ပုံနှိပ်စာအုပ်

မဿဲ 12 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

သားတော်သည် ဥပုသ်နေ့၏အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏

ဥပုသ်နေ့၌ ဂျုံနှံဆွတ်ခြင်းနှင့် လက်သေသူကို အနာပျောက်စေခြင်းကြောင့် စွပ်စွဲချက်များ ပေါ်လာ၏။ ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် ကြံစည်စပြု၍ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို ဗေလဇေဗုလထံမှဟု ဆိုကြ၏။ ကိုယ်တော်က စိတ်ဝမ်းကွဲသောနိုင်ငံသည် ပြိုလဲ၏၊ စကားသည် စိတ်နှလုံးကို ဖော်ပြ၏၊ ခမည်းတော်၏အလိုတော်ကို ကျင့်သူမည်သူမဆို မိသားစုဖြစ်၏ဟု ပြန်ဖြေတော်မူ၏။

အခန်း 12။

ထိုအခါ ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ ဂျုံခင်းများကိုဖြတ်၍ ကြွသွားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်တို့သည် ဆာလောင်သဖြင့် ဂျုံနှံများကို ဆွတ်၍ စားကြ၏။ ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် ဖာရိရှဲတို့က “ကြည့်လော့၊ ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ မပြုအပ်သောအမှုကို ပြုလျက်ရှိကြပါသည်” ဟု ကိုယ်တော်အား လျှောက်ကြ၏။

ကိုယ်တော်က “ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်တို့ ဆာလောင်သောအခါ ဒါဝိဒ်ပြုခဲ့သည့်အမှုကို သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော။ ဒါဝိဒ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ ဝင်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အတွက်သာ သီးသန့်ထားသော၊ မိမိနှင့် အပေါင်းအဖော်တို့ မစားအပ်သည့် ရှေ့တော်မုန့်ကို အဘယ်သို့ စားခဲ့သည်ကိုလည်း မဖတ်ဖူးကြသလော” ဟု မေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်က “သို့မဟုတ် ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ ဥပုသ်ကိုဖျက်သော်လည်း အပြစ်ကင်းကြောင်းကို ပညတ်ကျမ်း၌ သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော။ ဗိမာန်တော်ထက် ကြီးမြတ်သောအရာသည် ဤအရပ်၌ ရှိကြောင်း သင်တို့အား ငါဆို၏။ ‘ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ငါအလိုမရှိ၊ ကရုဏာကိုသာ ငါအလိုရှိ၏’ ဟူသောစကား၏ အနက်ကို သင်တို့ သိကြပါမူ အပြစ်ကင်းသူတို့ကို ရှုတ်ချကြမည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား လူသားသည် ဥပုသ်နေ့၏အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်၏ကရုဏာတော်သည် ဥပုသ်နေ့၌ အနာကိုပျောက်ကင်းစေတော်မူ၏

ကိုယ်တော်သည် ထိုအရပ်မှ ကြွ၍ သူတို့၏ တရားဇရပ်သို့ ဝင်တော်မူ၏။ ထိုအရပ်၌ လက်တစ်ဖက်သေသောသူတစ်ယောက် ရှိ၏။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်လိုသဖြင့် “ဥပုသ်နေ့၌ အနာကိုပျောက်ကင်းစေအပ်သလော” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

ကိုယ်တော်က “သင်တို့တွင် သိုးတစ်ကောင်ရှိသောသူသည် ထိုသိုး ဥပုသ်နေ့၌ တွင်းထဲသို့ ကျလျှင် ဆွဲ၍ မတင်ဘဲ နေမည်လော။ သိုးထက် လူသည် အဘယ်မျှ သာ၍ အဖိုးထိုက်သနည်း။ သို့ဖြစ်၍ ဥပုသ်နေ့၌ ကောင်းသောအမှုကို ပြုအပ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က ထိုသူအား “သင်၏လက်ကို ဆန့်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် လက်ကိုဆန့်သောအခါ ထိုလက်သည် အခြားလက်ကဲ့သို့ ကျန်းမာ၍ ပကတိအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် ဖာရိရှဲတို့သည် ထွက်သွား၍ ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သို့ သုတ်သင်ဖျက်ဆီးရမည်ကို တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏။

ခမည်းတော်၏ချစ်မြတ်နိုးတော်မူရာ အစေခံတော်

ယေရှုသည် ထိုအကြောင်းကို သိတော်မူသဖြင့် ထိုအရပ်မှ ထွက်ကြွတော်မူ၏။ လူအများသည် နောက်တော်သို့ လိုက်ကြရာ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူအပေါင်းတို့၏ အနာများကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူ၏။ မိမိအကြောင်းကို အဘယ်သူအားမျှ မပြောကြားစေရန် သူတို့အား ပညတ်တော်မူ၏။ ဤအမှုကား ပရောဖက်ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသော ဤစကား ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်သတည်း။

“ကြည့်လော့၊ ငါ၏အစေခံ — ယေရှု — တည်း၊ ငါရွေးချယ်ထားသောသူ၊ ငါ့စိတ်နှလုံးနှစ်သက်ရာ ငါချစ်မြတ်နိုးသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သူ့အပေါ်၌ တင်မည်။ သူသည် လူမျိုးတကာတို့အား တရားမျှတခြင်းကို ကြွေးကြော်တော်မူလိမ့်မည်။ သူသည် ရန်တွေ့တော်မမူ၊ အော်ဟစ်တော်မမူ။ လမ်းခရီး၌လည်း သူ၏အသံတော်ကို အဘယ်သူမျှ ကြားရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ကျိုးနေသော ကျူပင်ကို ချိုးတော်မမူ၊ မီးခိုးထွက်နေသော မီးစာကိုလည်း ငြိမ်းသတ်တော်မမူ၊ တရားမျှတခြင်းကို အောင်ပွဲခံစေသည့်တိုင်အောင်တည်း။ လူမျိုးတကာတို့သည်လည်း သူ၏နာမတော်၌ မျှော်လင့်ကိုးစားကြလိမ့်မည်။” ဟူ၍တည်း။

စိတ်ဝမ်းကွဲပြားသောနိုင်ငံသည် မတည်နိုင်

ထိုအခါ နတ်ဆိုးပူးဝင်သဖြင့် မျက်စိကန်း၍ စကားအသောသူတစ်ယောက်ကို အထံတော်သို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူ၏အနာကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူသဖြင့် ထိုသူသည် စကားပြောနိုင်၍ မျက်စိမြင်လေ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် မိန်းမောတွေဝေ၍ “ဤသူသည် ဒါဝိဒ်၏သားတော် ဖြစ်လေမလော” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် ဖာရိရှဲတို့သည် ထိုစကားကိုကြားလျှင် “ဤသူသည် နတ်ဆိုးတို့၏မင်း ဗေလဇေဗုလကို အမှီပြု၍သာ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်၏” ဟု ဆိုကြ၏။

ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏အကြံအစည်ကို သိတော်မူသဖြင့် သူတို့အား “မိမိအချင်းချင်း စိတ်ဝမ်းကွဲပြားသော နိုင်ငံတိုင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၏။ မိမိအချင်းချင်း စိတ်ဝမ်းကွဲပြားသော မြို့ဖြစ်စေ၊ အိမ်ဖြစ်စေ မတည်နိုင်ရာ။ အကယ်၍ စာတန်သည် စာတန်ကို နှင်ထုတ်လျှင် မိမိအချင်းချင်း ကွဲပြားလေ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် သူ၏နိုင်ငံသည် အဘယ်သို့ တည်နိုင်မည်နည်း။ ငါသည် ဗေလဇေဗုလကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်သည်မှန်လျှင် သင်တို့၏သားများသည် အဘယ်သူကို အမှီပြု၍ နှင်ထုတ်ကြသနည်း။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည်ပင် သင်တို့ကို စီရင်သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်ကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်သည်မှန်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် သင်တို့ထံသို့ ရောက်လာပြီ။ သို့မဟုတ် ခွန်အားကြီးသောသူကို ဦးစွာ မချည်နှောင်ဘဲ သူ၏အိမ်သို့ ဝင်၍ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို အဘယ်သူ လုယူနိုင်မည်နည်း။ ချည်နှောင်ပြီးမှသာ ထိုသူ၏အိမ်ကို လုယက်နိုင်၏။

ငါ့ဘက်၌ မနေသောသူသည် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၏။ ငါနှင့်အတူ မစုသိမ်းသောသူသည် ဖရိုဖရဲ ကွဲလွင့်စေ၏။ ထို့ကြောင့် ငါဆိုသည်ကား၊ လူတို့၏ အပြစ်အမျိုးမျိုးနှင့် ပြစ်မှားပြောဆိုမှုအပေါင်းကို ဖြေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဝိညာဉ်တော်ကို ပြစ်မှားပြောဆိုခြင်းကိုမူ ဖြေလွှတ်တော်မူမည်မဟုတ်။ လူသားကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုသောသူအား ဖြေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုသောသူကိုမူ ဤကပ်ကာလ၌သော်လည်းကောင်း၊ နောင်ကပ်ကာလ၌သော်လည်းကောင်း ဖြေလွှတ်တော်မူမည်မဟုတ်။

အပင်ကိုကောင်းစေ၍ ၎င်း၏အသီးကိုလည်း ကောင်းစေလော့။ သို့မဟုတ် အပင်ကိုဆိုးစေ၍ ၎င်း၏အသီးကိုလည်း ဆိုးစေလော့။ အကြောင်းမူကား အပင်ကို ၎င်း၏အသီးအားဖြင့် သိရ၏။ အချင်းမြွေဆိုးအမျိုးတို့၊ သင်တို့သည် ဆိုးယုတ်လျက်နှင့် ကောင်းသောစကားကို အဘယ်သို့ ပြောဆိုနိုင်ကြမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား နှလုံးအပြည့်လျှံသည့်အတိုင်း နှုတ်က မြွက်ဆိုတတ်၏။ ကောင်းသောသူသည် မိမိ၏ကောင်းသောဘဏ္ဍာမှ ကောင်းသောအရာကို ထုတ်ဖော်၏။ ဆိုးယုတ်သောသူသည် ဆိုးသောဘဏ္ဍာမှ ဆိုးသောအရာကို ထုတ်ဖော်၏။ ငါဆိုသည်ကား၊ လူတို့သည် မိမိတို့ ပြောဆိုမိသမျှသော အကျိုးမဲ့စကားတိုင်းအတွက် တရားစီရင်ရာနေ့၌ စစ်ကြောခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ကိုယ့်စကားအားဖြင့် အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ကိုယ့်စကားအားဖြင့်ပင် အပြစ်စီရင်ခြင်းကိုလည်း ခံရလိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယောန၏နိမိတ်လက္ခဏာ

