बप्तिस्मा दिने यूहन्नाको मृत्यु

भोजमा खाएको शपथमा फसेका हेरोदले यूहन्नाको टाउको काट्न लगाउँछन्। येशू शोक मनाउन एकान्तमा जानुहुन्छ, तैपनि भीड पछि लाग्छ, र उहाँ पाँचवटा रोटीबाट तिनीहरूलाई खुवाउनुहुन्छ। पछि पत्रुस पानीमाथि हिँड्दै उहाँतिर आउँछन्, बतास देख्छन्, र डुब्न थाल्छन्।

अध्याय 14।

त्यस समयमा शासक हेरोदले येशूको विषयमा समाचार सुने। तिनले आफ्ना सेवकहरूलाई भने, “यिनी त बप्तिस्मा दिने यूहन्ना हुन्, जो मरेकाहरूबाट जीवित भई उठेका छन्—त्यसैले यी शक्तिहरू यिनमा काम गरिरहेका छन्।” किनभने हेरोदले आफ्नो भाइ फिलिपकी पत्नी हेरोदियासको कारण यूहन्नालाई पक्रेर, साङ्लाले बाँधेर झ्यालखानामा थुनेका थिए, किनकि यूहन्नाले तिनलाई भन्दै आएका थिए, “तिनलाई आफ्नी पत्नी बनाउनु तपाईंको निम्ति उचित छैन।” हेरोदले यूहन्नालाई मार्न चाहन्थे, तर भीडदेखि डराउँथे, किनभने तिनीहरूले यूहन्नालाई अगमवक्ता ठान्थे। तर हेरोदको जन्मदिन आउँदा, हेरोदियासकी छोरीले सबैका सामु नाचिन् र हेरोदलाई प्रसन्न तुल्याइन्, त्यसैले तिनले शपथ खाएर तिनले मागेको जे पनि दिने प्रतिज्ञा गरे। आफ्नी आमाले उक्साएपछि तिनले भनिन्, “बप्तिस्मा दिने यूहन्नाको टाउको एउटा थालमा यहीँ मलाई दिनुहोस्।”

राजा दुःखी भए, तर आफ्ना शपथहरू र भोजमा आएका पाहुनाहरूको कारण तिनले आदेश दिए, अनि तिनले मानिस पठाएर झ्यालखानामा यूहन्नाको टाउको काट्न लगाए। यूहन्नाको टाउको थालमा ल्याइयो र त्यस केटीलाई दिइयो, अनि तिनले त्यो आफ्नी आमाकहाँ लगिन्। त्यसपछि यूहन्नाका चेलाहरू आएर शरीर लगे र गाडे; अनि तिनीहरूले गएर येशूलाई बताए।

येशूले पाँच हजारलाई खुवाउनुहुन्छ

यो सुनेर येशू डुङ्गामा चढेर एक्लै कुनै एकान्त ठाउँमा जानुभयो। तर भीडले यो सुनेर सहरहरूबाट पैदलै उहाँको पछि लागे। उहाँ किनारमा आउनुभएपछि, ठूलो भीड देख्नुभयो, तिनीहरूप्रति दयाले भरिनुभयो, र तिनीहरूका बिरामीहरूलाई निको पार्नुभयो। साँझ परेपछि, चेलाहरूले उहाँलाई भने, “यो एकान्त ठाउँ हो, र अबेर पनि भइसक्यो। भीडलाई बिदा गर्नुहोस्, ताकि तिनीहरू गाउँहरूमा गएर आफ्नो निम्ति खानेकुरा किनून्।”

तर येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिनीहरू जानुपर्दैन। तिमीहरूले नै तिनीहरूलाई खान देओ।”

तिनीहरूले उहाँलाई भने, “हामीसँग यहाँ पाँच वटा रोटी र दुई वटा माछाबाहेक अरू केही छैन।”

उहाँले भन्नुभयो, “ती यहाँ मकहाँ ल्याओ।”

उहाँले भीडलाई घाँसमा बस्न भन्नुभयो। ती पाँच वटा रोटी र दुई वटा माछा लिएर, स्वर्गतिर हेर्नुभयो, धन्यवाद दिनुभयो, रोटी भाँच्नुभयो, र चेलाहरूलाई दिनुभयो, अनि चेलाहरूले भीडलाई दिए। तिनीहरू सबैले खाए र तृप्त भए, अनि बाँकी रहेका टुक्राहरूले भरिएका बाह्र टोकरी बटुले। खानेहरूमा स्त्री र बालबालिकाबाहेक झन्डै 5,000 पुरुष थिए।

येशू पानीमाथि हिँड्नुहुन्छ

तुरुन्तै उहाँले चेलाहरूलाई डुङ्गामा चढाएर आफूभन्दा अगाडि पारिपट्टि पठाउनुभयो, र उहाँले भीडलाई बिदा गर्नुभयो। भीडलाई बिदा गर्नुभएपछि, उहाँ प्रार्थना गर्न एक्लै पर्वतमाथि जानुभयो। साँझ परेपछि, उहाँ त्यहाँ एक्लै हुनुहुन्थ्यो। डुङ्गा त्यतिन्जेल किनाराबाट धेरै टाढा पुगिसकेको थियो, छालहरूले हानिरहेका थिए, किनभने बतास विपरीत दिशाबाट बहिरहेको थियो। बिहान झन्डै तीन बजेतिर उहाँ समुद्रमाथि हिँड्दै तिनीहरूकहाँ आउनुभयो। ^a उहाँ समुद्रमाथि हिँड्नुभएको देखेर, चेलाहरू भयभीत भए, र “भूत!” भन्दै डरले चिच्च्याए।

तर येशूले तुरुन्तै तिनीहरूसँग भन्नुभयो, “साहस गर! म नै हुँ; नडराओ।”

पत्रुसले उहाँलाई जवाफ दिए, “प्रभु, तपाईं नै हो भने, मलाई पानीमाथि हिँडेर तपाईंकहाँ आउन आज्ञा गर्नुहोस्।”

उहाँले भन्नुभयो, “आऊ।” पत्रुस डुङ्गाबाट ओर्लेर, पानीमाथि हिँडेर, येशूतिर गए।

तर प्रचण्ड बतास देखेर, तिनी डराए, र डुब्न थालेपछि, तिनी चिच्च्याए, “प्रभु, मलाई बचाउनुहोस्!”

येशूले तुरुन्तै आफ्नो हात पसारेर, तिनलाई समाउनुभयो, र भन्नुभयो, “हे अल्पविश्वासी, तिमीले किन शङ्का गर्‍यौ?”

अनि तिनीहरू डुङ्गामा चढेपछि, बतास थामियो। तब डुङ्गामा भएकाहरूले उहाँको आराधना गर्दै भने, “साँच्चै तपाईं हाम्रा पिताका पुत्र हुनुहुन्छ।”

तिनीहरू पारि तरेपछि, गनेसरेतको किनारमा आइपुगे। त्यस ठाउँका मानिसहरूले उहाँलाई चिनेपछि, तिनीहरूले वरपरको सारा इलाकामा खबर पठाए र सबै बिरामीहरूलाई उहाँकहाँ ल्याए। तिनीहरूले उहाँको वस्त्रको छेउ मात्र छुन दिनुहोस् भनी उहाँसँग बिन्ती गरे, र जतिले त्यो छोए, ती सबै निको भए।