ମାଥିଉ 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ସେତେବେଳେ ଯିରୂଶାଲମରୁ ଫାରୂଶୀ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, ²“ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା କାହିଁକି ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି? କାରଣ ସେମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ବେଳେ ହାତ ଧୋଅନ୍ତି ନାହିଁ।”

³ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କାହିଁକି ଲଙ୍ଘନ କର? ⁴କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଥିଲେ, ‘ଆପଣା ପିତା ଓ ଆପଣା ମାତାଙ୍କୁ ସମାଦର କର,’ ଆଉ, ‘ଯେକେହି ପିତା କି ମାତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ହତ ହେବ।’ ⁵ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ କୁହ, ‘ଯେକେହି ଆପଣା ପିତା କି ମାତାଙ୍କୁ କହେ, “ମୋʼଠାରୁ ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ପାଇଥାʼନ୍ତ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଦାନ,” ⁶ତେବେ ସେ ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ ସମାଦର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।’ ଏହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ପରମ୍ପରା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ କରିଅଛ। ⁷ରେ କପଟୀମାନେ! ଯିଶାଇୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବବାଣୀ କହିଅଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଲେ: ⁸‘ଏହି ଲୋକମାନେ ଓଷ୍ଠରେ ଆମ୍ଭକୁ ସମାଦର କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆମ୍ଭଠାରୁ ଦୂରରେ ଥାଏ; ⁹ସେମାନେ ବୃଥାରେ ଆମ୍ଭର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଶିକ୍ଷା ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି।’”

¹⁰ତତ୍ପରେ ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଶୁଣ ଓ ବୁଝ: ¹¹ଯାହା ମୁଖ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅଶୁଚି କରେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଯାହା ମୁଖରୁ ବାହାରେ, ତାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅଶୁଚି କରେ।”

¹²ସେତେବେଳେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଫାରୂଶୀମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିରକ୍ତ ହେଲେ ବୋଲି ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି?”

¹³ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋହର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ଯେଉଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଛ ରୋପଣ କରି ନାହାନ୍ତି, ତାହା ସମୂଳେ ଉତ୍ପାଟିତ ହେବ। ¹⁴ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ; ସେମାନେ ଅନ୍ଧ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଅଟନ୍ତି। ଯଦି ଜଣେ ଅନ୍ଧ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନ୍ଧକୁ ବାଟ କଢ଼ାଏ, ତେବେ ଦୁହେଁ ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିବେ।”

¹⁵ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।”

¹⁶ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ନିର୍ବୋଧ? ¹⁷ଯାହା ମୁଖ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାହା ଉଦରକୁ ଯାଏ ଓ ପରେ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ, ଏହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଝ ନାହିଁ? ¹⁸ମାତ୍ର ଯାହା ମୁଖରୁ ବାହାରେ, ତାହା ହୃଦୟରୁ ଆସେ, ଆଉ ତାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅଶୁଚି କରେ। ¹⁹କାରଣ ହୃଦୟରୁ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ: ନରହତ୍ୟା, ବ୍ୟଭିଚାର, ବେଶ୍ୟାଗମନ, ଚୋରି, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ, ନିନ୍ଦା। ²⁰ଏହିସବୁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅଶୁଚି କରେ, କିନ୍ତୁ ଅଧୋତ ହସ୍ତରେ ଭୋଜନ କରିବା କାହାକୁ ଅଶୁଚି କରେ ନାହିଁ।”

ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକର ଅଧ୍ୟବସାୟୀ ବିଶ୍ଵାସ

²¹ସେହି ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ଯୀଶୁ ସୋର ଓ ସୀଦୋନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚାଲିଗଲେ। ²²ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ଜଣେ କିଣାନୀୟା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଆସି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ! ମୋହର କନ୍ୟା ଭୂତ ଦ୍ଵାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଅଛି।”

²³ସେ ତାହାକୁ କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ତହିଁରେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲେ, “ଏହାକୁ ବିଦାୟ କରିଦିଅନ୍ତୁ—କାରଣ ଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଡାକ ପକାଉଅଛି।”

²⁴ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶର ହଜିଯାଇଥିବା ମେଷମାନଙ୍କ ବିନା ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହା ନିକଟକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ନାହିଁ।”

²⁵ମାତ୍ର ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜାନୁ ପାତି କହିଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ!”

²⁶ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ରୁଟି ନେଇ କୁକୁରମାନଙ୍କ ଆଗକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”

²⁷ସେ କହିଲା, “ହଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତଥାପି କୁକୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ମେଜରୁ ଝଡ଼ିପଡ଼ୁଥିବା ଭଙ୍ଗା ରୁଟି ଖାଆନ୍ତି।”

²⁸ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ନାରୀ, ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ବଡ଼। ତୁମ୍ଭ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଘଟୁ।” ଆଉ ସେହି ଦଣ୍ଡରୁ ତାହାର କନ୍ୟା ସୁସ୍ଥ ହେଲା।

ପିତା ଚାରି ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି

²⁹ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଦେଇ ଯାଇ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଉଠି ସେଠାରେ ବସିଲେ। ³⁰ଆଉ ବହୁ ଲୋକସମୂହ ଛୋଟା, ଅନ୍ଧ, ପଙ୍ଗୁ, ମୂକ ଓ ଆହୁରି ଅନେକଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ତାହାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଥୋଇଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। ³¹ଏଣୁ ଲୋକସମୂହ ମୂକମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବା, ପଙ୍ଗୁମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ହେବା, ଛୋଟାମାନଙ୍କୁ ଚାଲିବା ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦେଖି ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ; ଆଉ ସେମାନେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମହିମା ଦେଲେ।

³²ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକସମୂହ ନିମନ୍ତେ ମୋହର କରୁଣା ହେଉଅଛି—କାରଣ ସେମାନେ ତିନି ଦିନ ହେଲା ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଖାଇବାକୁ କିଛି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଅନାହାରରେ ବିଦାୟ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁ ନାହିଁ; କଲେ ସେମାନେ ବାଟରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଯିବେ।”

³³ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଏହି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ଏତେ ବଡ଼ ଲୋକସମୂହକୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯଥେଷ୍ଟ ରୁଟି ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରୁ ପାଇବୁ?”

³⁴ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେତୋଟି ରୁଟି ଅଛି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ସାତୋଟି, ଆଉ ଅଳ୍ପ କେତୋଟି ଛୋଟ ମାଛ।”

³⁵ସେଥିରେ ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ଭୂମିରେ ବସିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ³⁶ଆଉ ସେ ସେହି ସାତୋଟି ରୁଟି ଓ ମାଛ ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ପୁଣି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଲୋକସମୂହକୁ ଦେଲେ। ³⁷ତହିଁରେ ସମସ୍ତେ ଭୋଜନ କରି ତୃପ୍ତ ହେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ବଳକା ଭଙ୍ଗା ରୁଟିଗୁଡ଼ିକ ଉଠାଇ ସାତ ଟୋକେଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ³⁸ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଚାରି ହଜାର ପୁରୁଷ ଥିଲେ। ³⁹ଲୋକସମୂହକୁ ବିଦାୟ କରିବା ପରେ ସେ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ମଗଦାନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ।