Κατά Ματθαίον 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Εκείνη τη μέρα ο Ιησούς βγήκε από το σπίτι και κάθισε κοντά στη θάλασσα. ²Μαζεύτηκε γύρω του πολύς κόσμος, γι' αυτό μπήκε σε μια βάρκα και κάθισε, ενώ όλος ο κόσμος στεκόταν στην ακρογιαλιά.

³Και τους είπε πολλά με παραβολές: «Να, ένας σποριάς βγήκε να σπείρει. ⁴Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο, και ήρθαν τα πουλιά και τους έφαγαν. ⁵Άλλοι σπόροι έπεσαν σε πετρώδες έδαφος με λίγο χώμα, και φύτρωσαν γρήγορα, επειδή το χώμα δεν είχε βάθος. ⁶Όταν ανέτειλε ο ήλιος, τα φυτά κάηκαν· κι επειδή δεν είχαν ρίζα, ξεράθηκαν. ⁷Άλλοι σπόροι έπεσαν ανάμεσα στα αγκάθια, και τα αγκάθια μεγάλωσαν και τους έπνιξαν. ⁸Άλλοι σπόροι έπεσαν σε καλό χώμα κι έδωσαν καρπό: άλλοι εκατό φορές, άλλοι εξήντα, άλλοι τριάντα. ⁹Όποιος έχει αυτιά ας ακούει».

¹⁰Τότε ήρθαν οι μαθητές και τον ρώτησαν: «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;»

¹¹Εκείνος απάντησε: «Σ' εσάς δόθηκε να γνωρίσετε τα μυστικά της βασιλείας του Πατέρα μας· σ' αυτούς όμως όχι. ¹²Σ' όποιον έχει θα του δοθούν κι άλλα και θα έχει περίσσια· όποιος όμως δεν έχει, θα του αφαιρεθεί κι αυτό που έχει. ¹³Γι' αυτό τους μιλώ με παραβολές· γιατί, κοιτάζουν μα δε βλέπουν, ακούν μα δεν ακούν ούτε καταλαβαίνουν. ¹⁴Σ' αυτούς εκπληρώνεται η προφητεία του Ησαΐα: “Θα ακούτε και θα ακούτε, μα δε θα καταλαβαίνετε· θα βλέπετε και θα βλέπετε, μα δε θα διακρίνετε. ¹⁵Γιατί η καρδιά αυτού του λαού έχει σκληρύνει· μετά βίας ακούν με τα αυτιά τους, κι έκλεισαν τα μάτια τους—αλλιώς θα έβλεπαν με τα μάτια τους, θα άκουγαν με τα αυτιά τους, θα καταλάβαιναν με την καρδιά τους, και θα επέστρεφαν, κι εγώ θα τους γιάτρευα”.

¹⁶Μακάρια όμως τα μάτια σας, γιατί βλέπουν, και τα αυτιά σας, γιατί ακούν. ¹⁷Σας βεβαιώνω: πολλοί προφήτες και δίκαιοι άνθρωποι λαχτάρησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς, μα δεν τα είδαν· και ν' ακούσουν αυτά που ακούτε, μα δεν τα άκουσαν.

¹⁸Ακούστε, λοιπόν, την παραβολή του σποριά. ¹⁹Σε καθέναν που ακούει τον λόγο της βασιλείας και δεν τον κατανοεί, έρχεται ο πονηρός κι αρπάζει αυτό που σπάρθηκε στην καρδιά του. Αυτός είναι ο σπόρος που σπάρθηκε κοντά στο δρόμο. ²⁰Ο σπόρος που σπάρθηκε στο πετρώδες έδαφος είναι εκείνος που ακούει τον λόγο και αμέσως τον δέχεται με χαρά, ²¹δεν έχει όμως ρίζα μέσα του και δεν κρατάει· όταν έρθει θλίψη ή διωγμός εξαιτίας του λόγου, γρήγορα απομακρύνεται. ²²Εκείνος που σπάρθηκε ανάμεσα στα αγκάθια είναι αυτός που ακούει τον λόγο, μα η αγωνία για τούτον τον κόσμο και η απάτη του πλούτου τον πνίγουν και τον κάνουν άκαρπο. ²³Ο σπόρος όμως που σπάρθηκε στο καλό χώμα είναι εκείνος που ακούει τον λόγο και τον κατανοεί. Αυτός καρποφορεί—εκατό, εξήντα ή τριάντα φορές περισσότερο απ' ό,τι σπάρθηκε».

