હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પરંપરા વિરુદ્ધ પિતાનો શબ્દ

ઈસુ ફરોશીઓને કહે છે કે તેમની પરંપરાએ પિતાની પોતાની આજ્ઞાને રદ કરી છે, અને અશુદ્ધ કરનારું મોંમાં જતું નથી, પણ હૃદયમાંથી બહાર આવે છે. એક કનાની સ્ત્રી પાછી જવાની ના પાડે છે, તેમને સામો જવાબ આપે છે, અને તેની પીડિત દીકરી સાજી થાય છે.

અધ્યાય 15.

ત્યારે યરુશાલેમથી ફરોશીઓ તથા શાસ્ત્રીઓ ઈસુ પાસે આવીને બોલ્યા, “તમારા શિષ્યો વડીલોની પરંપરા કેમ તોડે છે? તેઓ ખાતી વખતે પોતાના હાથ ધોતા નથી.”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તમે પણ તમારી પરંપરાને ખાતર આપણા પિતાની આજ્ઞા કેમ તોડો છો? કેમ કે આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘તારા પિતાનું તથા તારી માતાનું સન્માન કર,’ અને, ‘જે કોઈ પિતાને કે માતાને શાપ આપે તેને નિશ્ચે મૃત્યુદંડ થાય.’ પણ તમે કહો છો, ‘જે કોઈ પોતાના પિતાને કે માતાને કહે, “મારાથી તને જે કંઈ મળત તે આપણા પિતાને અર્પણ કરેલી ભેટ છે,” તેણે તેથી પોતાના પિતાનું સન્માન કરવાની જરૂર નથી.’ આમ તમે તમારી પરંપરાને ખાતર આપણા પિતાના શબ્દને રદ કર્યો છે. ઓ ઢોંગીઓ! યશાયાએ તમારા વિશે યોગ્ય રીતે ભવિષ્યવાણી કરી, જ્યારે તેણે કહ્યું: ‘આ લોકો તેમના હોઠથી મારું સન્માન કરે છે, પણ તેમનું હૃદય મારાથી દૂર છે; તેઓ વ્યર્થ મારી ઉપાસના કરે છે, માણસોની આજ્ઞાઓને સિદ્ધાંત તરીકે શીખવે છે.’”

પછી તેમણે ટોળાને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “સાંભળો અને સમજો: મોંમાં જે પ્રવેશે છે તે માણસને અશુદ્ધ કરતું નથી, પણ મોંમાંથી જે નીકળે છે તે માણસને અશુદ્ધ કરે છે.”

ત્યારે શિષ્યોએ તેમની પાસે આવીને કહ્યું, “આ વાત સાંભળીને ફરોશીઓ ઠોકર ખાધી, એ શું તમે જાણો છો?”

તેમણે જવાબ આપ્યો, “મારા આકાશમાંના પિતાએ જે કોઈ છોડ રોપ્યો નથી તે ઉખેડી નંખાશે. તેઓને રહેવા દો; તેઓ અંધ માર્ગદર્શકો છે. જો અંધ અંધને દોરે, તો બન્ને ખાડામાં પડે.”

પિતરે તેમને કહ્યું, “આ દૃષ્ટાંત અમને સમજાવો.”

ઈસુએ કહ્યું, “શું તમે પણ હજી બીજાઓ જેવા જ મંદબુદ્ધિ છો? શું તમે નથી સમજતા કે જે કંઈ મોંમાં પ્રવેશે છે તે પેટમાં જાય છે અને પછી બહાર કાઢી નંખાય છે? પણ મોંમાંથી જે નીકળે છે તે હૃદયમાંથી આવે છે, અને તે માણસને અશુદ્ધ કરે છે. કેમ કે હૃદય દુષ્ટ વિચારો ઉપજાવે છે: ખૂન, વ્યભિચાર, વ્યભિચારનું પાપ, ચોરી, ખોટી સાક્ષી, નિંદા. આ માણસને અશુદ્ધ કરે છે, પણ હાથ ધોયા વિના ખાવાથી કોઈ અશુદ્ધ થતું નથી.”

