Sang Putra iku Gustine Dina Sabat

Gandum kang dipethiki ing dina Sabat lan tangan kang lempe kang dimarasake nuwuhake panuduh, lan wong Farisi wiwit ngrancang patine, ngarani pangwasane asale saka Beelzebul. Panjenengane mangsuli yen karajan kang pecah bakal ambruk, yen tembung mbukak isining ati, lan sapa bae kang nindakake karsane Rama iku brayate.

Pasal 12.

Ing wektu iku Gusti Yesus tindak nratas pategalan gandum ing dina Sabat. Para sakabate padha luwe, banjur wiwit methiki wulen gandum lan dipangan. Bareng weruh bab iku, para wong Farisi padha matur marang Panjenengane: “Lah, para sakabat Paduka sami nglampahi punapa ingkang boten kenging katindakaken ing dinten Sabat.”

Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Apa kowe padha durung tau maca apa kang ditindakake dening Prabu Dawud, nalika panjenengane lan para kancane padha luwe?” yaiku anggone lumebu ing padalemane Rama kita lan mangan roti sesaji, kang ora kena dipangan dening panjenengane lan para kancane, awit mung kaparingake kanggo para imam? “Utawa apa kowe padha durung maca ing Kitab Toret, yen ing dina Sabat para imam ing Padaleman Suci padha nerak dina Sabat, nanging padha ora kaluputan? Aku pitutur marang kowe, ing kene ana kang ngungkuli Padaleman Suci. Saupama kowe padha ngreti tegese tembung, ‘Aku ngarsakake welas asih, dudu kurban sembelehan,’ mesthi kowe ora bakal ngukum wong kang tanpa kaluputan. Awit Putraning Manungsa iku Gustine dina Sabat.”

Sih-welase Rama kita Marasake ing Dina Sabat

Gusti Yesus banjur tindak saka ing kono lan lumebu ing papan pangibadahe wong-wong mau. Ing kono ana wong kang tangane ceko. Wong-wong mau padha takon marang Panjenengane: “Punapa kepareng marasaken tiyang ing dinten Sabat?”—karo ngarep-arep bisa ndakwa Panjenengane.

Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Sapa ing antaramu kang duwe wedhus siji, yen wedhus mau ceblok ing jurang ing dina Sabat, apa ora bakal dicekel lan dientasake? Saya maneh manungsa iku luwih aji katimbang wedhus! Mulane kena nindakake kabecikan ing dina Sabat.” Panjenengane banjur ngandika marang wong mau: “Athungna tanganmu.” Wong mau banjur ngathungake tangane, nuli waras kaya tangane sijine.

Nanging para wong Farisi padha metu lan ngrembug carane nyirnakake Gusti Yesus.

Abdi Kekasihe Rama kita

Gusti Yesus mirsa bab iku, banjur tindak saka ing kono. Wong akeh padha ngetutake Panjenengane, lan kabeh padha diwarasake dening Panjenengane, lan Panjenengane dhawuh marang wong-wong mau supaya aja nyritakake bab Panjenengane marang sapa-sapa. Kang mangkono iku supaya kayektenan apa kang wis kapangandikakake lumantar Nabi Yesaya:

“Lah, iki abdiKu—Gusti Yesus—kang wis Dakpilih, KekasihKu kang ndadekake renaning penggalihKu. Aku bakal maringake RohKu marang Panjenengane, lan Panjenengane bakal martakake kaadilan marang para bangsa. Panjenengane ora bakal padu utawa mbengok, lan ora ana wong kang krungu swarane Panjenengane ing lurung-lurung. Glagah kang remuk ora bakal ditugel, lan sumbu kang kumelun ora bakal disirep, nganti Panjenengane ngunggulake kaadilan; lan marang asmane para bangsa bakal padha nggantungake pangarep-arepe.”

Karajan kang Pecah Ora Bisa Ngadeg

Banjur ana wong kang digawa sowan ing ngarsane Gusti Yesus, yaiku wong kang kepanjingan dhemit, wuta lan bisu, nuli diwarasake dening Panjenengane, satemah wong mau bisa guneman lan bisa ndeleng. Wong akeh kabeh padha kaeraman lan padha ngucap: “Apa iki Putrane Prabu Dawud?” Nanging bareng krungu bab iku, para wong Farisi padha ngucap: “Wong iki anggone nundhung dhemit mung srana Baalzebul, pangarepe para dhemit.”

