Die saaier het uitgegaan om te saai

Uit 'n boot vertel Jesus verhale oor sy Vader se koninkryk wat net soveel verberg as wat hulle openbaar: vier soorte grond, onkruid wat doelbewus tot die oes laat groei word, 'n mosterdsaad, verborge suurdeeg, 'n skat wat werd is om alles voor te verkoop. Dan neem sy eie tuisdorp aanstoot, en weinig word daar gedoen.

Hoofstuk 13.

Daardie dag het Jesus uit die huis gegaan en by die see gaan sit. Groot menigtes het om hom saamgedrom, en daarom het hy in ’n boot geklim en gaan sit, terwyl die hele menigte op die strand gestaan het.

Hy het hulle baie dinge in gelykenisse vertel en gesê: “Kyk, ’n saaier het uitgegaan om te saai. En terwyl hy saai, het sommige saad langs die pad geval, en die voëls het gekom en dit opgeëet. Ander saad het op klipperige grond geval waar daar min grond was, en het gou opgeskiet omdat die grond nie diep was nie. Toe die son opkom, is die plante verskroei; en omdat hulle geen wortel gehad het nie, het hulle verdor. Ander saad het tussen die dorings geval, en die dorings het opgeskiet en dit verstik. Ander saad het op goeie grond geval en graan opgelewer: sommige honderdvoudig, sommige sestigvoudig, sommige dertigvoudig. Wie ore het, laat hom hoor.”

Toe kom die dissipels na hom toe en vra: “Waarom praat u in gelykenisse met hulle?”

Hy het geantwoord: “Aan julle is dit gegee om die geheime van die koninkryk van ons Vader te ken; aan hulle is dit nie gegee nie. Wie het, aan hom sal meer gegee word en hy sal oorvloed hê; maar wie niks het nie, van hom sal selfs wat hy het, weggeneem word. Daarom praat ek in gelykenisse met hulle: hulle kyk, maar sien nie; hulle luister, maar hoor of verstaan nie. In hulle word die profesie van Jesaja vervul: ‘Julle sal hoor en hoor, maar tog nooit verstaan nie; julle sal sien en sien, maar tog nooit waarneem nie.’ Want die hart van hierdie volk het afgestomp geraak; hulle hoor beswaarlik met hulle ore, en hulle het hulle oë toegemaak—anders sou hulle met hulle oë kon sien, met hulle ore kon hoor, met hulle hart kon verstaan, en hulle sou omkeer, en ek sou hulle gesond maak.’

Maar geseënd is julle oë, want hulle sien, en julle ore, want hulle hoor. Dit verseker ek julle: baie profete en regverdige mense het verlang om te sien wat julle sien, maar het nie gesien nie; en om te hoor wat julle hoor, maar het nie gehoor nie.

Luister dan na die gelykenis van die saaier. Elkeen wat die woord van die koninkryk hoor en dit nie verstaan nie—die Bose kom en gryp weg wat in sy hart gesaai is. Dit is die saad wat langs die pad gesaai is. Die saad wat op klipperige grond gesaai is, is die een wat die woord hoor en dit dadelik met blydskap aanneem, maar omdat hy geen wortel in homself het nie, hou hy nie stand nie; wanneer daar verdrukking of vervolging ter wille van die woord kom, val hy gou weg. Die een wat tussen die dorings gesaai is, hoor die woord, maar die bekommernis oor hierdie wêreld en die verleiding van rykdom verstik dit, sodat dit onvrugbaar word. Maar die saad wat op goeie grond gesaai is, is die een wat die woord hoor en dit verstaan. Hy dra vrug—honderd, sestig of dertig keer wat gesaai is.”

Koring en onkruid in die land

Hy het hulle nog ’n gelykenis gegee: “Die koninkryk van ons Vader is soos ’n man wat goeie saad in sy land gesaai het. Maar terwyl almal geslaap het, het sy vyand gekom, onkruid tussen die koring gesaai en weggegaan. Toe die koring opkom en graan vorm, het die onkruid ook te voorskyn gekom. Die diensknegte van die eienaar het gekom en gesê: ‘Meneer, het u nie goeie saad in u land gesaai nie? Waar kom die onkruid dan vandaan?’

‘’n Vyand het dit gedoen,’ het hy geantwoord. ‘Wil u dan hê ons moet gaan en dit uittrek?’ het die diensknegte hom gevra.

