Choʻmdiruvchi Yahyoning oʻlimi

Ziyofatdagi qasami bilan tuzoqqa tushgan Hirod Yahyoning boshini kestiradi. Iso qaygʻurish uchun chetga chiqadi, xaloyiq baribir ergashadi va u ularni besh nondan toʻydiradi. Keyinroq Butrus suv ustida unga tomon yuradi, shamolni koʻradi va choʻka boshlaydi.

14-bob.

Oʻsha vaqtda hukmdor Hirod Iso haqidagi xabarlarni eshitdi. U aʼyonlariga dedi: “Bu — oʻlimdan tirilgan Choʻmdiruvchi Yahyodir. Shuning uchun unda shunday moʻjizaviy kuchlar amal qilmoqda.” Chunki Hirod akasi Filipning xotini Hirodiya tufayli Yahyoni qoʻlga olib, zanjirband qilgan va zindonga tashlagan edi, chunki Yahyo unga: “Uni xotinlikka olishing joiz emas”, — deb aytib yurgan edi. Hirod uni oʻldirmoqchi edi, lekin xaloyiqdan qoʻrqardi, chunki ular Yahyoni paygʻambar deb bilishardi. Hirodning tugʻilgan kuni kelganda esa, Hirodiyaning qizi ularning oldida raqsga tushib, Hirodni mamnun qildi. Shuning uchun u qasam ichib, qiz nimaiki soʻrasa, berishni vaʼda qildi. Qiz onasining undashi bilan dedi: “Choʻmdiruvchi Yahyoning kallasini shu yerda, bir laganda menga keltirib bering.”

Podshoh gʻamgin boʻldi, lekin ichgan qasamlari va dasturxandagi mehmonlari tufayli buyruq berdi va odam yuborib, zindonda Yahyoning kallasini oldirdi. Uning kallasini bir laganda keltirib, qizga berishdi, qiz esa uni onasiga olib bordi. Soʻngra Yahyoning shogirdlari kelib, jasadni olib, dafn qilishdi; keyin borib, Isoga xabar berishdi.

Iso besh ming kishini toʻydiradi

Iso buni eshitgach, qayiqda yolgʻiz oʻzi xilvat bir joyga chekindi. Lekin xaloyiq buni eshitib, shaharlardan piyoda Uning orqasidan ergashdi. U qirgʻoqqa chiqqanda, katta bir olomonni koʻrdi, ularga rahmi kelib, kasallarini sogʻaytirdi. Kech kirganda, shogirdlar Unga dedi: “Bu yer xilvat joy, vaqt ham allaqachon kech boʻldi. Xaloyiqni qoʻyib yuboring, qishloqlarga borib, oʻzlariga ovqat sotib olsinlar.”

Lekin Iso ularga dedi: “Ularning ketishiga hojat yoʻq. Ularni sizlar ovqatlantiringlar.”

Ular Unga: “Bu yerda beshta non va ikkita baliqdan boshqa hech narsamiz yoʻq”, — deyishdi.

U esa: “Ularni Menga keltiringlar”, — dedi.

U xaloyiqqa maysa ustiga oʻtirishni buyurdi. Beshta non bilan ikkita baliqni qoʻliga olib, osmonga nazar soldi, shukr aytdi va nonlarni sindirib, shogirdlarga berdi, shogirdlar esa ularni xaloyiqqa ulashdi. Hammalari yeb toʻyishdi va ortib qolgan boʻlaklardan oʻn ikki savat toʻldirib yigʻib olishdi. Yeganlar, ayollar va bolalardan tashqari, besh mingga yaqin erkak edi.

Iso suv ustida yuradi

U shu zahoti shogirdlarni qayiqqa chiqarib, Oʻzidan oldin narigi qirgʻoqqa yubordi, Oʻzi esa xaloyiqni qoʻyib yubordi. Xaloyiqni qoʻyib yuborgach, U ibodat qilish uchun yolgʻiz togʻga chiqdi. Kech kirganda, U oʻsha yerda yolgʻiz oʻzi edi. Qayiq esa allaqachon qirgʻoqdan uzoqlashib ketgan, toʻlqinlar uni urib turar, shamol ularga qarshi esardi. Saharda, soat uchlarda U dengiz ustida yurib, ularning oldiga keldi. ^a Shogirdlar Uni dengiz ustida yurganini koʻrib, dahshatga tushishdi va: “Arvoh!” — deya qoʻrquvdan baqirib yuborishdi.

Lekin Iso shu zahoti ularga: “Dadil boʻlinglar! Bu Menman, qoʻrqmanglar”, — dedi.

Butrus Unga javob berdi: “Hazratim, bu Siz boʻlsangiz, suv ustidan oldingizga kelishimni buyuring.”

U: “Kel”, — dedi. Butrus qayiqdan tushib, suv ustida yurib, Iso tomon yurdi.

Lekin kuchli shamolni koʻrib, qoʻrqib ketdi va choʻka boshlab: “Hazratim, meni qutqaring!” — deb baqirdi.

Iso shu zahoti qoʻlini choʻzib, uni ushlab oldi va: “Ey imoni sust banda, nega shubhaga tushding?” — dedi.

Ular qayiqqa chiqishgach, shamol tindi. Shunda qayiqdagilar Unga sajda qilib: “Siz haqiqatan ham Otamizning Oʻgʻlisiz”, — deyishdi.

Ular narigi qirgʻoqqa oʻtgach, Gennisor yeriga chiqishdi. Oʻsha yerning odamlari Uni tanib qolishgach, butun atrofga xabar yuborishdi va hamma kasallarni Uning oldiga olib kelishdi. Ular hech boʻlmasa Uning toʻni etagiga qoʻl tegizishga ruxsat berishini Undan yalinib soʻrashdi va unga qoʻl tekkizganlarning hammasi sogʻayib ketdi.