متي 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹انهيءَ ڏينهن يسوع گهران نڪري سمنڊ جي ڪناري تي ويٺو. ²ڏاڍو وڏو ميڙ سندس چوڌاري گڏ ٿي ويو، تنهنڪري هو ٻيڙيءَ ۾ چڙهي ويٺو، ۽ سڄو ميڙ ڪناري تي بيٺو رهيو.

³کين مثالن ۾ ڪيتريون ئي ڳالهيون ٻڌايائين ۽ چيائين تہ ”ڏسو، هڪڙو پوکيندڙ پوکڻ لاءِ نڪتو. ⁴پوکيندي ڪي داڻا واٽ جي ڪناري تي ڪريا، ۽ پکين اچي اهي کائي ڇڏيا. ⁵ٻيا داڻا پٿريلي زمين تي ڪريا جتي مٽي گهٽ هئي، ۽ مٽيءَ ۾ کوٽائي نہ هجڻ ڪري جلدي ڦٽي نڪتا. ⁶جڏهن سج اڀريو تڏهن ٻوٽا ڪمهائجي ويا؛ پاڙ نہ هجڻ ڪري سڪي ويا. ⁷ٻيا داڻا ڪنڊن ۾ ڪريا، ۽ ڪنڊا وڌيا ۽ انهن کي دٻائي ڇڏيائون. ⁸ٻيا داڻا سٺي زمين تي ڪريا، ۽ ڪن سؤ ڀيرا، ڪن سٺ، ۽ ڪن ٽيهه ڀيرا داڻا ڏنائون. ⁹جنهن کي ڪن آهن، سو ٻڌي.“

¹⁰پوءِ شاگردن وٽس اچي پڇيو تہ ”تون کين مثالن ۾ ڇو ڳالهائين ٿو؟“

¹¹وراڻيائين تہ ”اوهان کي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جا ڀيد ڄاڻڻ لاءِ ڏنو ويو آهي، پر کين ڏنو ويو ناهي. ¹²جنهن وٽ آهي، تنهن کي وڌيڪ ڏنو ويندو ۽ هو مالامال ٿيندو؛ پر جنهن وٽ ڪجھ ناهي، تنهن کان اهو بہ کسيو ويندو جيڪو سندس وٽ آهي. ¹³انهيءَ ڪري آءٌ کين مثالن ۾ ڳالهائيندو آهيان: اهي ڏسندي بہ نہ ٿا ڏسن، ٻڌندي بہ نہ ٿا ٻڌن ۽ نہ سمجهن ٿا. ¹⁴انهن ۾ يسعياه جي اها پيشنگوئي پوري ٿي رهي آهي تہ ’اوهان ٻڌندا رهندا پر ڪڏهن نہ سمجهندا؛ ڏسندا رهندا پر ڪڏهن نہ پروڙيندا. ¹⁵ڇاڪاڻ تہ هن قوم جو دل سخت ٿي ويو آهي؛ اهي ڪنن سان مشڪل سان ٻڌن ٿا، ۽ اکيون بند ڪري ڇڏيون اٿائون — نہ تہ شايد پنهنجين اکين سان ڏسن، پنهنجن ڪنن سان ٻڌن، پنهنجي دل سان سمجهن، ۽ ڦرن، ۽ آءٌ کين شفا ڏيان.‘

¹⁶پر مبارڪ آهن اوهان جون اکيون ڇاڪاڻ تہ اهي ڏسن ٿيون، ۽ اوهان جا ڪن ڇاڪاڻ تہ اهي ٻڌن ٿا. ¹⁷آءٌ اوهان کي سچ ٿو ٻڌايان: ڪيترن ئي نبين ۽ سچار ماڻهن اوهان جيڪو ڏسو ٿا سو ڏسڻ چاهيو، پر ڏسي نہ سگهيا؛ ۽ جيڪو اوهان ٻڌو ٿا سو ٻڌڻ چاهيو، پر ٻڌي نہ سگهيا.

¹⁸تنهنڪري پوکيندڙ جو مثال ٻڌو. ¹⁹جيڪو بہ بادشاهيءَ جو ڪلام ٻڌي ان کي نہ سمجهي، تنهن جي دل ۾ جيڪو پوکيو ويو هو سو بڇڙو اچي کسي ٿو وٺي. هي اهو داڻو آهي جيڪو واٽ جي ڪناري تي پوکيو ويو. ²⁰پٿريلي زمين تي پوکيل داڻو اهو ماڻهو آهي جيڪو ڪلام ٻڌي ٿو ۽ ان کي ساڳئي دم خوشيءَ سان قبول ڪري ٿو، ²¹پر پاڻ ۾ پاڙ نہ هجڻ ڪري ٽڪي نہ ٿو سگهي؛ جڏهن ڪلام جي ڪري مصيبت يا ايذاءُ اچي ٿو تڏهن جلدي ڪري پوي ٿو. ²²ڪنڊن ۾ پوکيل اهو آهي جيڪو ڪلام ٻڌي ٿو، پر هن زماني جي ڳڻتي ۽ دولت جو فريب ان کي دٻائي ڇڏين ٿا، ۽ هو بي ڦل ٿي وڃي ٿو. ²³پر سٺي زمين تي پوکيل داڻو اهو آهي جيڪو ڪلام ٻڌي ٿو ۽ ان کي سمجهي ٿو. اهو ڦل ڏئي ٿو — جيترو پوکيو ويو هو تنهن کان سؤ، سٺ يا ٽيهه ڀيرا.“

