Mateus 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Nalika iku Sang Prabu Herodes, kang jumeneng raja-wilayah, mireng pawarta bab Gusti Yesus. ²Panjenengane banjur ngandika marang para abdine: “Iki mesthi Yokanan Pambaptis kang wis ditangekake saka ing antarane wong mati — mulane ana kasekten kang makarya ing dheweke.” ³Awit Sang Prabu Herodes wis dhawuh nyekel Yokanan, mbanda sarta nglebokake menyang pakunjaran, marga saka Herodias, bojone Filipus, sadulure Herodes, ⁴awit Yokanan tansah matur marang panjenengane: “Miturut angger-angger, panjenengan boten kepareng mundhut tiyang estri punika dados semah.” ⁵Sang Prabu Herodes kepengin nyedani Yokanan, nanging wedi marang wong akeh, amarga wong-wong mau padha nganggep Yokanan iku nabi. ⁶Nanging bareng tekan dina riyayan tingalan dalem Sang Prabu Herodes, anake wadon Herodias njoged ing ngarepe para tamu, satemah ndadekake renaning panggalihe Herodes, ⁷nganti Herodes janji kanthi sumpah arep maringi apa bae kang disuwun bocah mau. ⁸Marga diojok-ojoki ibune, bocah mau banjur matur: “Kawula nyuwun mustakanipun Yokanan Pambaptis sapunika, wonten ing talam.”

⁹Sang Prabu sekel ing panggalih, nanging marga saka sumpahe lan para tamu kang padha kembul bujana, panjenengane banjur dhawuh supaya dituruti, ¹⁰banjur utusan wong supaya nugel janggane Yokanan ana ing pakunjaran. ¹¹Mustakane Yokanan nuli digawa ing talam, dicaosake marang bocah wadon mau, sarta bocah mau banjur ngaturake marang ibune. ¹²Para sakabate Yokanan banjur padha teka, njupuk layone, nuli dikubur; sawuse mangkono padha sowan ngaturi pirsa marang Gusti Yesus.

Gusti Yesus Paring Pangan marang Wong Limang Ewu

¹³Bareng mireng bab iku, Gusti Yesus banjur tindak nitih prau menyang panggonan kang sepi, mung piyambak. Nanging wong akeh padha krungu, banjur padha ngetutake kanthi mlaku dharat saka kutha-kutha. ¹⁴Bareng Gusti Yesus mentas saka prau, mirsa wong akeh banget, banjur trenyuh ing galih marga saka welas, sarta nyarasake wong-wong kang padha lara. ¹⁵Bareng wis soree, para sakabat padha sowan matur marang Panjenengane: “Papan punika sepi, saha sampun dalu. Tiyang-tiyang kathah punika kadhawuhana kesah, supados sami dhateng dhusun-dhusun numbas tetedhan piyambak.”

¹⁶Nanging Gusti Yesus ngandika marang para sakabat: “Ora prelu padha lunga. Kowe padha menehana pangan marang wong-wong iku.”

¹⁷Para sakabat padha matur: “Ing ngriki kawula namung gadhah roti gangsal lan ulam kalih.”

¹⁸Pangandikane Gusti Yesus: “Gawanen mrene marang Aku.”

¹⁹Gusti Yesus banjur dhawuh marang wong akeh supaya padha linggih ing suket. Panjenengane mundhut roti lima lan iwak loro mau, tumuli tumenga ing langit, saos sokur, nyuwil-nyuwil roti mau, banjur diparingake marang para sakabat, lan para sakabat ngedum-edum marang wong akeh. ²⁰Wong kabeh padha mangan nganti wareg. Turahane banjur diklumpukake, olehe nganti rolas wakul kebak. ²¹Dene cacahe kang padha mangan watara wong lanang limang ewu, durung kalebu wong wadon lan bocah-bocah.

Gusti Yesus Tindak ing Sadhuwure Banyu

²²Sanalika iku uga Gusti Yesus dhawuh marang para sakabat supaya padha munggah ing prau lan ndhisiki tindak menyang sabrang, dene Panjenengane kang bakal ngutus wong akeh mau padha bubar. ²³Sawise ngutus wong akeh padha bubar, Gusti Yesus minggah ing gunung piyambakan arep ndedonga. Bareng wis soree, Panjenengane ana ing kono mung piyambak. ²⁴Ing nalika iku prau mau wis adoh saka dharatan, kombak-kombak katempuh ing alun, amarga angine nglawan saka ngarep. ²⁵Udakara jam telu esuk Gusti Yesus murugi para sakabat, tindak ing sadhuwure sagara. ^a a v25 Jaga ratri kang kaping papat iku kira-kira saka jam telu nganti jam enem esuk — wektu kang paling peteng lan paling adhem sadurunge byar raina. ²⁶Bareng para sakabat weruh Panjenengane tindak ing sadhuwure sagara, padha giris banget, banjur padha ngucap: “Memedi!” sarta padha jerit-jerit marga saka wedine.

²⁷Nanging Gusti Yesus sanalika ngandika marang para sakabat: “Padha diteguh atimu! Iki Aku; aja padha wedi.”

²⁸Petrus banjur munjuk: “Gusti, manawi punika saestu Paduka, kawula mugi kadhawuhana murugi Paduka ing sanginggiling toya.”

²⁹Pangandikane Gusti Yesus: “Mrenea.” Petrus banjur mudhun saka prau, mlaku ing sadhuwure banyu, nyedhaki Gusti Yesus.

³⁰Nanging bareng weruh angin gedhe, Petrus dadi wedi, lan wiwit kerem, banjur bengok-bengok: “Gusti, mugi kawula Paduka tulungi!”

³¹Gusti Yesus sanalika mulung astane, nyepeng Petrus, sarta ngandika: “Heh, wong kang cupet ing pangandel, yagene kowe mangu-mangu?”

³²Bareng wis padha munggah ing prau, angine banjur sirep. ³³Wong-wong kang ana ing prau banjur padha sujud nyembah marang Panjenengane, pangucape: “Saestu, Paduka punika Putranipun Rama kawula.”

³⁴Sawise padha nyabrang, banjur padha tekan ing dharatan tanah Genesaret. ³⁵Bareng wong-wong ing kono padha wanuh marang Panjenengane, banjur padha ngabarake menyang sakiwa-tengene tlatah kono, sarta nggawa sakabehe wong lara menyang ngarsane Gusti Yesus. ³⁶Wong-wong mau padha nyuwun marang Panjenengane, muga diparengake ndemok gombyoking jubahe bae; dene saben wong kang ndemok banjur padha waras.