മത്തായി 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹ആ ദിവസം യേശു വീട്ടിൽനിന്നു പുറത്തുപോയി കടലിനരികെ ഇരുന്നു. ²വലിയ ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ ചുറ്റും കൂടിയതിനാൽ അവിടുന്ന് ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറി ഇരുന്നു; ജനമെല്ലാം കരയിൽ നിന്നു.

³അവിടുന്ന് ഉപമകളിലൂടെ അവരോടു പലതും പറഞ്ഞു: “ഇതാ, വിതയ്ക്കുന്നവൻ വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. ⁴അവൻ വിതയ്ക്കുമ്പോൾ ചില വിത്തുകൾ വഴിയരികെ വീണു; പക്ഷികൾ വന്ന് അവ തിന്നുകളഞ്ഞു. ⁵മറ്റു ചില വിത്തുകൾ മണ്ണു കുറവുള്ള പാറസ്ഥലത്തു വീണു; മണ്ണിന് ആഴമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ അവ വേഗം മുളച്ചുവന്നു. ⁶സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ ചെടികൾ കരിഞ്ഞുപോയി; വേരില്ലാതിരുന്നതിനാൽ അവ വാടിപ്പോയി. ⁷മറ്റു ചില വിത്തുകൾ മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ വീണു; മുള്ളുകൾ വളർന്ന് അവയെ ഞെരുക്കിക്കളഞ്ഞു. ⁸മറ്റു ചില വിത്തുകൾ നല്ല മണ്ണിൽ വീണു ധാന്യം നൽകി: ചിലത് നൂറുമടങ്ങ്, ചിലത് അറുപത്, ചിലത് മുപ്പത്. ⁹കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”

¹⁰അപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നു ചോദിച്ചു: “അങ്ങ് അവരോട് ഉപമകളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?”

¹¹അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവർക്കോ നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ¹²ഉള്ളവന് കൂടുതൽ നൽകപ്പെടും, അവനു സമൃദ്ധിയുണ്ടാകും; ഇല്ലാത്തവന് ഉള്ളതുകൂടി നഷ്ടമാകും. ¹³ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവരോട് ഉപമകളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നത്: അവർ നോക്കുന്നു, എന്നാൽ കാണുന്നില്ല; കേൾക്കുന്നു, എന്നാൽ കേൾക്കുകയോ ഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ¹⁴അവരിൽ യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനം നിറവേറുന്നു: ‘നിങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും, എന്നാൽ ഒരിക്കലും ഗ്രഹിക്കുകയില്ല; നോക്കിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും, എന്നാൽ ഒരിക്കലും കാണുകയില്ല.’ ¹⁵‘ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം കഠിനമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; അവർ ചെവികൊണ്ടു മന്ദമായേ കേൾക്കുന്നുള്ളൂ, അവർ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു— അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കണ്ട്, ചെവികൊണ്ടു കേട്ട്, ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിച്ച്, തിരിഞ്ഞുവന്നേക്കാം, ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.’

¹⁶എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതുകൊണ്ട് ഭാഗ്യമുള്ളവ; നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഭാഗ്യമുള്ളവ. ¹⁷ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യം പറയുന്നു: അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണാൻ കൊതിച്ചു, എന്നാൽ കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചു, എന്നാൽ കേട്ടില്ല.

¹⁸ആകയാൽ വിതയ്ക്കുന്നവന്റെ ഉപമ കേൾക്കുവിൻ. ¹⁹രാജ്യത്തിന്റെ വചനം കേൾക്കുകയും അതു ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവന്റെയും ഹൃദയത്തിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ടതു ദുഷ്ടൻ വന്നു തട്ടിയെടുക്കുന്നു. വഴിയരികെ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്ത് ഇതാകുന്നു. ²⁰പാറസ്ഥലത്തു വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്ത്, വചനം കേട്ട് ഉടനെ സന്തോഷത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നവനാകുന്നു, ²¹എന്നാൽ തങ്ങളിൽ വേരില്ലാത്തതിനാൽ അവർ നിലനിൽക്കുന്നില്ല; വചനംനിമിത്തം കഷ്ടതയോ പീഡനമോ വരുമ്പോൾ അവർ വേഗം ഇടറിപ്പോകുന്നു. ²²മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ വചനം കേൾക്കുന്നു, എന്നാൽ ഈ ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയും ധനത്തിന്റെ വഞ്ചനയും അതിനെ ഞെരുക്കി നിഷ്ഫലമാക്കുന്നു. ²³എന്നാൽ നല്ല മണ്ണിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്ത് വചനം കേട്ട് അതു ഗ്രഹിക്കുന്നു. വിതച്ചതിന്റെ നൂറോ അറുപതോ മുപ്പതോ മടങ്ങ് അതു ഫലം നൽകുന്നു.”

