ دى؟ ⁵⁶آيا د هغۀ ټولې خويندې زمونږ سره دلته نۀ دى؟ نو دا سړى دا ټول څيزونه له کومه راوړل؟“

⁵⁷نو هغوئ پرې اعتراض وکړو. خو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”نبى په هر ځائ کښې عزت لرى، خو د خپل وطن او خپل کور نه بغير.“

⁵⁸او هغۀ هلته د هغوئ د بې‌ايمانۍ په سبب ډېرې معجزې ونۀ کړې.