متي 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹انهيءَ وقت يسوع سبت جي ڏينهن کيتن مان لنگھيو. سندس شاگردن کي بُک لڳي هئي، سو اهي ڪڻڪ جا سٽا ڇني کائڻ لڳا. ²اهو ڏسي فريسين کيس چيو تہ ”ڏس، تنهنجا شاگرد اهو ڪم ڪري رهيا آهن جيڪو سبت جي ڏينهن ڪرڻ روا ناهي.“

³هن کين چيو تہ ”ڇا اوهان نہ پڙهيو آهي تہ جڏهن دائود ۽ سندس ساٿين کي بُک لڳي هئي تڏهن هن ڇا ڪيو؟“ ⁴ڪيئن هن اسان جي پيءُ جي گھر ۾ داخل ٿي حضوري جي اها ماني کاڌي، جيڪا نہ هن لاءِ ۽ نہ سندس ساٿين لاءِ روا هئي، رڳو ڪاهنن لاءِ مخصوص هئي؟ ⁵”يا ڇا اوهان شريعت ۾ نہ پڙهيو آهي تہ سبت جي ڏينهن هيڪل ۾ ڪاهن سبت کي ڀڃن ٿا تہ بہ بي ڏوهه رهن ٿا؟ ⁶آءٌ اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ هتي هيڪل کان وڏي ڪا شيءِ آهي. ⁷جيڪڏهن اوهان ڄاتو هجي ها تہ ’مون کي رحم گھرجي، قرباني نہ‘ جو ڇا مطلب آهي، تہ اوهان بي ڏوهن کي ڏوهي نہ ٺهرايو هجي ها. ⁸ڇاڪاڻ تہ ابنِ آدم سبت جو خداوند آهي.“

پيءُ جو رحم سبت جي ڏينهن شفا ڏئي ٿو

⁹اتان هلي هو سندن عبادتخاني ۾ داخل ٿيو. ¹⁰اتي هڪ ماڻهو هو جنهن جو هٿ سڪل هو. مٿس الزام هڻڻ جي اميد ۾ هنن کانئس پڇيو تہ ”ڇا سبت جي ڏينهن شفا ڏيڻ روا آهي؟“

¹¹هن کين چيو تہ ”اوهان مان اهڙو ڪير آهي جنهن وٽ هڪ رڍ هجي، ۽ جيڪڏهن اها سبت جي ڏينهن کڏ ۾ ڪري پوي تہ هو ان کي پڪڙي ٻاهر نہ ڪڍندو؟ ¹²پوءِ ماڻهو رڍ کان ڪيترو نہ وڌيڪ قيمتي آهي! تنهنڪري سبت جي ڏينهن چڱائي ڪرڻ روا آهي.“ ¹³پوءِ هن ان ماڻهوءَ کي چيو تہ ”پنهنجو هٿ ڊگھو ڪر.“ هن اهو ڊگھو ڪيو تہ اهو بحال ٿي ويو، ٻئي هٿ وانگر صحتمند.

¹⁴پر فريسي ٻاهر نڪري سندس خلاف صلاح ڪرڻ لڳا تہ کيس ڪيئن هلاڪ ڪجي.

پيءُ جو پيارو خادم

¹⁵يسوع اهو ڄاڻي اتان هٽي ويو. ڪيترائي ماڻهو سندس پٺيان لڳا، ۽ هن انهن سڀني کي شفا ڏني، ¹⁶کين تاڪيد ڪيائين تہ سندس باري ۾ ڪنهن کي بہ نہ ٻڌائين. ¹⁷اهو انهيءَ لاءِ ٿيو تہ جيڪو ڪجھ نبي يسعياه جي واتان چيو ويو هو سو پورو ٿئي:

¹⁸”ڏس، منهنجو خادم—يسوع—جنهن کي مون چونڊيو آهي، منهنجو پيارو جنهن ۾ منهنجو جيءُ خوش آهي. آءٌ پنهنجو روح مٿس رکندس، ۽ هو قومن کي انصاف جو اعلان ڪندو. ¹⁹هو نہ جھيڙو ڪندو نہ رڙ ڪندو، نڪي ڪو گھٽين ۾ سندس آواز ٻڌندو. ²⁰ڪچليل ڪاني کي هو نہ ڀڃندو، ۽ دونهون ڏيندڙ بتيءَ کي نہ وسائيندو، جيستائين هو انصاف کي فتح تائين نہ پهچائي؛ ²¹سندس نالي تي قومون پنهنجي اميد رکنديون.“

ورهايل بادشاهي بيهي نٿي سگهي

²²پوءِ ڪو ماڻهو هڪ انڌو، گونگو، ڀوت لڳل ماڻهو وٽس کڻي آيو، ۽ هن کيس شفا ڏني تہ هو ڳالهائڻ ۽ ڏسڻ لڳو. ²³سڀ ميڙ حيران ٿي چوڻ لڳا تہ ”ڇا هي دائود جو پٽ ٿي سگھي ٿو؟“ ²⁴پر فريسين اهو ٻڌي چيو تہ ”هي ماڻهو ڀوتن کي رڳو ڀوتن جي سردار بعلزبول جي وسيلي ڪڍي ٿو.“

²⁵هن سندن خيال ڄاڻي کين چيو تہ ”هر بادشاهي جيڪا پنهنجي ئي خلاف ورهائجي وڃي، سا اجڙي وڃي ٿي، ۽ ڪوبہ شهر يا گھر جيڪو پنهنجي ئي خلاف ورهائجي وڃي، سو بيهي نہ سگھندو. ²⁶جيڪڏهن شيطان شيطان کي ڪڍي، تہ هو پنهنجي ئي خلاف ورهائجي ويو آهي. پوءِ سندس بادشاهي ڪيئن بيهندي؟ ²⁷جيڪڏهن آءٌ ڀوتن کي بعلزبول جي وسيلي ڪڍان ٿو، تہ اوهان جا پٽ کين ڪنهن جي وسيلي ڪڍن ٿا؟ تنهنڪري اهي ئي اوهان جا منصف ٿيندا. ²⁸پر جيڪڏهن آءٌ ڀوتن کي اسان جي پيءُ جي روح جي وسيلي ڪڍان ٿو، تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي اوهان وٽ اچي پهتي آهي. ²⁹يا ڪو ڪنهن زورآور ماڻهوءَ جي گھر ۾ داخل ٿي سندس مال ڪيئن کڻي وڃي سگھي ٿو، جيستائين پهرين ان زورآور کي نہ ٻڌي؟ پوءِ ئي هو سندس گھر لُٽي سگھندو.

³⁰جيڪو مون سان نہ آهي سو منهنجي خلاف آهي، ۽ جيڪو مون سان گڏجي نٿو ميڙي سو پکيڙي ٿو. ³¹تنهنڪري آءٌ اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ ماڻهن کي هر گناهه ۽ ڪفر معاف ڪيو ويندو، پر روح جي خلاف ڪفر معاف نہ ڪيو ويندو. ³²جيڪو ابنِ آدم جي خلاف ڳالهائيندو، کيس معاف ڪيو ويندو؛ پر جيڪو پاڪ روح جي خلاف ڳالهائيندو، کيس معاف نہ ڪيو ويندو، نہ هن زماني ۾ ۽ نہ ايندڙ زماني ۾.

³³يا تہ وڻ کي چڱو ڪريو ۽ ان جو ميوو بہ چڱو، يا وڻ کي خراب ڪريو ۽ ان جو ميوو بہ خراب، ڇاڪاڻ تہ وڻ پنهنجي ميوي مان سڃاتو وڃي ٿو. ³⁴اي نانگن جا ٻچا! اوهان بڇڙا هوندي چڱيون ڳالهيون ڪيئن ڪري سگھو ٿا؟ ڇاڪاڻ تہ دل جي ڀرپوريءَ مان وات ڳالهائي ٿو. ³⁵چڱو ماڻهو چڱي خزاني مان چڱائي ڪڍي ٿو، ۽ بڇڙو ماڻهو بڇڙي خزاني مان بڇڙائي ڪڍي ٿو. ³⁶آءٌ اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ قيامت جي ڏينهن ماڻهو پنهنجي چيل هر بيهودي لفظ جو حساب ڏيندا، ³⁷ڇاڪاڻ تہ پنهنجن لفظن سبب اوهان سچار ٺهرايا ويندا، ۽ پنهنجن لفظن سبب ئي ڏوهي ٺهرايا ويندا.“