വയലിലെ ഗോതമ്പും കളകളും

²⁴അവിടുന്ന് അവർക്കു മറ്റൊരു ഉപമ നൽകി: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം തന്റെ വയലിൽ നല്ല വിത്ത് വിതച്ച ഒരു മനുഷ്യനോടു സദൃശം. ²⁵എന്നാൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ ശത്രു വന്ന് ഗോതമ്പിനിടയിൽ കളകൾ വിതച്ചിട്ടു പോയി. ²⁶ഗോതമ്പു മുളച്ചു ധാന്യം നൽകിയപ്പോൾ കളകളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ²⁷വീട്ടുടമയുടെ ദാസന്മാർ വന്നു പറഞ്ഞു: ‘യജമാനനേ, താങ്കൾ വയലിൽ നല്ല വിത്തല്ലയോ വിതച്ചത്? പിന്നെ കളകൾ എവിടെനിന്നു വന്നു?’

²⁸‘ഒരു ശത്രു ഇതു ചെയ്തു’ എന്ന് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. ‘അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ പോയി അവ പിഴുതുകളയണമെന്ന് താങ്കൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?’ എന്നു ദാസന്മാർ അവനോടു ചോദിച്ചു.

²⁹‘വേണ്ട’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു, ‘കളകൾ പിഴുതെടുക്കുമ്പോൾ അവയോടൊപ്പം ഗോതമ്പും നിങ്ങൾ പിഴുതുകളഞ്ഞേക്കാം. ³⁰കൊയ്ത്തുവരെ രണ്ടും ഒരുമിച്ചു വളരട്ടെ. കൊയ്ത്തുകാലത്ത് ഞാൻ കൊയ്യുന്നവരോടു പറയും: ആദ്യം കളകൾ ശേഖരിച്ച് ചുട്ടുകളയാൻ കെട്ടുകളായി കെട്ടുവിൻ; പിന്നെ ഗോതമ്പ് എന്റെ കളപ്പുരയിൽ ശേഖരിക്കുവിൻ.’”

ഒരു കടുകുമണി ഒരു വൃക്ഷമായിത്തീരുന്നു

³¹അവിടുന്ന് അവരോടു മറ്റൊരു ഉപമ പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഒരു മനുഷ്യൻ എടുത്തു തന്റെ വയലിൽ നട്ട കടുകുമണിയോടു സദൃശം. ³²എല്ലാ വിത്തുകളിലും ഏറ്റവും ചെറുതെങ്കിലും, വളർന്നുകഴിയുമ്പോൾ അതു തോട്ടച്ചെടികളിൽ ഏറ്റവും വലുതായിത്തീരുന്നു; പക്ഷികൾ വന്ന് അതിന്റെ കൊമ്പുകളിൽ കൂടുവയ്ക്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷമായിത്തീരുന്നു.”

രാജ്യം ഒളിപ്പിച്ച പുളിമാവുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു

³³അവിടുന്ന് അവർക്കു മറ്റൊരു ഉപമ നൽകി: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഒരു സ്ത്രീ എടുത്ത് ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ച് റാത്തൽ മാവിൽ, അതു മുഴുവൻ മാവിലും വ്യാപിക്കുവോളം, ചേർത്ത പുളിമാവിനോടു സദൃശം.”

³⁴യേശു ഇവയെല്ലാം ജനക്കൂട്ടങ്ങളോട് ഉപമകളിലൂടെ പറഞ്ഞു; ഉപമകൂടാതെ അവിടുന്ന് അവരോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

³⁵പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തത് ഇതിനാൽ നിറവേറി: “ഞാൻ എന്റെ വായ് ഉപമകളിൽ തുറക്കും; ലോകസ്ഥാപനംമുതൽ മറഞ്ഞിരുന്നതു ഞാൻ ഉച്ചരിക്കും.”

പിതാവ് ഗോതമ്പിനെ കളകളിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്നു

³⁶അപ്പോൾ അവിടുന്ന് ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ വിട്ടു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ അടുത്തുവന്നു പറഞ്ഞു: “വയലിലെ കളകളുടെ ഉപമ ഞങ്ങൾക്കു വിശദീകരിച്ചുതരണമേ.”

