ମାଥିଉ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ସେହି ସମୟରେ ରାଜା ହେରୋଦ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣିଲେ। ²ପୁଣି, ସେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ, ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିଅଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଏହିସବୁ ଶକ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛି।” ³କାରଣ ହେରୋଦ ଆପଣା ଭାଇ ଫିଲିପ୍ପଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେରୋଦିଆଙ୍କ ସକାଶେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଧରି, ଶିକୁଳିରେ ବାନ୍ଧି କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ⁴ଯେଣୁ ଯୋହନ ତାହାଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ, “ଏହାକୁ ରଖିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ।” ⁵ପୁଣି, ହେରୋଦ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ମାତ୍ର ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ। ⁶କିନ୍ତୁ ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ ହେରୋଦିଆଙ୍କ କନ୍ୟା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାଚି ହେରୋଦଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲା, ⁷ତେଣୁ ସେ ଯାହା ମାଗିବ, ତାହା ତାହାକୁ ଦେବେ ବୋଲି ଶପଥ କରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ⁸ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ମାତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ କହିଲା, “ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଏଠାରେ ଏକ ଥାଳିରେ ମୋତେ ଦେଉନ୍ତୁ।”

⁹ତହିଁରେ ରାଜା ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ତଥାପି ଆପଣା ଶପଥ ଓ ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ଅତିଥିମାନଙ୍କ ସକାଶେ ତାହା ଦେବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ¹⁰ପୁଣି, ଲୋକ ପଠାଇ କାରାଗାରରେ ଯୋହନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କଟାଇଲେ। ¹¹ଆଉ ତାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଏକ ଥାଳିରେ ଅଣାଯାଇ ବାଳିକାକୁ ଦିଆଗଲା, ଆଉ ସେ ତାହା ଆପଣା ମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଗଲା। ¹²ତାହା ପରେ ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସି ଶବ ନେଇ ସମାଧି ଦେଲେ, ପୁଣି ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେଲେ।

ଯୀଶୁ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି

¹³ଯୀଶୁ ଏହା ଶୁଣି ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ସେଠାରୁ ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ଏକାକୀ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ ଲୋକସମୂହ ତାହା ଶୁଣି ବିଭିନ୍ନ ନଗରରୁ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ପାଦରେ ଚାଲି ଗଲେ। ¹⁴ପୁଣି, ସେ କୂଳରେ ଓହ୍ଲାଇ ଏକ ବିରାଟ ଲୋକସମୂହ ଦେଖି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। ¹⁵ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଏ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଜନ, ଆଉ ବେଳ ବହୁତ ହୋଇଗଲାଣି; ଲୋକସମୂହକୁ ବିଦାୟ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେମାନେ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ କିଣିବେ।”

¹⁶କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେମାନଙ୍କ ଯିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅ।”

¹⁷ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚୋଟି ରୁଟି ଓ ଦୁଇଟି ମାଛ ବିନା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।”

¹⁸ସେ କହିଲେ, “ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ।”

¹⁹ଆଉ, ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ଘାସ ଉପରେ ବସିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ ସେହି ପାଞ୍ଚୋଟି ରୁଟି ଓ ଦୁଇଟି ମାଛ ନେଇ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଡ଼େ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦୃଷ୍ଟି କରି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ, ପୁଣି ରୁଟିସବୁ ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଆଉ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଲୋକସମୂହକୁ ଦେଲେ। ²⁰ତହିଁରେ ସମସ୍ତେ ଖାଇ ତୃପ୍ତ ହେଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖଣ୍ଡସବୁ ଗୋଟାଇ ବାର ଟୋକାଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ²¹ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଖାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପୁରୁଷ ଥିଲେ।

ଯୀଶୁ ଜଳ ଉପରେ ଚାଲନ୍ତି

²²ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ବିଦାୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ନୌକାରେ ଚଢ଼ାଇ ଆପଣାଠାରୁ ଆଗେ ଅପର ପାରିକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କଲେ। ²³ପୁଣି, ଲୋକସମୂହକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉତ୍ତାରେ ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପାଇଁ ବିଜନରେ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଗଲେ; ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ସେ ସେଠାରେ ଏକାକୀ ଥିଲେ। ²⁴ସେତେବେଳେ ନୌକା ସ୍ଥଳଠାରୁ ବହୁ ଦୂରରେ ଥିଲା, ଆଉ ପ୍ରତିକୂଳ ପବନ ହେତୁ ତାହା ତରଙ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଲହଡ଼ି ଖାଉଥିଲା। ²⁵ଆଉ ରାତ୍ରିର ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ ସେ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚାଲି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ^a a v25 ରାତ୍ରିର ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହର ପ୍ରାୟ ପ୍ରଭାତ ତିନିଟାରୁ ଛଅଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା — ଅରୁଣୋଦୟ ପୂର୍ବର ସବୁଠାରୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ଶୀତଳ ସମୟ। ²⁶ମାତ୍ର ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଚାଲୁଥିବା ଦେଖି ଭୀତତ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, “ଏ ଭୂତ!” ବୋଲି କହି ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।

²⁷କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସାହସ ଧର! ଏ ତ ମୁଁ; ଭୟ କର ନାହିଁ।”

²⁸ପିତର ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଏ ଆପଣ, ତେବେ ଜଳ ଉପର ଦେଇ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ପାଇଁ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଉନ୍ତୁ।”

²⁹ସେ କହିଲେ, “ଆସ।” ଆଉ ପିତର ନୌକାରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଜଳ ଉପରେ ଚାଲି ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।

³⁰କିନ୍ତୁ ପ୍ରବଳ ପବନ ଦେଖି ସେ ଭୀତ ହେଲେ, ପୁଣି ବୁଡ଼ିଯିବାକୁ ଲାଗନ୍ତେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ!”

³¹ଯୀଶୁ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ଆପଣା ହସ୍ତ ବଢ଼ାଇ ତାହାଙ୍କୁ ଧରି କହିଲେ, “ହେ ଅଳ୍ପ ବିଶ୍ଵାସୀ, କାହିଁକି ସନ୍ଦେହ କଲ?”

³²ଆଉ ସେମାନେ ନୌକାରେ ଚଢ଼ନ୍ତେ ପବନ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା। ³³ତହିଁରେ ନୌକାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, “ସତ୍ୟରେ ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର।”

³⁴ପୁଣି, ସେମାନେ ପାର ହୋଇ ଗିନ୍ନେସରତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ³⁵ଆଉ ସେହି ସ୍ଥାନର ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ଚାରିଆଡ଼େ ସେହି ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମ୍ବାଦ ପଠାଇ ପୀଡ଼ିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ³⁶ପୁଣି, ସେମାନେ କେବଳ ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରର ଝାଲର ଛୁଇଁବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ, ଆଉ ଯେତେ ଲୋକ ଛୁଇଁଲେ, ସମସ୍ତେ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ।