બાપ્તિસ્મ કરનાર યોહાનનું મૃત્યુ

મિજબાનીમાં લીધેલા સોગંદમાં ફસાયેલો હેરોદ યોહાનનું માથું કપાવી નાખે છે. ઈસુ શોક કરવા એકાંતમાં જાય છે, છતાં ટોળું પાછળ આવે છે, અને તે પાંચ રોટલીથી તેમને જમાડે છે. પછી પિતર પાણી પર ચાલીને તેમની તરફ જાય છે, પવન જુએ છે, અને ડૂબવા લાગે છે.

અધ્યાય 14.

તે સમયે ઉપરાજા હેરોદે ઈસુ વિશેના સમાચાર સાંભળ્યા. તેણે પોતાના સેવકોને કહ્યું, “આ તો બાપ્તિસ્મ કરનાર યોહાન છે, જે મૂએલાંમાંથી સજીવન થયો છે; તેથી જ આ પરાક્રમો તેનામાં કાર્યરત છે.” કારણ, હેરોદે પોતાના ભાઈ ફિલિપની પત્ની હેરોદિયાને લીધે યોહાનને પકડાવ્યો, સાંકળે બાંધ્યો અને કેદમાં પૂર્યો હતો, કારણ, યોહાન તેને કહેતો હતો, “તેને તારી પત્ની તરીકે રાખવી તારે માટે ઉચિત નથી.” હેરોદ તેને મારી નાખવા ચાહતો હતો, પણ તે લોકોથી બીતો હતો, કારણ, તેઓ યોહાનને પ્રબોધક ગણતા હતા. પણ જ્યારે હેરોદનો જન્મદિવસ આવ્યો, ત્યારે હેરોદિયાની દીકરીએ તેઓની આગળ નાચ કર્યો અને હેરોદને પ્રસન્ન કર્યો, તેથી તેણે સોગન ખાઈને તેને વચન આપ્યું કે તે જે કંઈ માગશે તે તેને આપશે. પોતાની માની ઉશ્કેરણીથી તેણે કહ્યું, “બાપ્તિસ્મ કરનાર યોહાનનું માથું થાળમાં મને અહીં આપો.”

રાજા દુ:ખી થયો, પણ પોતાના સોગનને તથા ભોજનના મહેમાનોને લીધે તેણે તે આપવાની આજ્ઞા કરી, અને તેણે માણસ મોકલીને કેદમાં યોહાનનું માથું કપાવી નાખ્યું. તેનું માથું થાળમાં લાવવામાં આવ્યું અને છોકરીને અપાયું, જે તેને પોતાની મા પાસે લઈ ગઈ. પછી યોહાનના શિષ્યો આવ્યા, શબ લઈને તેને દફનાવ્યું; અને તેઓએ જઈને ઈસુને ખબર આપી.

ઈસુ પાંચ હજારને જમાડે છે

આ સાંભળીને ઈસુ હોડીમાં બેસીને એકાંત જગ્યાએ એકલા ગયા. પણ લોકોએ એ સાંભળ્યું અને શહેરોમાંથી પગે ચાલીને તેમની પાછળ ગયા. જ્યારે તેઓ કિનારે ઊતર્યા, ત્યારે તેમણે મોટી ભીડ જોઈ, તેઓ પર દયાથી ભરાઈ આવ્યા અને તેઓનાં માંદાંને સાજાં કર્યાં. સાંજ પડી ત્યારે શિષ્યોએ તેમને કહ્યું, “આ એકાંત જગ્યા છે અને સમય ઘણો થઈ ગયો છે. લોકોને વિદાય કરો કે તેઓ ગામોમાં જઈને પોતાને માટે ખોરાક ખરીદી લે.”

પણ ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “તેઓએ જવાની જરૂર નથી. તમે તેઓને જમાડો.”

તેઓએ તેમને કહ્યું, “અહીં અમારી પાસે પાંચ રોટલી અને બે માછલી સિવાય બીજું કંઈ નથી.”

તેમણે કહ્યું, “તે અહીં મારી પાસે લાવો.”

તેમણે લોકોને ઘાસ પર બેસવાનું કહ્યું. પાંચ રોટલી અને બે માછલી લઈને તેમણે આકાશ તરફ નજર કરી, આભાર માન્યો, રોટલી ભાંગી અને શિષ્યોને આપી, અને શિષ્યોએ લોકોને આપી. તેઓ સૌ ખાઈને તૃપ્ત થયા, અને વધેલા ટુકડાથી ભરેલી બાર ટોપલીઓ તેઓએ ઉઠાવી લીધી. જેઓએ ખાધું તેઓમાં સ્ત્રીઓ તથા બાળકો સિવાય આશરે પાંચ હજાર પુરુષ હતા.

ઈસુ પાણી પર ચાલે છે

તરત જ તેમણે શિષ્યોને હોડીમાં બેસાડીને પોતાની આગળ સામે કાંઠે મોકલ્યા, અને દરમિયાન પોતે લોકોને વિદાય કર્યા. લોકોને વિદાય કર્યા પછી તેઓ પ્રાર્થના કરવા એકાંતમાં પહાડ પર ચઢી ગયા. સાંજ પડી ત્યારે તેઓ ત્યાં એકલા હતા. એ સમયે હોડી જમીનથી ઘણી દૂર નીકળી ગઈ હતી, મોજાંથી હાલકડોલક થતી હતી, કારણ, પવન તેઓની સામો હતો. વહેલી સવારે આશરે ત્રણ વાગ્યે તેઓ સમુદ્ર પર ચાલતા તેઓની પાસે આવ્યા. ^a તેમને સમુદ્ર પર ચાલતા જોઈને શિષ્યો ગભરાઈ ગયા અને કહેવા લાગ્યા, “આ તો ભૂત છે!” અને બીકથી બૂમ પાડી ઊઠ્યા.

પણ ઈસુ તરત જ તેઓની સાથે બોલ્યા: “હિંમત રાખો! એ તો હું છું; બીશો નહિ.”

પિતરે તેમને જવાબ આપ્યો, “પ્રભુ, જો તમે હો, તો મને આજ્ઞા કરો કે હું પાણી પર ચાલીને તમારી પાસે આવું.”

તેમણે કહ્યું, “આવ.” પિતર હોડીમાંથી ઊતર્યો, પાણી પર ચાલ્યો અને ઈસુ તરફ ગયો.

પણ ભારે પવન જોઈને તે ગભરાયો, અને ડૂબવા લાગતાં તેણે બૂમ પાડી, “પ્રભુ, મને બચાવો!”

ઈસુએ તરત જ પોતાનો હાથ લંબાવ્યો, તેને પકડી લીધો અને કહ્યું, “અરે અલ્પવિશ્વાસી, તેં શા માટે શંકા કરી?”

અને જ્યારે તેઓ હોડીમાં ચઢ્યા, ત્યારે પવન શમી ગયો. ત્યારે હોડીમાંના લોકોએ તેમની ભક્તિ કરી અને કહ્યું, “ખરેખર તમે આપણા પિતાના પુત્ર છો.”

સામે કાંઠે પહોંચીને તેઓ ગન્નેસારેતની ભૂમિ પર આવ્યા. જ્યારે તે જગ્યાના માણસોએ તેમને ઓળખ્યા, ત્યારે તેઓએ તે આખા પ્રદેશમાં ખબર મોકલી અને સર્વ માંદાંને તેમની પાસે લાવ્યા. તેઓએ તેમને વિનંતી કરી કે તેઓ માત્ર તેમના ઝભ્ભાની કોરને અડકે; અને જેટલાંએ તેને અડક્યું તેટલાં સૌ સાજાં થયાં.