પરંપરા વિરુદ્ધ પિતાનો શબ્દ
ઈસુ ફરોશીઓને કહે છે કે તેમની પરંપરાએ પિતાની પોતાની આજ્ઞાને રદ કરી છે, અને અશુદ્ધ કરનારું મોંમાં જતું નથી, પણ હૃદયમાંથી બહાર આવે છે. એક કનાની સ્ત્રી પાછી જવાની ના પાડે છે, તેમને સામો જવાબ આપે છે, અને તેની પીડિત દીકરી સાજી થાય છે.
15 1ત્યારે યરુશાલેમથી ફરોશીઓ તથા શાસ્ત્રીઓ ઈસુ પાસે આવીને બોલ્યા, 2“તમારા શિષ્યો વડીલોની પરંપરા કેમ તોડે છે? તેઓ ખાતી વખતે પોતાના હાથ ધોતા નથી.”
3ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તમે પણ તમારી પરંપરાને ખાતર આપણા પિતાની આજ્ઞા કેમ તોડો છો? 4કેમ કે આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘તારા પિતાનું તથા તારી માતાનું સન્માન કર,’ અને, ‘જે કોઈ પિતાને કે માતાને શાપ આપે તેને નિશ્ચે મૃત્યુદંડ થાય.’ 5પણ તમે કહો છો, ‘જે કોઈ પોતાના પિતાને કે માતાને કહે, “મારાથી તને જે કંઈ મળત તે આપણા પિતાને અર્પણ કરેલી ભેટ છે,” 6તેણે તેથી પોતાના પિતાનું સન્માન કરવાની જરૂર નથી.’ આમ તમે તમારી પરંપરાને ખાતર આપણા પિતાના શબ્દને રદ કર્યો છે. 7ઓ ઢોંગીઓ! યશાયાએ તમારા વિશે યોગ્ય રીતે ભવિષ્યવાણી કરી, જ્યારે તેણે કહ્યું: 8‘આ લોકો તેમના હોઠથી મારું સન્માન કરે છે, પણ તેમનું હૃદય મારાથી દૂર છે; 9તેઓ વ્યર્થ મારી ઉપાસના કરે છે, માણસોની આજ્ઞાઓને સિદ્ધાંત તરીકે શીખવે છે.’”
10પછી તેમણે ટોળાને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “સાંભળો અને સમજો: 11મોંમાં જે પ્રવેશે છે તે માણસને અશુદ્ધ કરતું નથી, પણ મોંમાંથી જે નીકળે છે તે માણસને અશુદ્ધ કરે છે.”
12ત્યારે શિષ્યોએ તેમની પાસે આવીને કહ્યું, “આ વાત સાંભળીને ફરોશીઓ ઠોકર ખાધી, એ શું તમે જાણો છો?”
13તેમણે જવાબ આપ્યો, “મારા આકાશમાંના પિતાએ જે કોઈ છોડ રોપ્યો નથી તે ઉખેડી નંખાશે. 14તેઓને રહેવા દો; તેઓ અંધ માર્ગદર્શકો છે. જો અંધ અંધને દોરે, તો બન્ને ખાડામાં પડે.”
15પિતરે તેમને કહ્યું, “આ દૃષ્ટાંત અમને સમજાવો.”
16ઈસુએ કહ્યું, “શું તમે પણ હજી બીજાઓ જેવા જ મંદબુદ્ધિ છો? 17શું તમે નથી સમજતા કે જે કંઈ મોંમાં પ્રવેશે છે તે પેટમાં જાય છે અને પછી બહાર કાઢી નંખાય છે? 18પણ મોંમાંથી જે નીકળે છે તે હૃદયમાંથી આવે છે, અને તે માણસને અશુદ્ધ કરે છે. 19કેમ કે હૃદય દુષ્ટ વિચારો ઉપજાવે છે: ખૂન, વ્યભિચાર, વ્યભિચારનું પાપ, ચોરી, ખોટી સાક્ષી, નિંદા. 20આ માણસને અશુદ્ધ કરે છે, પણ હાથ ધોયા વિના ખાવાથી કોઈ અશુદ્ધ થતું નથી.”
