د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى مرګ
هیرودیس د یوې مېلمستیا د قسم په لومه کې ګیر، د یحیی سر پرې کوي. عيسىٰ د غم لپاره یوې خوا ته ځي، خو ګڼه ګوڼه بیا هم پسې ځي، او هغه یې له پنځو ډوډیو موړوي. وروسته پطروس د اوبو پر سر د هغه پر لور روان شي، باد ګوري، او ډوبېدل پیلوي.
14 1په هغه وخت کښې هيروديس حاکم د عيسىٰ د کارونو خبرونه واورېدل. 2هغۀ خپلو ملازمانو ته ووئيل چې، ”دا يحيىٰ بپتسمه ورکوونکے دے چې د مرګ نه ژوندے شوے دے، ځکه نو په هغۀ کښې دا قدرتونه کار کوى.“ 3ځکه چې هيروديس د خپل ورور فيليپوس د ښځې هيرودياس په وجه يحيىٰ نيولے وو، په زنځيرونو يې تړلے وو او په زندان کښې يې بند کړے وو، 4ځکه چې يحيىٰ هغۀ ته وئيل چې، ”ستا دپاره روا نۀ دى چې دا ساتې.“ 5هيروديس غوښتل چې هغه ووژنى خو د خلقو نه يرېدو، ځکه چې هغوئ يحيىٰ يو نبى ګڼلو. 6خو کله چې د هيروديس د زوکړې ورځ راغله، نو د هيرودياس لور د هغوئ په وړاندې نڅا وکړله او هيروديس يې خوشحاله کړو، 7نو هغۀ په قسم سره وعده وکړله چې څۀ چې هغه وغواړى هغه به ورکوى. 8هغې د خپلې مور په اشاره ووئيل چې، ”د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى سر دلته په يوه طشت کښې ما له راکړه.“
9بادشاه غمژن شو، خو د خپلو قسمونو او د خپلو مېلمنو په وجه يې حُکم ورکړو، 10او هغۀ ولېږل او يحيىٰ يې په زندان کښې بېسره کړو. 11د هغۀ سر په يوه طشت کښې راوړلے شو او هغې نجلۍ ته ورکړے شو چې هغې خپلې مور ته يووړو. 12بيا د يحيىٰ مريدان راغلل، لاش يې واخستو او ښخ يې کړو، او هغوئ لاړل او عيسىٰ ته يې خبر ورکړو.
عيسىٰ پنځۀ زره خلقو ته خوراک ورکوى
13کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو په يوه کشتۍ کښې يوازې يو ويرانه ځائ ته لاړو. خو کله چې خلقو دا واورېدل، نو د ښارونو نه د هغۀ په پسې پلي روان شول. 14کله چې هغه د غاړې نه راووتو، نو يوه لويه ګڼه يې وليدله او په هغوئ يې رحم راغلو، او د هغوئ ناروغان يې روغ کړل. 15کله چې ماښام شو، نو مريدان ورته راغلل او ووئيل يې چې، ”دا يو ويرانه ځائ دے او وخت هم ناوخته شوے دے. خلق رُخصت کړه چې کليو ته لاړ شى او د ځان دپاره خوراک راواخلى.“
16خو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”دوئ له د تلو ضرورت نشته. تاسو دوئ ته خوراک ورکړئ.“
17هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”دلته زمونږ سره د پنځو ډوډو او دوو کبانو نه سِوا بل څۀ نشته.“
18هغۀ وفرمائيل چې، ”هغه دلته ما له راوړئ.“
19هغۀ خلقو ته وفرمائيل چې په واښو باندې کښېنى. بيا هغۀ پنځۀ ډوډۍ او دوه کبان راواخستل، آسمان ته يې وکتل، شکر يې ادا کړو، ډوډۍ يې ماتې کړلې او مريدانو ته يې ورکړلې، او مريدانو خلقو ته ورکړلې. 20هغوئ ټولو وخوړل او ماړه شول، او د پاتې ټوټو نه يې دولس ټوکرۍ ډکې راغونډې کړلې. 21چا چې خوراک وکړو هغوئ د ښځو او بچو نه سِوا نږدې پنځۀ زره سړى وُو.
عيسىٰ په اوبو باندې قدم وهى
22سمدستي هغۀ مريدان مجبور کړل چې کشتۍ کښې کښېنى او د هغۀ نه مخکښې بلې غاړې ته لاړ شى، تر څو چې هغه خلق رُخصت کوى. 23د خلقو د رُخصتولو نه پس، هغه د دُعا دپاره يوازې غرۀ ته وختو. کله چې ماښام شو، نو هغه هلته يوازې وو. 24کشتۍ لا د غاړې نه ډېره لرې وه او د څپو نه ګوزارونه خوړل، ځکه چې باد د هغوئ خلاف وو. 25د شپې نږدې درو بجو هغه د سمندر په اوبو باندې قدم وهلو او د هغوئ خوا ته راغلو. a a v25 د شپې څلورمه پهره نږدې د سحر درو نه شپږو بجو پورې وه — د سبا نه مخکښې تر ټولو تياره او يخه حِصه. 26کله چې مريدانو هغه د سمندر په اوبو باندې قدم وهلو ته وليدو، نو ډېر ووېرېدل او ووئيل يې چې، ”دا خو هيولا ده!“ او د يرې نه يې چغه کړله.
27خو عيسىٰ سمدستي هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زړۀ ښۀ کړئ! دا زۀ يم، مۀ يرېږئ.“
28پطروس هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”اے مالِکه، کۀ دا تۀ يې، نو ما ته حُکم وکړه چې زۀ په اوبو باندې تا ته راشم.“
29هغۀ وفرمائيل چې، ”راشه.“ پطروس د کشتۍ نه راووتو، په اوبو باندې يې قدم وواهو او د عيسىٰ خوا ته روان شو.
30خو کله چې هغۀ تېز باد وليدو، نو ووېرېدو او ډوبېدل يې شروع کړل، نو چغه يې کړله چې، ”اے مالِکه، ما بچ کړه!“
31عيسىٰ سمدستي خپل لاس ونيولو، هغه يې راونيولو او ووئيل يې چې، ”اے د کم ايمان والا، تا ولې شک وکړو؟“
32او کله چې هغوئ کشتۍ ته وختل، نو باد ودرېدو. 33بيا چا چې په کشتۍ کښې وُو هغوئ د هغۀ عبادت وکړو او ووئيل يې چې، ”رښتيا تۀ د زمونږ پلار زوئ يې.“
34کله چې هغوئ پورې وتل، نو د ګنيسرت په علاقه کښې غاړې ته راغلل. 35کله چې د هغه ځائ خلقو هغه وپېژندو، نو په ټوله هغه علاقه کښې يې خبر ورکړو او ټول ناروغان يې هغۀ ته راوستل. 36هغوئ هغۀ ته منتونه وکړل چې صرف د هغۀ د جامې غاړه لمس کړى، او چا چې هغه لمس کړله هغه ټول روغ شول.