ٻنيءَ ۾ ڪڻڪ ۽ جهنگلي گاهه

²⁴کين ٻيو مثال ڏنائين تہ ”اسان جي پيءُ جي بادشاهي انهيءَ ماڻهوءَ وانگر آهي جنهن پنهنجي ٻنيءَ ۾ سٺو داڻو پوکيو. ²⁵پر جڏهن سڀ ننڊ ۾ هئا تڏهن سندس دشمن آيو، ڪڻڪ ۾ جهنگلي گاهه پوکي هليو ويو. ²⁶جڏهن ڪڻڪ ڦٽي نڪتي ۽ داڻا ڏنائين تڏهن جهنگلي گاهه بہ ظاهر ٿيو. ²⁷مالڪ جا نوڪر اچي چيائونس تہ ’اي مالڪ، ڇا تو پنهنجي ٻنيءَ ۾ سٺو داڻو نہ پوکيو هو؟ پوءِ جهنگلي گاهه ڪٿان آيو؟‘

²⁸’هي ڪم دشمن ڪيو آهي،‘ هن وراڻيو. ’تہ ڇا تون چاهين ٿو تہ اسين وڃي اهو پٽي ڇڏيون؟‘ نوڪرن کانئس پڇيو.

²⁹’نہ،‘ هن چيو، ’ڇاڪاڻ تہ جڏهن اوهان جهنگلي گاهه پٽيندا تڏهن ٿي سگهي ٿو تہ ڪڻڪ بہ انهن سان گڏ پٽجي پوي. ³⁰ٻنهي کي لڻڻ جي وقت تائين گڏ وڌڻ ڏيو. لڻڻ جي وقت آءٌ لڻيندڙن کي چوندس تہ پهرين جهنگلي گاهه گڏ ڪري ٻارڻ لاءِ ڳنڍيون ٻڌو؛ پوءِ ڪڻڪ کڻي منهنجي ڪوٺيءَ ۾ گڏ ڪريو.‘“

سرسيءَ جو داڻو وڻ ٿي پوي ٿو

³¹کين هڪڙو ٻيو مثال ٻڌايائين تہ ”اسان جي پيءُ جي بادشاهي سرسيءَ جي ان داڻي وانگر آهي جنهن کي هڪڙي ماڻهوءَ کڻي پنهنجي ٻنيءَ ۾ پوکيو. ³²جيتوڻيڪ اهو سڀني داڻن کان ننڍو آهي، پر جڏهن وڌي ٿو تڏهن باغ جي سڀني ٻوٽن کان وڏو ٿي پوي ٿو، ايستائين جو اهو وڻ ٿي پوي ٿو ۽ پکي اچي سندس ٽارين ۾ آکيرو ڪن ٿا.“

بادشاهي لڪيل خميري وانگر ڪم ڪري ٿي

³³کين ٻيو مثال ڏنائين تہ ”اسان جي پيءُ جي بادشاهي خميري وانگر آهي جنهن کي هڪڙي عورت کڻي لڳ ڀڳ پنجويهه پائونڊ اٽي ۾ ملايو، تان جو اهو سڄي ڳوهيل اٽي ۾ پکڙجي ويو.“

³⁴يسوع اهي سڀ ڳالهيون ميڙن کي مثالن ۾ ٻڌايون؛ مثال کان سواءِ کين ڪجھ بہ نہ ٻڌايائين.

³⁵ائين انهيءَ ڳالهه جو پورائو ٿيو جيڪا نبيءَ جي معرفت چئي وئي هئي تہ ”آءٌ پنهنجو وات مثالن ۾ کوليندس؛ آءٌ اهي ڳالهيون ٻڌائيندس جيڪي دنيا جي بنياد پوڻ کان وٺي لڪيل رهيون آهن.“

پيءُ ڪڻڪ کي جهنگلي گاهه کان الڳ ڪري ٿو

³⁶پوءِ ميڙن کي ڇڏي گهر ۾ ويو. سندس شاگرد وٽس آيا ۽ چيائون تہ ”اسان کي ٻنيءَ جي جهنگلي گاهه جو مثال سمجهائي ڏي.“

