मत्तय 12

12 ¹ त्या वेळी येशू शब्बाथ दिवशी शेतांतून जात होता. त्याचे शिष्य भुकेले होते आणि त्यांनी धान्याची कणसे तोडून खाण्यास सुरुवात केली. ² हे पाहून परूशी त्याला म्हणाले, “पाहा — तुझे शिष्य शब्बाथ दिवशी जे करणे नियमबाह्य आहे ते करत आहेत.”

³ तो त्यांना म्हणाला, “दावीद व त्याचे सोबती भुकेले असताना त्याने काय केले, हे तुम्ही वाचले नाही का? ⁴ —तो आमच्या पित्याच्या घरात कसा गेला आणि त्याने समर्पित भाकरी कशी खाल्ली, जी त्याला व त्याच्या सोबत्यांना खाणे नियमबाह्य होते, फक्त याजकांसाठी राखून ठेवलेली होती? ⁵ किंवा शब्बाथ दिवशी मंदिरातील याजक शब्बाथाचा भंग करतात तरी निर्दोष राहतात, हे तुम्ही नियमशास्त्रात वाचले नाही का? ⁶ मी तुम्हांला सांगतो, मंदिरापेक्षा मोठे असे काहीतरी येथे आहे. ⁷ ‘मला दया हवी आहे, यज्ञ नव्हे’ याचा अर्थ जर तुम्हांला कळला असता, तर तुम्ही निर्दोषांना दोषी ठरवले नसते. ⁸ कारण मनुष्याचा पुत्र शब्बाथाचा प्रभु आहे.”

पित्याची दया शब्बाथ दिवशी बरे करते

⁹ तेथून पुढे जाऊन तो त्यांच्या सभास्थानात गेला. ¹⁰ तेथे वाळलेल्या हाताचा एक मनुष्य होता. त्याच्यावर दोष ठेवण्याच्या आशेने त्यांनी त्याला विचारले, “शब्बाथ दिवशी बरे करणे नियमशास्त्रानुसार योग्य आहे का?”

¹¹ तो त्यांना म्हणाला, “तुमच्यांतील असा कोण आहे, की ज्याचे एखादे मेंढरू शब्बाथ दिवशी खड्ड्यात पडले, तर तो त्याला धरून बाहेर काढणार नाही? ¹² मग मनुष्य मेंढरापेक्षा किती तरी अधिक मोलाचा आहे! म्हणून शब्बाथ दिवशी चांगले करणे नियमशास्त्रानुसार योग्य आहे.” ¹³ मग त्याने त्या मनुष्याला सांगितले, “तुझा हात पुढे कर.” त्याने तो पुढे केला, आणि तो दुसऱ्या हातासारखा पूर्ववत, धडधाकट झाला.

¹⁴ पण परूशी बाहेर जाऊन त्याचा नाश कसा करावा याचा कट रचू लागले.

पित्याचा प्रिय सेवक

¹⁵ येशूला हे कळल्यावर तो तेथून निघून गेला. पुष्कळ लोक त्याच्यामागे गेले, आणि त्याने त्या सर्वांना बरे केले, ¹⁶ आणि आपल्याविषयी कोणालाही सांगू नका, अशी त्याने त्यांना ताकीद दिली. ¹⁷ हे यशया संदेष्ट्याच्या द्वारे बोललेले वचन पूर्ण व्हावे म्हणून झाले:

¹⁸ “पाहा, माझा सेवक — येशू — ज्याला मी निवडले आहे, माझा प्रिय ज्याच्यावर माझ्या जिवाला संतोष आहे. मी माझा आत्मा त्याच्यावर ठेवीन, आणि तो राष्ट्रांना न्याय जाहीर करील. ¹⁹ तो भांडणार नाही की ओरडणार नाही, आणि रस्त्यांत कोणी त्याची वाणी ऐकणार नाही. ²⁰ चेपलेला बोरू तो मोडणार नाही, आणि धुमसणारी वात तो विझवणार नाही, तो न्यायाला विजयापर्यंत नेईपर्यंत; ²¹ आणि त्याच्या नावावर राष्ट्रे आपली आशा ठेवतील.”

फूट पडलेले राज्य टिकू शकत नाही

²² मग कोणीतरी एका आंधळ्या, मुक्या, भूतग्रस्त मनुष्याला त्याच्याकडे आणले, आणि त्याने त्याला बरे केले, म्हणून तो मनुष्य बोलू व पाहू लागला. ²³ आणि सर्व लोकसमुदाय थक्क होऊन म्हणाले, “हा दावीदाचा पुत्र असेल का?” ²⁴ पण हे ऐकून परूशी म्हणाले, “हा मनुष्य भूतांचा अधिपती बालजबूल याच्याच साहाय्याने भुते काढतो.”

²⁵ त्यांचे विचार जाणून तो त्यांना म्हणाला, “आपसात फूट पडलेले प्रत्येक राज्य उजाड होते, आणि आपसात फूट पडलेले कोणतेही नगर किंवा घर टिकणार नाही. ²⁶ आणि जर सैतान सैतानाला बाहेर काढत असेल, तर त्याच्यात आपसातच फूट पडली आहे. मग त्याचे राज्य कसे टिकेल? ²⁷ जर मी बालजबूलाच्या साहाय्याने भुते काढतो, तर तुमचे पुत्र कोणाच्या साहाय्याने ती काढतात? म्हणून तेच तुमचे न्यायाधीश ठरतील. ²⁸ पण जर मी आमच्या पित्याच्या आत्म्याच्या साहाय्याने भुते काढतो, तर आमच्या पित्याचे राज्य तुमच्याकडे आले आहे. ²⁹ किंवा एखादा बलवानाच्या घरात शिरून त्याची मालमत्ता कशी लुटू शकेल, जोपर्यंत तो प्रथम त्या बलवानाला बांधून टाकत नाही? मग तो त्याचे घर लुटू शकेल.

