മത്തായി 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ആ കാലത്ത് ഇടപ്രഭുവായ ഹെരോദാവ് യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർത്തമാനം കേട്ടു. ²“ഇത് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ സ്നാപകയോഹന്നാനാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ശക്തികൾ ഇവനിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്” എന്ന് അവൻ തന്റെ പരിചാരകരോട് പറഞ്ഞു. ³തന്റെ സഹോദരനായ ഫിലിപ്പോസിന്റെ ഭാര്യ ഹെരോദ്യയെ ചൊല്ലി ഹെരോദാവ് യോഹന്നാനെ പിടിച്ച് ചങ്ങലയ്ക്കിട്ട് തടവിലാക്കിയിരുന്നു; ⁴“അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കുന്നത് നിനക്ക് വിഹിതമല്ല” എന്ന് യോഹന്നാൻ അവനോട് പറഞ്ഞുവന്നിരുന്നതുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. ⁵അവനെ കൊല്ലുവാൻ ഹെരോദാവ് ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, ജനം യോഹന്നാനെ ഒരു പ്രവാചകനായി കരുതിയിരുന്നതിനാൽ അവരെ ഭയപ്പെട്ടു. ⁶എന്നാൽ ഹെരോദാവിന്റെ ജന്മദിനം വന്നപ്പോൾ, ഹെരോദ്യയുടെ മകൾ അവരുടെ മുമ്പിൽ നൃത്തംചെയ്ത് ഹെരോദാവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; ⁷അതിനാൽ അവൾ ചോദിക്കുന്നതെന്തും കൊടുക്കാമെന്ന് അവൻ ആണയിട്ട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ⁸അമ്മയുടെ പ്രേരണയാൽ അവൾ, “സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ തല ഒരു തളികയിൽ ഇവിടെ എനിക്ക് തരേണമേ” എന്ന് പറഞ്ഞു.

⁹രാജാവ് ദുഃഖിതനായെങ്കിലും, തന്റെ ആണകളെയും വിരുന്നിനു വന്നവരെയും ഓർത്ത് അത് നല്കുവാൻ കല്പിച്ചു; ¹⁰അവൻ ആളയച്ച് തടവിൽവെച്ച് യോഹന്നാനെ ശിരച്ഛേദം ചെയ്യിച്ചു. ¹¹അവന്റെ തല ഒരു തളികയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് ആ പെൺകുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു; അവൾ അത് തന്റെ അമ്മയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുചെന്നു. ¹²പിന്നീട് യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് ശരീരം എടുത്ത് അടക്കം ചെയ്തു; അവർ ചെന്ന് യേശുവിനോട് അറിയിച്ചു.

യേശു അയ്യായിരം പേരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു

¹³ഇതു കേട്ടപ്പോൾ യേശു ഒരു തോണിയിൽ കയറി ഏകാന്തമായ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് തനിച്ച് വാങ്ങിപ്പോയി. എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടം ഇതറിഞ്ഞ് പട്ടണങ്ങളിൽനിന്ന് കാൽനടയായി അവിടുത്തെ പിന്തുടർന്നു. ¹⁴കരയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടുന്ന് വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ട്, അവരോട് കരുണ തോന്നി, അവരുടെ രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കി. ¹⁵സന്ധ്യയായപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന്, “ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സ്ഥലമാണ്, നേരവും ഏറെ വൈകി; ജനക്കൂട്ടം ഗ്രാമങ്ങളിൽ ചെന്ന് തങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങേണ്ടതിന് അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കേണമേ” എന്ന് പറഞ്ഞു.

¹⁶എന്നാൽ യേശു അവരോട്, “അവർ പോകേണ്ട ആവശ്യമില്ല; നിങ്ങൾ അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കുവാൻ കൊടുക്കുവിൻ” എന്ന് പറഞ്ഞു.

¹⁷അവർ അവിടുത്തോട്, “അഞ്ച് അപ്പവും രണ്ട് മീനും അല്ലാതെ ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നുമില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞു.

¹⁸“അവ ഇവിടെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു.

