Matta 15

15 ¹Bu sırada Yeruşalim'den bazı Ferisiler ve din bilginleri İsa'ya gelip şöyle dediler: ²«Öğrencilerin neden atalarımızın töresini çiğniyor? Yemekten önce ellerini yıkamıyorlar.»

³İsa onlara şu karşılığı verdi: «Ya siz, neden töreniz uğruna Babamız'ın buyruğunu çiğniyorsunuz? ⁴Çünkü Babamız şöyle dedi: ‹Annene babana saygı göstereceksin› ve ‹Annesine ya da babasına söven kesinlikle öldürülecektir.› ⁵Ama siz, ‹Kim annesine ya da babasına, benden alacağın bütün yardım Babamız'a adanmış bir armağandır derse, ⁶artık babasına saygı göstermek zorunda değildir› diyorsunuz. Böylece töreniz uğruna Babamız'ın sözünü geçersiz kıldınız. ⁷Ey ikiyüzlüler! Yeşaya sizin hakkınızda ne güzel peygamberlik etmiş! Şöyle demişti: ⁸‹Bu halk dudaklarıyla beni sayar, ama yürekleri benden uzaktır; ⁹bana boş yere taparlar, insan buyruklarını öğreti diye öğretirler.›»

¹⁰Sonra halkı yanına çağırıp, «Dinleyin ve anlayın» dedi. ¹¹«İnsanı kirleten, ağzından giren değil, ağzından çıkandır.»

¹²Bunun üzerine öğrenciler O'na gelip, «Ferisilerin bu sözü duyunca gücendiğini biliyor musun?» dediler.

¹³İsa şu karşılığı verdi: «Göklerdeki Babam'ın dikmediği her fidan kökünden sökülecek. ¹⁴Bırakın onları; onlar kör kılavuzlardır. Eğer kör köre kılavuzluk ederse, ikisi de çukura düşer.»

¹⁵Petrus O'na, «Bu benzetmeyi bize açıkla» dedi.

¹⁶İsa, «Siz de mi hâlâ ötekiler gibi anlayışsızsınız?» dedi. ¹⁷«Ağza giren her şeyin mideye indiğini, oradan da dışarı atıldığını anlamıyor musunuz? ¹⁸Ama ağızdan çıkan, yürekten kaynaklanır. İnsanı kirleten de budur. ¹⁹Çünkü kötü düşünceler yürekten kaynaklanır: cinayet, zina, cinsel ahlaksızlık, hırsızlık, yalancı tanıklık, iftira. ²⁰İnsanı kirleten bunlardır; yıkanmamış ellerle yemek yemekse kimseyi kirletmez.»

Bir Kadının Yılmaz İmanı

²¹İsa oradan ayrılıp Sur ve Sayda bölgesine çekildi. ²²O bölgeden Kenanlı bir kadın çıkageldi ve, «Ya Rab, ey Davut Oğlu, halime acı! Kızım bir cin tarafından ağır biçimde eziyet görüyor» diye feryat etti.

²³İsa kadına tek söz söylemedi. Öğrencileri gelip, «Onu gönder, arkamızdan bağırıp duruyor» diye O'na yalvardılar.

²⁴İsa, «Ben yalnızca İsrail halkının kaybolmuş koyunlarına gönderildim» diye yanıtladı.

²⁵Kadın ise gelip O'nun önünde diz çökerek, «Ya Rab, bana yardım et!» dedi.

²⁶İsa ona, «Çocukların ekmeğini alıp köpeklere atmak doğru değildir» dedi.

²⁷Kadın, «Haklısın, ya Rab» dedi, «ama köpekler de efendilerinin sofrasından düşen kırıntıları yer.»

²⁸O zaman İsa ona şöyle karşılık verdi: «Ey kadın, imanın büyük! Dilediğin gibi olsun.» Ve kızı o andan itibaren iyileşti.

Babamız Dört Bin Kişiyi Doyuruyor

²⁹İsa oradan ayrıldı, Celile Gölü'nün kıyısından geçti, dağa çıkıp orada oturdu. ³⁰Yanına büyük halk toplulukları geldi. Beraberlerinde kötürümleri, körleri, sakatları, dilsizleri ve daha birçok hastayı getirip O'nun ayaklarının dibine bıraktılar; İsa da onları iyileştirdi. ³¹Öyle ki, dilsizlerin konuştuğunu, sakatların iyileştiğini, kötürümlerin yürüdüğünü ve körlerin gördüğünü gören halk şaşıp kaldı; İsrail'in Babası'nı yücelttiler.

³²İsa öğrencilerini yanına çağırıp şöyle dedi: «Bu halka içim acıyor; üç gündür yanımdalar ve yiyecek hiçbir şeyleri yok. Onları aç aç göndermek istemiyorum, yolda bayılabilirler.»

³³Öğrenciler O'na, «Böyle ıssız bir yerde, bunca kalabalığı doyuracak kadar ekmeği nereden bulalım?» dediler.

³⁴İsa, «Kaç ekmeğiniz var?» diye sordu. «Yedi ekmekle birkaç küçük balık» dediler.

³⁵Bunun üzerine İsa halka yere oturmalarını buyurdu. ³⁶Yedi ekmekle balıkları aldı, şükredip bunları böldü, öğrencilerine verdi; onlar da halka dağıttılar. ³⁷Herkes yiyip doydu. Artakalan parçalardan yedi küfe dolusu topladılar. ³⁸Yemek yiyenlerin sayısı, kadınlar ve çocuklar dışında, dört bin erkekti. ³⁹İsa, halkı gönderdikten sonra tekneye binip Magadan bölgesine gitti.