‘Nee,’ het hy gesê, ‘want terwyl julle die onkruid uittrek, mag julle die koring saam met dit uitruk. Laat altwee saam groei tot die oes. In die oestyd sal ek vir die snyers sê: Maak eers die onkruid bymekaar en bind dit in bondels om te verbrand; maak dan die koring in my skuur bymekaar.’”

’n Mosterdsaad word ’n boom

Hy het hulle nog ’n gelykenis vertel: “Die koninkryk van ons Vader is soos ’n mosterdsaad wat ’n man geneem en in sy land geplant het. Al is dit die kleinste van al die sade, word dit, wanneer dit gegroei het, die grootste van al die tuinplante, ’n boom waar die voëls kom nes maak in sy takke.”

Die koninkryk werk soos verborge suurdeeg

Hy het hulle nog ’n gelykenis gegee: “Die koninkryk van ons Vader is soos suurdeeg wat ’n vrou geneem en in omtrent vyf-en-twintig pond meel ingewerk het, totdat dit deur die hele deeg versprei het.”

Jesus het al hierdie dinge in gelykenisse vir die menigtes gesê; sonder ’n gelykenis het hy niks vir hulle gesê nie.

So is vervul wat deur die profeet gespreek is: “Ek sal my mond in gelykenisse open; ek sal uitspreek wat verborge was sedert die grondlegging van die wêreld.”

Die Vader skei koring van onkruid

Toe het hy die menigtes verlaat en in die huis ingegaan. Sy dissipels het na hom toe gekom en gesê: “Verduidelik vir ons die gelykenis van die onkruid in die land.”

Hy het geantwoord: “Die een wat die goeie saad gesaai het, is die Seun van die mens. Die land is die wêreld. Die goeie saad is die kinders van die koninkryk; die onkruid is die kinders van die Bose. Die vyand wat dit gesaai het, is die duiwel; die oes is die voleinding van die wêreld; die oesers is engele. Soos die onkruid bymekaargemaak en met vuur verbrand word, so sal dit by die voleinding van die wêreld wees. Die Seun van die mens sal sy engele stuur, en hulle sal uit sy koninkryk alles wat sonde veroorsaak en almal wat kwaad doen, uithaal. Hulle sal hulle in die brandende oond gooi, waar daar geween en gekners van tande sal wees. Dan sal die regverdiges skyn soos die son in die koninkryk van hulle Vader. Wie ore het, laat hom luister.”

Die koninkryk is alles werd

Die koninkryk van ons Vader is soos ’n skat wat in ’n land weggesteek is. ’n Man het dit gekry, dit weer weggesteek, en toe het hy vol blydskap alles verkoop wat hy gehad het en daardie land gekoop.

“Verder is die koninkryk van ons Vader soos ’n koopman wat op soek is na mooi pêrels. Toe hy een onbetaalbare pêrel kry, het hy gegaan en alles verkoop wat hy gehad het, en dit gekoop.

Die net vang allerhande soorte

Verder is die koninkryk van ons Vader soos ’n net wat in die see uitgegooi word en vis van elke soort bymekaarmaak. Toe dit vol was, het die vissers dit op die strand getrek, gaan sit, en die goeie vis in mandjies bymekaargemaak, maar die slegtes weggegooi. So sal dit by die voleinding van die wêreld wees: die engele sal uitgaan en die goddeloses van tussen die regverdiges skei, en hulle in die brandende oond gooi, waar hulle sal ween en op hulle tande sal kners.”

“Het julle al hierdie dinge verstaan?” “Ja,” het hulle geantwoord.

Hy het vir hulle gesê: “Elke skrifgeleerde wat vir die koninkryk van ons Vader opgelei is, is soos ’n huiseienaar wat nuwe sowel as ou skatte uit sy voorraadkamer te voorskyn bring.”

Jesus word in sy tuisdorp verwerp

Toe Jesus hierdie gelykenisse klaar vertel het, het hy daarvandaan verder gegaan.

Toe hy in sy tuisdorp terugkom, het hy in hulle sinagoge geleer, en hulle was verstom en het gesê: “Waarvandaan kry hierdie man hierdie wysheid en hierdie kragtige dade? Is hierdie nie die timmerman se seun nie? Is sy moeder nie Maria nie, en sy broers Jakobus, Josef, Simon en Judas? Is al sy susters nie hier by ons nie? Waarvandaan kry hierdie man dan al hierdie dinge?”

En hulle het aanstoot aan hom geneem. Maar Jesus het vir hulle gesê: “’n Profeet word oral geëer behalwe in sy tuisdorp en in sy eie huis.”

En hy het nie baie wonderwerke daar gedoen nie, weens hulle ongeloof.