متى 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹بيا څۀ فريسيان او فقيهان د يروشلم نه عيسىٰ ته راغلل او ورته يې ووئيل چې، ²”ستا مريدان د مشرانو روايت ولې ماتوى؟ هغوئ د ډوډۍ خوړلو په وخت کښې خپل لاسونه نۀ وينځى.“

³هغۀ جواب ورکړو چې، ”تاسو هم د خپل روايت دپاره د زمونږ پلار حُکم ولې ماتوئ؟ ⁴ځکه چې زمونږ پلار وفرمائيل چې، ’د خپل پلار او د خپلې مور عزت کوه،‘ او، ’څوک چې پلار يا مور ته کنځل کوى هغه دې خامخا وژلے شى.‘ ⁵خو تاسو وايئ چې، ’څوک چې خپل پلار يا مور ته ووائى چې، ”څۀ چې تا ما نه ترلاسه کړى وَى هغه زمونږ پلار ته وقف شوے نذرانه ده،“ ⁶نو هغۀ ته په کار نۀ دى چې د دې سره د خپل پلار عزت وکړى.‘ تاسو د خپل روايت دپاره د زمونږ پلار کلام باطل کړو. ⁷اے منافقانو! يسعياه ستاسو په حقله ښۀ پېشګوئى کړې وه کله چې هغۀ ووئيل چې، ⁸’دا قوم په خپلو خلو زما عزت کوى، خو د دوئ زړۀ زما نه ليرې دے؛ ⁹دوئ بې‌فائدې زما عبادت کوى، د اِنسانانو حُکمونه د تعليم په توګه ښايى.‘“

¹⁰بيا هغۀ ګڼه ګوڼه راوغوښتله او ورته يې وفرمائيل چې، ”واورئ او پوهه شئ چې، ¹¹څۀ چې په خله ننوځى هغه اِنسان ناپاک نۀ کوى، بلکې څۀ چې د خلې نه راوځى هغه اِنسان ناپاک کوى.“

¹²بيا مريدان هغۀ ته راغلل او ورته يې ووئيل چې، ”آيا تۀ پوهيږې چې فريسيان دا خبره واورېدله نو بد يې ومنله؟“

¹³هغۀ جواب ورکړو چې، ”هر هغه بُوټے چې زما آسمانى پلار نۀ وى کرلے له جرړو به ايستلے شى. ¹⁴هغوئ پرېږدئ؛ هغوئ ړانده لارښوونکى دى. کۀ يو ړوند بل ړوند ته لار ښائى نو دواړه به په کندو کښې پرېوځى.“

¹⁵پطروس هغۀ ته ووئيل چې، ”دا مثال مونږ ته واضح کړه.“

¹⁶عيسىٰ وفرمائيل چې، ”آيا تاسو لا تر اوسه د نورو په شان بې‌عقله يئ؟ ¹⁷آيا تاسو په دې نۀ پوهيږئ چې څۀ چې په خله ننوځى هغه خېټې ته ورځى او بيا د بدن نه وځى؟ ¹⁸خو څۀ چې د خلې نه راوځى هغه د زړۀ نه راځى، او دا اِنسان ناپاک کوى. ¹⁹ځکه چې د زړۀ نه بد خيالونه پېدا کيږى: خُون، زنا، بدکارى، غلا، دروغژنه ګواهى، بدګوئى. ²⁰دا شيان اِنسان ناپاک کوى، خو په نۀ وينځلو لاسونو ډوډۍ خوړل هيڅوک ناپاک نۀ کوى.“

د يوې ښځې ثابت قدم ايمان

²¹عيسىٰ هغه ځائ پرېښودو او د صور او صيدا علاقې ته لاړو. ²²د هغې علاقې نه يوه کنعانۍ ښځه راغله او چغې يې وهلې چې، ”اے مالِکه، د داؤد زويه، په ما رحم وکړه! زما لور باندې يو بد روح سخت عذاب ورکوى.“

²³هغۀ هيڅ جواب ورنۀ کړو. د هغۀ مريدان راغلل او هغۀ ته يې زارى وکړه چې، ”دا بوزه، ځکه چې زمونږ شاته چغې وهى.“

²⁴هغۀ جواب ورکړو چې، ”زۀ يواځې د اِسرائيل د کور ورکو ګډو ته رالېږلے شوے يم.“

²⁵خو هغه راغله او د هغۀ په وړاندې په ګونډو شوه او ورته يې ووئيل چې، ”اے مالِکه، زما مدد وکړه!“

²⁶هغۀ جواب ورکړو چې، ”دا ښۀ نۀ ده چې د بچو ډوډۍ واخستے شى او سپو ته واچولے شى.“

²⁷هغې ووئيل چې، ”هو اے مالِکه، خو سپى هم هغه ټوټې خورى چې د خپل مالِک د دسترخوان نه راغورځيږى.“

²⁸عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”اے ښځې، ستا ايمان لوئ دے. دې داسې وشى لکه چې تۀ غواړې.“ او د هغې لور هم په هغه ګړۍ کښې روغه شوه.

پلار څلور زره کسانو ته خوراک ورکوى

²⁹عيسىٰ هغه ځائ پرېښودو او د ګليل د بحيرې غاړې غاړې لاړو، غرۀ ته وختو او هلته کښيناستو. ³⁰لويه ګڼه ګوڼه هغۀ ته راغله او د ځان سره يې ګوډان، ړانده، شلان، ګونګيان او نور ډېر راوستل، او د هغۀ په پښو کښې يې کښېښودل، او هغۀ هغوئ روغ کړل. ³¹نو ګڼه ګوڼه حېرانه شوه کله چې هغوئ وليدل چې ګونګيان خبرې کوى، شلان روغ شوى دى، ګوډان ګرځى او ړانده ويني؛ نو هغوئ د اِسرائيل د پلار لوئى وکړه.

³²عيسىٰ خپل مريدان راوغوښتل او ورته يې وفرمائيل چې، ”دې ګڼې ګوڼې باندې مې زړۀ سوزى، ځکه چې دا درې ورځې له زما سره دى او د خوړلو هيڅ شے ورسره نشته. زۀ نۀ غواړم چې دوئ وږى بوزم، کۀ نه نو ښائى چې په لاره کښې بې‌هوشه شى.“

³³مريدانو تپوس وکړو چې، ”په دې ويجاړ ځائ کښې مونږ دومره ډوډۍ له کوم ځايه راوړو چې دومره ګڼه ګوڼه مړه کړو؟“

³⁴عيسىٰ تپوس وکړو چې، ”تاسو سره څو ډوډۍ شته؟“ هغوئ ووئيل چې، ”اووه، او څۀ وړې کبان.“

³⁵نو هغۀ ګڼې ګوڼې ته ووئيل چې په زمکه کښېنى. ³⁶او هغۀ هغه اووه ډوډۍ او کبان واخستل، شُکر يې وکړو، مات يې کړل، مريدانو ته يې ورکړل، او هغوئ ګڼې ګوڼې ته ورکړل. ³⁷هغوئ ټولو وخوړل او مړۀ شول، او د پاتې ټوټو نه يې اووه ټوکرۍ ډکې راغونډې کړې. ³⁸چا چې خوړلى وُو هغوئ د ښځو او بچو نه علاوه څلور زره سړى وُو. ³⁹د ګڼې ګوڼې د بوتلو نه پس هغه کشتۍ کښې سور شو او د مجدن علاقې ته لاړو.