³⁰ जो माझ्याबरोबर नाही तो माझ्याविरुद्ध आहे, आणि जो माझ्याबरोबर गोळा करत नाही तो विखरतो. ³¹ म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, प्रत्येक पाप व निंदा माणसांना क्षमा केली जाईल, पण आत्म्याविरुद्ध केलेली निंदा क्षमा केली जाणार नाही. ³² जो कोणी मनुष्याच्या पुत्राविरुद्ध बोलेल त्याला क्षमा केली जाईल; पण जो कोणी पवित्र आत्म्याविरुद्ध बोलेल त्याला क्षमा केली जाणार नाही—या युगात नाही आणि येणाऱ्या युगातही नाही.

³³ एक तर झाड चांगले करा आणि त्याचे फळ चांगले, नाही तर झाड वाईट करा आणि त्याचे फळ वाईट, कारण झाड त्याच्या फळावरून ओळखले जाते. ³⁴ अहो सापांच्या पिलांनो! तुम्ही वाईट असता चांगल्या गोष्टी कशा बोलू शकाल? कारण जे अंतःकरणात भरून वाहते तेच तोंड बोलते. ³⁵ चांगला मनुष्य चांगल्या भांडारातून चांगले काढतो; वाईट मनुष्य वाईट भांडारातून वाईट काढतो. ³⁶ मी तुम्हांला सांगतो, न्यायाच्या दिवशी माणसे आपण बोललेल्या प्रत्येक निष्काळजी शब्दाचा हिशेब देतील. ³⁷ कारण तुझ्या शब्दांवरून तू नीतिमान ठरशील, आणि तुझ्या शब्दांवरून तू दोषी ठरशील.”

योनाचे चिन्ह

³⁸ मग काही शास्त्री व परूशी म्हणाले, “गुरुजी, आम्हांला तुमच्याकडून एक चिन्ह पाहायचे आहे.”

³⁹ त्याने उत्तर दिले, “ही दुष्ट व व्यभिचारी पिढी चिन्ह मागते. योना संदेष्ट्याच्या चिन्हाशिवाय तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. ⁴⁰ जसा योना तीन दिवस व तीन रात्री मोठ्या माशाच्या पोटात होता, तसा मनुष्याचा पुत्र तीन दिवस व तीन रात्री पृथ्वीच्या पोटात राहील. ⁴¹ निनवेचे लोक न्यायाच्या वेळी या पिढीबरोबर उठून तिला दोषी ठरवतील, कारण त्यांनी योनाच्या घोषणेने पश्चात्ताप केला, आणि पाहा, योनापेक्षा मोठे असे काहीतरी येथे आहे. ⁴² दक्षिणेकडची राणी न्यायाच्या वेळी या पिढीबरोबर उठून तिला दोषी ठरवील, कारण ती शलमोनाचे ज्ञान ऐकण्यासाठी पृथ्वीच्या शेवटापासून आली—आणि पाहा, शलमोनापेक्षा मोठे असे काहीतरी येथे आहे.

⁴³ जेव्हा अशुद्ध आत्मा एखाद्या माणसातून निघून जातो, तेव्हा तो विसावा शोधत कोरड्या ठिकाणांतून फिरतो, पण त्याला विसावा मिळत नाही. ⁴⁴ मग तो म्हणतो, ‘मी सोडलेल्या माझ्या घरात परत जाईन.’ येऊन तो ते रिकामे, झाडून-सारवून व नीटनेटके केलेले पाहतो. ⁴⁵ मग तो जाऊन आपल्याहून अधिक दुष्ट अशा दुसऱ्या सात आत्म्यांना बरोबर आणतो; ते आत शिरून तेथे राहतात, आणि त्या माणसाची शेवटची स्थिती पहिल्यापेक्षा वाईट होते. या दुष्ट पिढीचेही असेच होईल.”

पित्याचे खरे कुटुंब

⁴⁶ तो अजून लोकसमुदायांशी बोलत असतानाच, त्याची आई व भाऊ त्याच्याशी बोलण्याची इच्छा धरून बाहेर उभे राहिले. ⁴⁷ कोणीतरी त्याला सांगितले, “पाहा, तुझी आई व तुझे भाऊ तुझ्याशी बोलण्याची इच्छा धरून बाहेर उभे आहेत.”

⁴⁸ ज्याने त्याला हे सांगितले त्याला त्याने उत्तर दिले, “कोण माझी आई, आणि कोण माझे भाऊ?” ⁴⁹ आणि आपल्या शिष्यांकडे हात पसरून तो म्हणाला, “पाहा, हीच माझी आई व हेच माझे भाऊ! ⁵⁰ कारण जो कोणी माझ्या स्वर्गातील पित्याच्या इच्छेप्रमाणे करतो तोच माझा भाऊ, बहीण व आई आहे.”