³⁷وراڻيائين تہ ”سٺو داڻو پوکيندڙ ابنِ آدم آهي. ³⁸ٻني دنيا آهي. سٺو داڻو بادشاهيءَ جا ٻار آهن؛ جهنگلي گاهه بڇڙي جا ٻار آهن. ³⁹جنهن دشمن اهي پوکيا سو ابليس آهي؛ لڻڻ جو وقت زماني جو پڄاڻو آهي؛ لڻندڙ ملائڪ آهن. ⁴⁰جيئن جهنگلي گاهه گڏ ڪري باھ ۾ ساڙيو وڃي ٿو، تيئن زماني جي پڄاڻيءَ تي ٿيندو. ⁴¹ابنِ آدم پنهنجن ملائڪن کي موڪليندو، ۽ اهي سندس بادشاهيءَ مان گناهه ۾ ڦاسائيندڙ هر شيءِ ۽ بڇڙائي ڪندڙ سڀني کي ڪڍي ڇڏيندا. ⁴²انهن کي ٻرندڙ ڀٽيءَ ۾ اڇلائيندا، جتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽڻ هوندو. ⁴³تڏهن سچار ماڻهو پنهنجي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ سج وانگر چمڪندا. جنهن کي ڪن آهن، سو ٻڌي.“

بادشاهي هر شيءِ جي برابر قيمتي آهي

⁴⁴اسان جي پيءُ جي بادشاهي ٻنيءَ ۾ لڪيل خزاني وانگر آهي. هڪڙي ماڻهوءَ اهو لڌو ۽ وري لڪائي ڇڏيائين، پوءِ خوشيءَ مان پنهنجو سڀ ڪجھ وڪڻي اها ٻني خريد ڪيائين.

⁴⁵”وري، اسان جي پيءُ جي بادشاهي انهيءَ واپاريءَ وانگر آهي جيڪو سٺا موتي ڳولهي ٿو. ⁴⁶جڏهن کيس هڪڙو اڻمول موتي مليو تڏهن وڃي پنهنجو سڀ ڪجھ وڪڻي اهو خريد ڪيائين.

ڄار هر قسم کي پڪڙي ٿو

⁴⁷وري، اسان جي پيءُ جي بادشاهي انهيءَ ڄار وانگر آهي جيڪو ڍنڍ ۾ اڇلايو ويو ۽ جنهن هر قسم جون مڇيون گڏ ڪيون. ⁴⁸جڏهن ڀرجي ويو تڏهن مڇيرن ان کي ڪناري تي ڇڪي آندو، ۽ ويهي سٺيون مڇيون ٽوڪرين ۾ گڏ ڪيون ۽ خراب اڇلائي ڇڏيون. ⁴⁹زماني جي پڄاڻيءَ تي ائين ئي ٿيندو: ملائڪ نڪري سچارن مان بدڪارن کي الڳ ڪندا، ⁵⁰کين ٻرندڙ ڀٽيءَ ۾ اڇلائيندا، جتي اهي روئندا ۽ ڏند ڪرٽيندا.“

⁵¹”ڇا اوهان اهي سڀ ڳالهيون سمجهيون؟“ ”ها،“ چيائون.

⁵²کين چيائين تہ ”هر اهو شريعت جو استاد جنهن کي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ لاءِ تربيت ڏني وئي آهي، اهڙي گهر جي مالڪ وانگر آهي جيڪو پنهنجي ڪوٺيءَ مان نوان ۽ پراڻا خزانا ڪڍي ٿو.“

يسوع کي پنهنجي ڳوٺ ۾ رد ڪيو ويو

⁵³جڏهن يسوع اهي مثال پورا ڪري چڪو تڏهن اتان هليو ويو.

⁵⁴پنهنجي ڳوٺ ۾ موٽي اچي سندن عبادتخاني ۾ تعليم ڏنائين، ۽ اهي حيران ٿي چوڻ لڳا تہ ”هن ماڻهوءَ کي هيءَ حڪمت ۽ اهي وڏا معجزا ڪٿان مليا؟ ⁵⁵ڇا هي ٻڍيءَ جو پٽ ناهي؟ ڇا سندس ماءُ جو نالو مريم ناهي، ۽ سندس ڀائر يعقوب، يوسف، شمعون ۽ يهودا ناهن؟ ⁵⁶ڇا سندس سڀ ڀينرون اسان وٽ ناهن؟ پوءِ هن ماڻهوءَ کي اهي سڀ شيون ڪٿان مليون؟“

⁵⁷اهي کانئس ٿاٻڙجي پيا. پر يسوع کين چيو تہ ”نبيءَ جي عزت پنهنجي ڳوٺ ۽ پنهنجي گهر کان سواءِ هر ڪٿي ٿيندي آهي.“

⁵⁸سندن ايمان نہ هجڻ ڪري اتي گهڻا معجزا نہ ڪيائين.