परम्परा विरुद्ध हाम्रा पिताको वचन

येशू फरिसीहरूलाई भन्नुहुन्छ कि तिनीहरूको परम्पराले पिताकै आज्ञालाई रद्द गरेको छ, र अशुद्ध पार्ने कुरा मुखभित्र पस्ने होइन, हृदयबाट निस्कने हो। एउटी कनानी स्त्री फर्काइन मान्दिनन्, उहाँलाई फर्काएर जवाफ दिन्छिन्, र उनकी पीडित छोरी निको हुन्छे।

अध्याय 15।

त्यसपछि यरूशलेमबाट फरिसीहरू र शास्त्रीहरू येशूकहाँ आएर भने, “तपाईंका चेलाहरूले किन पूर्खाहरूको परम्परा तोड्छन्? तिनीहरूले खाँदा आफ्ना हात धुँदैनन्।”

उहाँले जवाफ दिनुभयो, “तिमीहरूले पनि आफ्नो परम्पराको खातिर हाम्रा पिताको आज्ञा किन तोड्छौ? किनकि हाम्रा पिताले भन्नुभयो, ‘आफ्ना बाबु र आमालाई आदर गर,’ अनि ‘जसले बाबु वा आमालाई सराप्छ, त्यसलाई अवश्य मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।’ तर तिमीहरू भन्छौ, ‘जसले आफ्ना बाबु वा आमालाई भन्छ, “मबाट तपाईंले पाउनुहुने जे पनि हाम्रा पितालाई अर्पण गरिएको भेटी हो,” त्यसले त्यसद्वारा आफ्ना बाबुलाई आदर गर्नु पर्दैन।’ तिमीहरूले आफ्नो परम्पराको खातिर हाम्रा पिताको वचन रद्द गरेका छौ। ए पाखण्डीहरू हो! यशैयाले तिमीहरूको विषयमा ठीकै अगमवाणी गरे जब तिनले भने: ‘यी मानिसहरूले आफ्ना ओठले मलाई आदर गर्छन्, तर तिनीहरूको हृदय मबाट टाढा छ; तिनीहरूले व्यर्थैमा मेरो आराधना गर्छन्, मानिसहरूका आज्ञाहरूलाई सिद्धान्तको रूपमा सिकाउँछन्।’”

त्यसपछि उहाँले भीडलाई आफूकहाँ बोलाएर भन्नुभयो, “सुन र बुझ: मुखभित्र जाने कुराले मानिसलाई अशुद्ध पार्दैन, तर मुखबाट निस्कने कुराले मानिसलाई अशुद्ध पार्छ।”

त्यसपछि चेलाहरू उहाँकहाँ आएर भने, “यो कुरा सुनेर फरिसीहरू नाराज भए भनी के तपाईंलाई थाहा छ?”

उहाँले जवाफ दिनुभयो, “मेरा स्वर्गीय पिताले नरोप्नुभएको हरेक बिरुवा उखेलिनेछ। तिनीहरूलाई छोडिदेओ; तिनीहरू अन्धा अगुवाहरू हुन्। यदि अन्धाले अन्धालाई बाटो देखायो भने, दुवै खाल्डोमा खस्छन्।”

पत्रुसले उहाँलाई भने, “यो दृष्टान्त हामीलाई बुझाइदिनुहोस्।”

येशूले भन्नुभयो, “के तिमीहरू पनि अझै अरूजस्तै मन्दबुद्धि छौ? के तिमीहरू बुझ्दैनौ, मुखभित्र जाने जेसुकै पेटमा जान्छ अनि त्यसपछि बाहिर निस्कन्छ? तर मुखबाट निस्कने कुरा हृदयबाट आउँछ, र त्यसैले मानिसलाई अशुद्ध पार्छ। किनकि हृदयले दुष्ट विचारहरू उत्पन्न गर्छ: हत्या, व्यभिचार, यौनपाप, चोरी, झूटो गवाही, निन्दा। यिनै कुराले मानिसलाई अशुद्ध पार्छन्, तर नधोएका हातले खाँदा कसैलाई अशुद्ध पार्दैन।”