એક સ્ત્રીનો દૃઢ વિશ્વાસ

ઈસુ તે જગા છોડીને તૂર તથા સિદોનના પ્રદેશમાં ગયા. તે પ્રદેશની એક કનાની સ્ત્રી આવી, અને બૂમ પાડતાં બોલી, “ઓ પ્રભુ, દાઉદના પુત્ર, મારા પર દયા કરો! મારી દીકરીને ભૂત ભારે રીબાવે છે.”

તેમણે તેને કશો જવાબ આપ્યો નહિ. તેમના શિષ્યોએ આવીને તેમને આગ્રહ કર્યો, “તેને વિદાય કરો—તે આપણી પાછળ બૂમો પાડ્યા કરે છે.”

તેમણે જવાબ આપ્યો, “ઇઝરાયલના ઘરનાં ખોવાયેલાં ઘેટાં પાસે જ મને મોકલવામાં આવ્યો છે.”

પણ તેણે આવીને તેમની આગળ ઘૂંટણ ટેકવીને કહ્યું, “ઓ પ્રભુ, મને મદદ કરો!”

તેમણે જવાબ આપ્યો, “છોકરાંની રોટલી લઈને કૂતરાંને નાખવી એ યોગ્ય નથી.”

તેણે કહ્યું, “હા, પ્રભુ, તોપણ કૂતરાં પણ પોતાના માલિકના મેજ પરથી પડતા ભૂકા ખાય છે.”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “ઓ સ્ત્રી, તારો વિશ્વાસ મોટો છે. તું ઇચ્છે છે તેમ થાઓ.” અને તે જ ઘડીથી તેની દીકરી સાજી થઈ.

પિતા ચાર હજારને જમાડે છે

ત્યાંથી નીકળીને ઈસુ ગાલીલના સમુદ્રને કાંઠે ગયા, પહાડ પર ચઢ્યા અને ત્યાં બેઠા. મોટાં ટોળાં લંગડા, અંધ, અપંગ, મૂંગા અને બીજા ઘણાને તેમની પાસે લાવ્યાં, અને તેઓને તેમના પગ આગળ મૂક્યાં, અને તેમણે તેઓને સાજા કર્યા. તેથી મૂંગાને બોલતા, અપંગને સાજા થયેલા, લંગડાને ચાલતા અને અંધને જોતા જોઈને ટોળું આશ્ચર્ય પામ્યું; તેઓએ ઇઝરાયલના પિતાને મહિમા આપ્યો.

ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “આ ટોળા પર મને દયા આવે છે—તેઓ ત્રણ દિવસથી મારી સાથે છે અને તેઓ પાસે ખાવાનું કંઈ નથી. હું તેઓને ભૂખ્યા વિદાય કરવા ઇચ્છતો નથી; રખેને તેઓ માર્ગમાં બેભાન થઈ પડે.”

શિષ્યોએ પૂછ્યું, “આવા ઉજ્જડ સ્થળમાં આટલા મોટા ટોળાને જમાડવા જેટલી રોટલી આપણને ક્યાંથી મળે?”

ઈસુએ પૂછ્યું, “તમારી પાસે કેટલી રોટલી છે?” તેઓએ કહ્યું, “સાત, અને થોડી નાની માછલીઓ.”

તેથી તેમણે ટોળાને જમીન પર બેસવા કહ્યું. અને તેમણે તે સાત રોટલી તથા માછલીઓ લઈને આભાર માની, ભાંગીને શિષ્યોને આપી, અને તેઓએ ટોળાંને આપી. બધાએ ખાધું અને તૃપ્ત થયા, અને વધેલા ટુકડાની સાત ટોપલી ભરીને તેઓએ ઉઠાવી લીધી. ખાનારા સ્ત્રીઓ તથા બાળકો ઉપરાંત ચાર હજાર પુરુષો હતા. ટોળાંને વિદાય કર્યા પછી, તેઓ હોડીમાં બેસીને મગદાનના પ્રદેશમાં ગયા.