એક સ્ત્રીનો દૃઢ વિશ્વાસ
21ઈસુ તે જગા છોડીને તૂર તથા સિદોનના પ્રદેશમાં ગયા. 22તે પ્રદેશની એક કનાની સ્ત્રી આવી, અને બૂમ પાડતાં બોલી, “ઓ પ્રભુ, દાઉદના પુત્ર, મારા પર દયા કરો! મારી દીકરીને ભૂત ભારે રીબાવે છે.”
23તેમણે તેને કશો જવાબ આપ્યો નહિ. તેમના શિષ્યોએ આવીને તેમને આગ્રહ કર્યો, “તેને વિદાય કરો—તે આપણી પાછળ બૂમો પાડ્યા કરે છે.”
24તેમણે જવાબ આપ્યો, “ઇઝરાયલના ઘરનાં ખોવાયેલાં ઘેટાં પાસે જ મને મોકલવામાં આવ્યો છે.”
25પણ તેણે આવીને તેમની આગળ ઘૂંટણ ટેકવીને કહ્યું, “ઓ પ્રભુ, મને મદદ કરો!”
26તેમણે જવાબ આપ્યો, “છોકરાંની રોટલી લઈને કૂતરાંને નાખવી એ યોગ્ય નથી.”
27તેણે કહ્યું, “હા, પ્રભુ, તોપણ કૂતરાં પણ પોતાના માલિકના મેજ પરથી પડતા ભૂકા ખાય છે.”
28ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “ઓ સ્ત્રી, તારો વિશ્વાસ મોટો છે. તું ઇચ્છે છે તેમ થાઓ.” અને તે જ ઘડીથી તેની દીકરી સાજી થઈ.
પિતા ચાર હજારને જમાડે છે
29ત્યાંથી નીકળીને ઈસુ ગાલીલના સમુદ્રને કાંઠે ગયા, પહાડ પર ચઢ્યા અને ત્યાં બેઠા. 30મોટાં ટોળાં લંગડા, અંધ, અપંગ, મૂંગા અને બીજા ઘણાને તેમની પાસે લાવ્યાં, અને તેઓને તેમના પગ આગળ મૂક્યાં, અને તેમણે તેઓને સાજા કર્યા. 31તેથી મૂંગાને બોલતા, અપંગને સાજા થયેલા, લંગડાને ચાલતા અને અંધને જોતા જોઈને ટોળું આશ્ચર્ય પામ્યું; તેઓએ ઇઝરાયલના પિતાને મહિમા આપ્યો.
32ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “આ ટોળા પર મને દયા આવે છે—તેઓ ત્રણ દિવસથી મારી સાથે છે અને તેઓ પાસે ખાવાનું કંઈ નથી. હું તેઓને ભૂખ્યા વિદાય કરવા ઇચ્છતો નથી; રખેને તેઓ માર્ગમાં બેભાન થઈ પડે.”
33શિષ્યોએ પૂછ્યું, “આવા ઉજ્જડ સ્થળમાં આટલા મોટા ટોળાને જમાડવા જેટલી રોટલી આપણને ક્યાંથી મળે?”
34ઈસુએ પૂછ્યું, “તમારી પાસે કેટલી રોટલી છે?” તેઓએ કહ્યું, “સાત, અને થોડી નાની માછલીઓ.”
35તેથી તેમણે ટોળાને જમીન પર બેસવા કહ્યું. 36અને તેમણે તે સાત રોટલી તથા માછલીઓ લઈને આભાર માની, ભાંગીને શિષ્યોને આપી, અને તેઓએ ટોળાંને આપી. 37બધાએ ખાધું અને તૃપ્ત થયા, અને વધેલા ટુકડાની સાત ટોપલી ભરીને તેઓએ ઉઠાવી લીધી. 38ખાનારા સ્ત્રીઓ તથા બાળકો ઉપરાંત ચાર હજાર પુરુષો હતા. 39ટોળાંને વિદાય કર્યા પછી, તેઓ હોડીમાં બેસીને મગદાનના પ્રદેશમાં ગયા.