يونس جي نشاني

³⁸پوءِ ڪن شريعت جي عالمن ۽ فريسين چيو تہ ”استاد، اسان تو کان ڪا نشاني ڏسڻ گھرون ٿا.“

³⁹هن وراڻيو تہ ”هي بڇڙو ۽ زناڪار نسل نشاني گھري ٿو. پر کيس نبي يونس جي نشانيءَ کانسواءِ ٻي ڪابہ نشاني ڏني نہ ويندي. ⁴⁰جيئن يونس ٽي ڏينهن ۽ ٽي راتيون وڏي مڇيءَ جي پيٽ ۾ رهيو، تيئن ابنِ آدم ٽي ڏينهن ۽ ٽي راتيون زمين جي دل ۾ رهندو. ⁴¹نينوه جا ماڻهو عدالت ۾ هن نسل سان گڏ اٿندا ۽ ان کي ڏوهي ٺهرائيندا، ڇاڪاڻ تہ هنن يونس جي تبليغ تي توبهه ڪئي، ۽ هتي يونس کان وڏي ڪا شيءِ آهي. ⁴²ڏکڻ جي راڻي عدالت ۾ هن نسل سان گڏ اٿندي ۽ ان کي ڏوهي ٺهرائيندي، ڇاڪاڻ تہ هوءَ سليمان جي ڏاهپ ٻڌڻ لاءِ زمين جي ڇيڙن کان آئي—۽ ڏس، هتي سليمان کان وڏي ڪا شيءِ آهي.

⁴³جڏهن ناپاڪ روح ڪنهن ماڻهوءَ مان نڪري ٿو، تڏهن اهو سڪل جاين مان گھمندو آرام ڳولهي ٿو، پر ڪٿي بہ نٿو لهي. ⁴⁴پوءِ چوي ٿو تہ ’آءٌ پنهنجي انهيءَ گھر ڏانهن موٽندس جنهن مان نڪتو هوس.‘ تڏهن اچي ان کي خالي، صاف سٿرو ۽ سينگاريل لهي ٿو. ⁴⁵پوءِ وڃي پاڻ کان وڌيڪ بڇڙا ٻيا ست روح پاڻ سان گڏ وٺي اچي ٿو؛ اهي اندر داخل ٿي اتي رهي پون ٿا، ۽ ان ماڻهوءَ جو آخري حال پهرئين کان بدتر ٿي پوي ٿو. هن بڇڙي نسل سان بہ ائين ئي ٿيندو.“

پيءُ جو سچو ڪٽنب

⁴⁶جڏهن هو اڃا ميڙ سان ڳالهائي رهيو هو، تڏهن سندس ماءُ ۽ ڀائر ٻاهر بيٺا هئا ۽ ساڻس ڳالهائڻ چاهيائون ٿي. ⁴⁷ڪنهن کيس ٻڌايو تہ ”ڏس، تنهنجي ماءُ ۽ تنهنجا ڀائر ٻاهر بيٺا آهن، توسان ڳالهائڻ چاهين ٿا.“

⁴⁸هن ٻڌائيندڙ کي وراڻيو تہ ”منهنجي ماءُ ڪير آهي، ۽ منهنجا ڀائر ڪير آهن؟“

⁴⁹پوءِ پنهنجن شاگردن ڏانهن هٿ ڊگھو ڪري چيائين تہ ”هي آهن منهنجي ماءُ ۽ منهنجا ڀائر! ⁵⁰ڇاڪاڻ تہ جيڪو منهنجي آسمان واري پيءُ جي مرضي پوري ڪري ٿو، اهو ئي منهنجو ڀاءُ، ڀيڻ ۽ ماءُ آهي.“