³⁷അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “നല്ല വിത്ത് വിതച്ചവൻ മനുഷ്യപുത്രനാകുന്നു. ³⁸വയൽ ലോകമാകുന്നു. നല്ല വിത്ത് രാജ്യത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നു; കളകൾ ദുഷ്ടന്റെ മക്കളാകുന്നു. ³⁹അവ വിതച്ച ശത്രു പിശാചാകുന്നു; കൊയ്ത്ത് യുഗത്തിന്റെ അവസാനമാകുന്നു; കൊയ്യുന്നവർ ദൂതന്മാരാകുന്നു. ⁴⁰കളകൾ ശേഖരിച്ച് തീയിൽ ചുട്ടുകളയുന്നതുപോലെ, യുഗത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കും. ⁴¹മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ ദൂതന്മാരെ അയയ്ക്കും; പാപത്തിനു കാരണമാകുന്ന സകലവും ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും അവർ തന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയും. ⁴²അവരെ അവർ എരിയുന്ന തീച്ചൂളയിലേക്ക് എറിയും; അവിടെ കരച്ചിലും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടായിരിക്കും. ⁴³അപ്പോൾ നീതിമാന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും. ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”

രാജ്യം സർവവും നൽകാൻ മൂല്യമുള്ളത്

⁴⁴നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം വയലിൽ ഒളിപ്പിച്ച നിധിയോടു സദൃശം. ഒരു മനുഷ്യൻ അതു കണ്ടെത്തി വീണ്ടും ഒളിപ്പിച്ചു; പിന്നെ സന്തോഷത്തോടെ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് ആ വയൽ വാങ്ങി.

⁴⁵“വീണ്ടും, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം വിശിഷ്ടമായ മുത്തുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു വ്യാപാരിയോടു സദൃശം. ⁴⁶വിലമതിക്കാനാവാത്ത ഒരു മുത്ത് കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ അവൻ പോയി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് അതു വാങ്ങി.

വല എല്ലാ വിധവും പിടിക്കുന്നു

⁴⁷വീണ്ടും, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം തടാകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞ്, എല്ലാ വിധത്തിലുമുള്ള മീനുകളെ ശേഖരിക്കുന്ന ഒരു വലയോടു സദൃശം. ⁴⁸നിറഞ്ഞപ്പോൾ മീൻപിടിത്തക്കാർ അതു കരയിലേക്കു വലിച്ച്, ഇരുന്ന്, നല്ല മീനുകൾ കുട്ടകളിൽ ശേഖരിച്ചു, ചീത്തയുള്ളവ പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. ⁴⁹യുഗത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കും: ദൂതന്മാർ പുറപ്പെട്ട് നീതിമാന്മാരുടെ ഇടയിൽനിന്നു ദുഷ്ടന്മാരെ വേർതിരിക്കും, ⁵⁰അവരെ എരിയുന്ന തീച്ചൂളയിലേക്ക് എറിയും; അവിടെ അവർ കരയുകയും പല്ലുകടിക്കുകയും ചെയ്യും.”

⁵¹“ഇവയെല്ലാം നിങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചുവോ?” “ഉവ്വ്” എന്ന് അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു.

⁵²അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിനായി ശിക്ഷണം ലഭിച്ച ഓരോ ന്യായപ്രമാണോപദേഷ്ടാവും തന്റെ ഭണ്ഡാരത്തിൽനിന്നു പുതിയതും പഴയതുമായ നിധികൾ പുറത്തെടുക്കുന്ന ഒരു വീട്ടുടമയോടു സദൃശം.”

സ്വന്തം നാട്ടിൽ യേശു തിരസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു

⁵³യേശു ഈ ഉപമകൾ പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ടുപോയി.

⁵⁴സ്വന്തം നാട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തി അവിടുന്ന് അവരുടെ പള്ളിയിൽ ഉപദേശിച്ചു; അവർ വിസ്മയിച്ചു: “ഈ മനുഷ്യന് ഈ ജ്ഞാനവും ഈ വീര്യപ്രവൃത്തികളും എവിടെനിന്നു ലഭിക്കുന്നു? ⁵⁵ഇവൻ ആശാരിയുടെ മകനല്ലയോ? ഇവന്റെ അമ്മയുടെ പേർ മറിയ എന്നല്ലയോ, ഇവന്റെ സഹോദരന്മാർ യാക്കോബ്, യോസേഫ്, ശിമോൻ, യൂദാ എന്നല്ലയോ? ⁵⁶ഇവന്റെ സഹോദരിമാരെല്ലാം ഇവിടെ നമ്മോടുകൂടെ ഇല്ലയോ? പിന്നെ ഈ മനുഷ്യന് ഇവയെല്ലാം എവിടെനിന്നു ലഭിച്ചു?”

⁵⁷അവർ അവിടുത്തിൽ ഇടറിപ്പോയി. എന്നാൽ യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഒരു പ്രവാചകന് സ്വന്തം നാട്ടിലും സ്വന്തം ഭവനത്തിലുമൊഴികെ എല്ലായിടത്തും ബഹുമാനം ലഭിക്കുന്നു.”

⁵⁸അവരുടെ അവിശ്വാസംനിമിത്തം അവിടുന്ന് അവിടെ അധികം അദ്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്തില്ല.