ထိုအခါ ကျမ်းတတ်ဆရာနှင့် ဖာရိရှဲအချို့တို့က “ဆရာ၊ ကိုယ်တော်ထံမှ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုကို အကျွန်ုပ်တို့ မြင်လိုပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

ကိုယ်တော်က “ဆိုးညစ်၍ မျောက်မထားတတ်သော ဤလူမျိုးဆက်သည် နိမိတ်လက္ခဏာကို တောင်းဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် ပရောဖက်ယောန၏ နိမိတ်လက္ခဏာမှတစ်ပါး အဘယ်နိမိတ်လက္ခဏာကိုမျှ သူတို့အား ပြလိမ့်မည်မဟုတ်။ ယောနသည် ငါးကြီး၏ဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးညဉ့်ပတ်လုံး နေခဲ့သကဲ့သို့ လူသားသည်လည်း မြေကြီးထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးညဉ့်ပတ်လုံး နေတော်မူလိမ့်မည်။ နိနေဝေမြို့သားတို့သည် ယောန၏ဟောပြောချက်ကြောင့် နောင်တရကြသောကြောင့် တရားစီရင်တော်မူရာနေ့၌ ဤလူမျိုးဆက်နှင့်အတူ ထ၍ ဤလူမျိုးကို အပြစ်ရှိသည်ဟု စီရင်ကြလိမ့်မည်။ ကြည့်လော့၊ ယောနထက် ကြီးမြတ်သောအရာသည် ဤအရပ်၌ ရှိ၏။ တောင်ပြည်ကို အစိုးရသော မိဖုရားသည် ရှောလမုန်၏ဉာဏ်ပညာကို ကြားနာရန် မြေကြီးစွန်းမှ လာရောက်ခဲ့သောကြောင့် တရားစီရင်တော်မူရာနေ့၌ ဤလူမျိုးဆက်နှင့်အတူ ထ၍ ဤလူမျိုးကို အပြစ်ရှိသည်ဟု စီရင်လိမ့်မည်။ ကြည့်လော့၊ ရှောလမုန်ထက် ကြီးမြတ်သောအရာသည် ဤအရပ်၌ ရှိ၏။

ညစ်ညူးသောနတ်ဆိုးသည် လူတစ်ယောက်ထဲမှ ထွက်သွားသောအခါ ခြောက်သွေ့သောအရပ်များ၌ လှည့်လည်၍ ငြိမ်ဝပ်ရာကို ရှာသော်လည်း မတွေ့ရ။ ထိုအခါ ‘ငါ ထွက်ခဲ့သော ငါ့အိမ်သို့ ငါ ပြန်မည်’ ဟု ဆို၏။ ပြန်လာသောအခါ ထိုအိမ်သည် လွတ်လပ်လျက်၊ တံမြက်လှည်းလျက်၊ အသင့်ပြင်ဆင်ထားလျက် ရှိသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအခါ သွား၍ မိမိထက် ဆိုးယုတ်သော အခြားနတ်ဆိုးခုနစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင် ဝင်၍ ထိုအရပ်၌ နေကြ၏။ ထိုသူ၏နောက်ဖြစ်အင်သည် ရှေ့ဖြစ်အင်ထက် သာ၍ ဆိုးရွားလေ၏။ ဆိုးညစ်သော ဤလူမျိုးဆက်သည်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်၏ စစ်မှန်သောမိသားစု

ကိုယ်တော်သည် လူအစုအဝေးတို့အား ဟောပြောလျက်ရှိစဉ် မယ်တော်နှင့် ညီတော်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောလို၍ အပြင်၌ ရပ်နေကြ၏။ ထိုအခါ လူတစ်ယောက်က “ကြည့်ပါ၊ ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့် ညီတော်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောလို၍ အပြင်၌ ရပ်နေကြပါသည်” ဟု လျှောက်လေ၏။

ကိုယ်တော်က လျှောက်သောသူအား “ငါ့အမိကား အဘယ်သူနည်း။ ငါ့ညီတို့ကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ကိုယ်တော်သည် မိမိတပည့်တော်တို့ဘက်သို့ လက်တော်ကိုဆန့်၍ “ဤသူတို့သည် ငါ့အမိနှင့် ငါ့ညီများတည်း။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်၏ အလိုတော်အတိုင်း ပြုသောသူတိုင်းသည် ငါ့ညီ၊ ငါ့နှမ၊ ငါ့အမိ ဖြစ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။