एउटी स्त्रीको अटल विश्वास

त्यस ठाउँबाट निस्केर येशू टुरोस र सीदोनको क्षेत्रतिर जानुभयो। त्यस क्षेत्रकी एउटी कनानी स्त्री आएर कराउँदै भनिन्, “हे प्रभु, दाऊदका पुत्र, ममाथि दया गर्नुहोस्! मेरी छोरी भूतद्वारा साह्रै पीडित छे।”

उहाँले तिनलाई केही जवाफ दिनुभएन। उहाँका चेलाहरू आएर उहाँलाई बिन्ती गरे, “तिनलाई पठाइदिनुहोस्—तिनी हाम्रो पछिपछि कराइरहन्छिन्।”

उहाँले जवाफ दिनुभयो, “म त इस्राएलको घरानाका हराएका भेडाहरूकहाँ मात्र पठाइएको हुँ।”

तर तिनी आएर उहाँको अगाडि घुँडा टेकेर भनिन्, “हे प्रभु, मलाई मद्दत गर्नुहोस्!”

उहाँले जवाफ दिनुभयो, “छोराछोरीको रोटी लिएर कुकुरहरूलाई फालिदिनु ठीक होइन।”

तिनले भनिन्, “हो, प्रभु, तापनि कुकुरहरूले पनि आफ्ना मालिकको टेबलबाट खस्ने टुक्राहरू खान्छन्।”

येशूले जवाफ दिनुभयो, “हे नारी, तिम्रो विश्वास ठूलो छ। तिमीले चाहेबमोजिम होस्।” अनि त्यसै घडीदेखि तिनकी छोरी निको भई।

पिताले चार हजारलाई खुवाउनुहुन्छ

त्यहाँबाट निस्केर येशू गालील समुद्रको किनारै किनार जानुभयो, डाँडामा उक्लेर त्यहीँ बस्नुभयो। ठूला भीडहरू लङ्गडा, अन्धा, अपाङ्ग, लाटा र अरू धेरैलाई लिएर उहाँकहाँ आए, र तिनीहरूलाई उहाँको पाउमा राखे, अनि उहाँले तिनीहरूलाई निको पार्नुभयो। यसैले लाटाहरू बोलेको, अपाङ्गहरू निको भएको, लङ्गडाहरू हिँडेको र अन्धाहरूले देखेको देखेर भीड चकित भयो; अनि तिनीहरूले इस्राएलका पितालाई महिमा दिए।

येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई आफूकहाँ बोलाएर भन्नुभयो, “यो भीडप्रति मलाई दया लाग्छ—तिनीहरू मसँग तीन दिनदेखि केही नखाई रहेका छन्। म तिनीहरूलाई भोकै पठाउन चाहन्नँ; तिनीहरू बाटैमा ढल्न सक्छन्।”

चेलाहरूले सोधे, “यस निर्जन ठाउँमा यति ठूलो भीडलाई खुवाउन पुग्ने रोटी हामी कहाँ पाउन सक्छौं?”

येशूले सोध्नुभयो, “तिमीहरूसँग कति रोटी छन्?” तिनीहरूले भने, “सातवटा, र केही साना माछा।”

त्यसपछि उहाँले भीडलाई भुइँमा बस्न भन्नुभयो। अनि उहाँले ती सातवटा रोटी र माछा लिएर धन्यवाद दिनुभयो, तिनलाई भाँचेर चेलाहरूलाई दिनुभयो, र तिनीहरूले भीडहरूलाई बाँडे। तिनीहरू सबैले खाए र तृप्त भए, अनि तिनीहरूले बाँकी रहेका टुक्राहरू सातवटा टोकरी भरी बटुले। खानेहरू स्त्री र बालबालिकाबाहेक 4,000 पुरुष थिए। भीडहरूलाई पठाइसकेपछि उहाँ डुङ्गामा चढेर मगदानको क्षेत्रमा जानुभयो।