Το σιτάρι και τα ζιζάνια στο χωράφι

²⁴Τους είπε κι άλλη παραβολή: «Η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ' έναν άνθρωπο που έσπειρε καλό σπόρο στο χωράφι του. ²⁵Μα ενώ κοιμόνταν όλοι, ήρθε ο εχθρός του, έσπειρε ζιζάνια ανάμεσα στο σιτάρι κι έφυγε. ²⁶Όταν το σιτάρι φύτρωσε κι έβγαλε καρπό, τότε φάνηκαν και τα ζιζάνια. ²⁷Ήρθαν οι δούλοι του ιδιοκτήτη και του είπαν: “Αφέντη, δεν έσπειρες καλό σπόρο στο χωράφι σου; Πού βρέθηκαν λοιπόν τα ζιζάνια;”

²⁸“Κάποιος εχθρός το έκανε αυτό”, τους απάντησε. “Θέλεις λοιπόν να πάμε να τα ξεριζώσουμε;” τον ρώτησαν οι δούλοι.

²⁹“Όχι”, τους είπε, “γιατί, καθώς θα βγάζετε τα ζιζάνια, μπορεί να ξεριζώσετε μαζί τους και το σιτάρι. ³⁰Αφήστε τα να μεγαλώσουν μαζί και τα δύο ως τον θερισμό. Και τον καιρό του θερισμού θα πω στους θεριστές: Μαζέψτε πρώτα τα ζιζάνια και δέστε τα σε δεμάτια για να καούν· ύστερα μαζέψτε το σιτάρι στην αποθήκη μου”».

Ένας σπόρος σιναπιού γίνεται δέντρο

³¹Τους είπε κι άλλη παραβολή: «Η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ' έναν σπόρο σιναπιού που τον πήρε ένας άνθρωπος και τον φύτεψε στο χωράφι του. ³²Αν και είναι ο πιο μικρός απ' όλους τους σπόρους, όταν μεγαλώσει γίνεται το πιο μεγάλο απ' όλα τα λαχανικά, δέντρο, όπου έρχονται τα πουλιά και φωλιάζουν στα κλαδιά του».

Η βασιλεία δουλεύει σαν κρυμμένο προζύμι

³³Τους είπε κι άλλη παραβολή: «Η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει με προζύμι που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε με περίπου έντεκα κιλά αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο το ζυμάρι».

³⁴Όλα αυτά τα είπε ο Ιησούς στα πλήθη με παραβολές· χωρίς παραβολή δεν τους έλεγε τίποτε.

³⁵Έτσι εκπληρώθηκε εκείνο που είχε ειπωθεί μέσω του προφήτη: «Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολές, θα φανερώσω όσα ήταν κρυμμένα από τότε που θεμελιώθηκε ο κόσμος».

Ο Πατέρας ξεχωρίζει το σιτάρι από τα ζιζάνια

³⁶Τότε άφησε τα πλήθη και μπήκε στο σπίτι. Τον πλησίασαν οι μαθητές του και του είπαν: «Εξήγησέ μας την παραβολή με τα ζιζάνια στο χωράφι».

³⁷Εκείνος απάντησε: «Αυτός που έσπειρε τον καλό σπόρο είναι ο Υιός του Ανθρώπου. ³⁸Το χωράφι είναι ο κόσμος. Ο καλός σπόρος είναι τα παιδιά της βασιλείας· τα ζιζάνια είναι τα παιδιά του πονηρού. ³⁹Ο εχθρός που τα έσπειρε είναι ο διάβολος· ο θερισμός είναι το τέλος του κόσμου· οι θεριστές είναι άγγελοι. ⁴⁰Όπως λοιπόν μαζεύονται τα ζιζάνια και καίγονται στη φωτιά, έτσι θα γίνει και στο τέλος του κόσμου. ⁴¹Ο Υιός του Ανθρώπου θα στείλει τους αγγέλους του, και θα βγάλουν από τη βασιλεία του καθετί που προκαλεί αμαρτία και όλους όσους κάνουν το κακό. ⁴²Και θα τους ρίξουν στο αναμμένο καμίνι· εκεί θα υπάρχει κλάμα και τρίξιμο δοντιών. ⁴³Τότε οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τον ήλιο στη βασιλεία του Πατέρα τους. Όποιος έχει αυτιά ας ακούει».

Η βασιλεία αξίζει τα πάντα

⁴⁴Η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει με θησαυρό κρυμμένο σ' ένα χωράφι. Ένας άνθρωπος τον βρήκε, τον ξανάκρυψε, κι ύστερα, γεμάτος χαρά, πούλησε όλα όσα είχε κι αγόρασε εκείνο το χωράφι.

⁴⁵«Πάλι, η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ' έναν έμπορο που ψάχνει για εκλεκτά μαργαριτάρια. ⁴⁶Όταν βρήκε ένα πολύτιμο μαργαριτάρι, πήγε και πούλησε όλα όσα είχε και το αγόρασε.

Το δίχτυ πιάνει κάθε λογής

⁴⁷Πάλι, η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει με δίχτυ που ρίχτηκε στη λίμνη και μάζεψε ψάρια κάθε λογής. ⁴⁸Όταν γέμισε, οι ψαράδες το τράβηξαν στην ακτή, κάθισαν και μάζεψαν τα καλά ψάρια σε καλάθια, ενώ τα κακά τα πέταξαν. ⁴⁹Έτσι θα γίνει και στο τέλος του κόσμου: θα βγουν οι άγγελοι και θα χωρίσουν τους κακούς ανάμεσα από τους δίκαιους, ⁵⁰και θα τους ρίξουν στο αναμμένο καμίνι· εκεί θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους».

⁵¹«Τα καταλάβατε όλα αυτά;» «Ναι», απάντησαν.

⁵²Τους είπε: «Κάθε δάσκαλος του νόμου που έχει μαθητευτεί για τη βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ' έναν νοικοκύρη που βγάζει από την αποθήκη του θησαυρούς καινούριους και παλιούς».

Ο Ιησούς απορρίπτεται στην πατρίδα του

⁵³Όταν ο Ιησούς τελείωσε αυτές τις παραβολές, έφυγε από εκεί.

⁵⁴Όταν γύρισε στην πατρίδα του, δίδασκε στη συναγωγή τους, κι εκείνοι έμειναν κατάπληκτοι: «Από πού βρήκε αυτός αυτή τη σοφία και τη δύναμη να κάνει θαύματα; ⁵⁵Δεν είναι αυτός ο γιος του ξυλουργού; Δεν λέγεται η μητέρα του Μαρία, και τ' αδέρφια του Ιάκωβος, Ιωσήφ, Σίμων και Ιούδας; ⁵⁶Δεν είναι όλες οι αδερφές του εδώ μαζί μας; Από πού λοιπόν βρήκε αυτός όλα αυτά;»

⁵⁷Και σκανδαλίζονταν μ' αυτόν. Μα ο Ιησούς τους είπε: «Ένας προφήτης τιμάται παντού, εκτός από την πατρίδα του και το ίδιο του το σπίτι».

⁵⁸Και δεν έκανε εκεί πολλά θαύματα, εξαιτίας της απιστίας τους.