¹⁹പുല്ലിന്മേൽ ഇരിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തോട് കല്പിച്ചു. ആ അഞ്ച് അപ്പവും രണ്ട് മീനും എടുത്ത്, സ്വർഗത്തേക്ക് നോക്കി, വാഴ്ത്തി, അപ്പം നുറുക്കി ശിഷ്യന്മാർക്ക് കൊടുത്തു; അവർ അത് ജനക്കൂട്ടത്തിന് കൊടുത്തു. ²⁰എല്ലാവരും ഭക്ഷിച്ച് തൃപ്തരായി; ശേഷിച്ച കഷണങ്ങൾ പന്ത്രണ്ട് കൊട്ട നിറയെ അവർ ശേഖരിച്ചെടുത്തു. ²¹ഭക്ഷിച്ചവർ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കൂടാതെ ഏകദേശം അയ്യായിരം പുരുഷന്മാർ ആയിരുന്നു.

യേശു വെള്ളത്തിന്മേൽ നടക്കുന്നു

²²താൻ ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ, ശിഷ്യന്മാരെ തോണിയിൽ കയറ്റി തനിക്കു മുമ്പേ അക്കരെ പോകുവാൻ അവിടുന്ന് ഉടനെ നിർബന്ധിച്ചു. ²³ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയച്ചശേഷം അവിടുന്ന് പ്രാർഥിക്കുവാൻ തനിച്ച് മലയിലേക്ക് കയറി. സന്ധ്യയായപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവിടെ തനിച്ച് ആയിരുന്നു. ²⁴തോണി അപ്പോഴേക്കും കരയിൽനിന്ന് ഏറെ അകലെ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു; കാറ്റ് എതിരായിരുന്നതിനാൽ തിരമാലകളിൽ അത് ഉലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ²⁵പുലർച്ചെ ഏകദേശം മൂന്നുമണിക്ക് അവിടുന്ന് കടലിന്മേൽ നടന്ന് അവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ^a a v25 രാത്രിയുടെ നാലാം യാമം ഏകദേശം പുലർച്ചെ 3:00 മുതൽ 6:00 വരെ ആയിരുന്നു — പ്രഭാതത്തിനു മുമ്പുള്ള ഏറ്റവും ഇരുണ്ടതും തണുത്തതുമായ നേരം. ²⁶അവിടുന്ന് കടലിന്മേൽ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ഭയവിഹ്വലരായി, “ഒരു ഭൂതം!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഭയത്താൽ നിലവിളിച്ചു.

²⁷എന്നാൽ യേശു ഉടനെ അവരോട്, “ധൈര്യപ്പെടുവിൻ! ഞാൻ തന്നെയാണ്; ഭയപ്പെടേണ്ട” എന്ന് പറഞ്ഞു.

²⁸പത്രോസ് അവിടുത്തോട്, “കർത്താവേ, അങ്ങുതന്നെ എങ്കിൽ, വെള്ളത്തിന്മേൽ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരുവാൻ എന്നോട് കല്പിച്ചാലും” എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.

²⁹“വരിക” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു. പത്രോസ് തോണിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്ന് യേശുവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു.

³⁰എന്നാൽ ശക്തമായ കാറ്റ് കണ്ട് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു; മുങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ, “കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ!” എന്ന് നിലവിളിച്ചു.

³¹യേശു ഉടനെ കൈനീട്ടി അവനെ പിടിച്ച്, “അല്പവിശ്വാസീ, നീ എന്തിന് സംശയിച്ചു?” എന്ന് പറഞ്ഞു.

³²അവർ തോണിയിൽ കയറിയപ്പോൾ കാറ്റ് അടങ്ങി. ³³അപ്പോൾ തോണിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ അവിടുത്തെ നമസ്കരിച്ച്, “അങ്ങ് സത്യമായും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രനാകുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞു.

³⁴അവർ അക്കരെ കടന്നശേഷം ഗെന്നേസരെത്ത് കരയ്ക്കെത്തി. ³⁵ആ സ്ഥലത്തെ ആളുകൾ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ആ പ്രദേശത്തെല്ലാം ആളയച്ച് രോഗികളായ എല്ലാവരെയും അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. ³⁶അവിടുത്തെ വസ്ത്രത്തിന്റെ വിളുമ്പിൽ തൊടുവാൻ മാത്രം അനുവദിക്കേണമേ എന്ന് അവർ അപേക്ഷിച്ചു; തൊട്ടവരെല്ലാം സൗഖ്യമായി.