چاپ شوی
کتاب

د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى مرګ

هیرودیس د یوې مېلمستیا د قسم په لومه کې ګیر، د یحیی سر پرې کوي. عيسىٰ د غم لپاره یوې خوا ته ځي، خو ګڼه ګوڼه بیا هم پسې ځي، او هغه یې له پنځو ډوډیو موړوي. وروسته پطروس د اوبو پر سر د هغه پر لور روان شي، باد ګوري، او ډوبېدل پیلوي.

څپرکی 14.

په هغه وخت کښې هيروديس حاکم د عيسىٰ د کارونو خبرونه واورېدل. هغۀ خپلو ملازمانو ته ووئيل چې، ”دا يحيىٰ بپتسمه ورکوونکے دے چې د مرګ نه ژوندے شوے دے، ځکه نو په هغۀ کښې دا قدرتونه کار کوى.“ ځکه چې هيروديس د خپل ورور فيليپوس د ښځې هيرودياس په وجه يحيىٰ نيولے وو، په زنځيرونو يې تړلے وو او په زندان کښې يې بند کړے وو، ځکه چې يحيىٰ هغۀ ته وئيل چې، ”ستا دپاره روا نۀ دى چې دا ساتې.“ هيروديس غوښتل چې هغه ووژنى خو د خلقو نه يرېدو، ځکه چې هغوئ يحيىٰ يو نبى ګڼلو. خو کله چې د هيروديس د زوکړې ورځ راغله، نو د هيرودياس لور د هغوئ په وړاندې نڅا وکړله او هيروديس يې خوشحاله کړو، نو هغۀ په قسم سره وعده وکړله چې څۀ چې هغه وغواړى هغه به ورکوى. هغې د خپلې مور په اشاره ووئيل چې، ”د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى سر دلته په يوه طشت کښې ما له راکړه.“

بادشاه غمژن شو، خو د خپلو قسمونو او د خپلو مېلمنو په وجه يې حُکم ورکړو، او هغۀ ولېږل او يحيىٰ يې په زندان کښې بې‌سره کړو. د هغۀ سر په يوه طشت کښې راوړلے شو او هغې نجلۍ ته ورکړے شو چې هغې خپلې مور ته يووړو. بيا د يحيىٰ مريدان راغلل، لاش يې واخستو او ښخ يې کړو، او هغوئ لاړل او عيسىٰ ته يې خبر ورکړو.

عيسىٰ پنځۀ زره خلقو ته خوراک ورکوى

کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو په يوه کشتۍ کښې يوازې يو ويرانه ځائ ته لاړو. خو کله چې خلقو دا واورېدل، نو د ښارونو نه د هغۀ په پسې پلي روان شول. کله چې هغه د غاړې نه راووتو، نو يوه لويه ګڼه يې وليدله او په هغوئ يې رحم راغلو، او د هغوئ ناروغان يې روغ کړل. کله چې ماښام شو، نو مريدان ورته راغلل او ووئيل يې چې، ”دا يو ويرانه ځائ دے او وخت هم ناوخته شوے دے. خلق رُخصت کړه چې کليو ته لاړ شى او د ځان دپاره خوراک راواخلى.“

خو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”دوئ له د تلو ضرورت نشته. تاسو دوئ ته خوراک ورکړئ.“

هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”دلته زمونږ سره د پنځو ډوډو او دوو کبانو نه سِوا بل څۀ نشته.“

هغۀ وفرمائيل چې، ”هغه دلته ما له راوړئ.“

هغۀ خلقو ته وفرمائيل چې په واښو باندې کښېنى. بيا هغۀ پنځۀ ډوډۍ او دوه کبان راواخستل، آسمان ته يې وکتل، شکر يې ادا کړو، ډوډۍ يې ماتې کړلې او مريدانو ته يې ورکړلې، او مريدانو خلقو ته ورکړلې. هغوئ ټولو وخوړل او ماړه شول، او د پاتې ټوټو نه يې دولس ټوکرۍ ډکې راغونډې کړلې. چا چې خوراک وکړو هغوئ د ښځو او بچو نه سِوا نږدې پنځۀ زره سړى وُو.

عيسىٰ په اوبو باندې قدم وهى

سمدستي هغۀ مريدان مجبور کړل چې کشتۍ کښې کښېنى او د هغۀ نه مخکښې بلې غاړې ته لاړ شى، تر څو چې هغه خلق رُخصت کوى. د خلقو د رُخصتولو نه پس، هغه د دُعا دپاره يوازې غرۀ ته وختو. کله چې ماښام شو، نو هغه هلته يوازې وو. کشتۍ لا د غاړې نه ډېره لرې وه او د څپو نه ګوزارونه خوړل، ځکه چې باد د هغوئ خلاف وو. د شپې نږدې درو بجو هغه د سمندر په اوبو باندې قدم وهلو او د هغوئ خوا ته راغلو. a a v25 د شپې څلورمه پهره نږدې د سحر درو نه شپږو بجو پورې وه — د سبا نه مخکښې تر ټولو تياره او يخه حِصه. کله چې مريدانو هغه د سمندر په اوبو باندې قدم وهلو ته وليدو، نو ډېر ووېرېدل او ووئيل يې چې، ”دا خو هيولا ده!“ او د يرې نه يې چغه کړله.

خو عيسىٰ سمدستي هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زړۀ ښۀ کړئ! دا زۀ يم، مۀ يرېږئ.“

پطروس هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”اے مالِکه، کۀ دا تۀ يې، نو ما ته حُکم وکړه چې زۀ په اوبو باندې تا ته راشم.“

هغۀ وفرمائيل چې، ”راشه.“ پطروس د کشتۍ نه راووتو، په اوبو باندې يې قدم وواهو او د عيسىٰ خوا ته روان شو.

خو کله چې هغۀ تېز باد وليدو، نو ووېرېدو او ډوبېدل يې شروع کړل، نو چغه يې کړله چې، ”اے مالِکه، ما بچ کړه!“

عيسىٰ سمدستي خپل لاس ونيولو، هغه يې راونيولو او ووئيل يې چې، ”اے د کم ايمان والا، تا ولې شک وکړو؟“

او کله چې هغوئ کشتۍ ته وختل، نو باد ودرېدو. بيا چا چې په کشتۍ کښې وُو هغوئ د هغۀ عبادت وکړو او ووئيل يې چې، ”رښتيا تۀ د زمونږ پلار زوئ يې.“

کله چې هغوئ پورې وتل، نو د ګنيسرت په علاقه کښې غاړې ته راغلل. کله چې د هغه ځائ خلقو هغه وپېژندو، نو په ټوله هغه علاقه کښې يې خبر ورکړو او ټول ناروغان يې هغۀ ته راوستل. هغوئ هغۀ ته منتونه وکړل چې صرف د هغۀ د جامې غاړه لمس کړى، او چا چې هغه لمس کړله هغه ټول روغ شول.