Gusti Yesus mirsa apa kang dadi pikirane wong-wong mau, banjur ngandika marang wong-wong mau: “Saben karajan kang pecah dadi golongan kang padha memungsuhan mesthi bakal rusak, lan saben kutha utawa omah kang pecah padha memungsuhan ora bakal bisa ngadeg. Lan manawa Iblis nundhung Iblis, ateges Iblis mau pecah memungsuhan karo awake dhewe. Yen mangkono, kepriye karajane bisa ngadeg? Manawa Aku nundhung dhemit srana Baalzebul, lah para anakmu anggone nundhung srana sapa? Mulane iya wong-wong mau kang bakal ngadili kowe. Nanging manawa Aku nundhung dhemit srana Rohe Rama kita, ateges Kratone Rama kita wis tekan marang kowe. Utawa kepriye bisane wong lumebu ing omahe wong kang rosa lan ngrayah barang-barange, yen ora luwih dhisik mbanda wong kang rosa mau? Sawise mangkono lagi bisa ngrayah omahe.

Sing sapa ora tunggal karo Aku, iku nglawan Aku, lan sing sapa ora ngumpulake bareng karo Aku, iku mbuyarake. Mulane Aku pitutur marang kowe, sarupaning dosa lan panyenyamah bakal diapura marang manungsa, nanging panyenyamah marang Sang Roh ora bakal diapura. Sing sapa ngucapake tembung nglawan Putraning Manungsa, bakal diapura; nanging sing sapa ngucapake tembung nglawan Sang Roh Suci, ora bakal diapura—dadia ing jaman saiki, dadia ing jaman kang bakal teka.

Anggepen wit iku becik, temah wohe iya becik, utawa anggepen wit iku ala, temah wohe iya ala, awit wit iku katitik saka wohe. He, tedhak turune ula bedhudhak! Kepriye kowe bisa ngucapake barang kang becik, mangka kowe iku ala? Awit apa kang kaucapake ing cangkem iku mili saka kang kebak ing ati. Wong becik iku ngetokake barang becik saka bandhane kang becik; dene wong ala ngetokake barang ala saka bandhane kang ala. Aku pitutur marang kowe, ing dina pangadilan manungsa bakal padha menehi panjawab tumrap saben tembung tanpa guna kang wis diucapake, awit saka tembung-tembungmu kowe bakal kabenerake, lan saka tembung-tembungmu kowe bakal kaukum.”

Pratandhane Nabi Yunus

Banjur ana ahli Toret lan wong Farisi sawatara padha matur: “Guru, kawula sami kepengin ningali pratandha saking Paduka.”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Golongan kang ala lan laku jina iki padha njaluk pratandha. Nanging ora bakal diwenehi pratandha kajaba pratandhane Nabi Yunus. Awit padha kaya Nabi Yunus telung dina telung bengi ana ing wetenge iwak gedhe, mangkono uga Putraning Manungsa bakal telung dina telung bengi ana ing jero bumi. Wong-wong Niniwe bakal padha tangi ing dina pangadilan bebarengan karo golongan iki lan bakal ngukum golongan iki, awit wong-wong mau padha mratobat marga saka pawartane Nabi Yunus, mangka ing kene ana kang ngungkuli Nabi Yunus. Sang Ratu saka Kidul bakal tangi ing dina pangadilan bebarengan karo golongan iki lan bakal ngukum golongan iki, awit panjenengane rawuh saka pungkasaning bumi arep midhangetake kawicaksanane Prabu Suleman—lah, ing kene ana kang ngungkuli Prabu Suleman.

Manawa roh reged metu saka ing wong, banjur njlajahi papan-papan kang garing, golek papan palerenan, nanging ora oleh. Banjur roh mau ngucap, ‘Aku arep bali menyang omahku kang wis daktinggal.’ Satekane, tinemu omah mau kosong, wis diresiki lan katata becik. Banjur roh mau lunga lan ngajak roh liyane pitu kang luwih ala tinimbang awake dhewe; kabeh padha lumebu lan manggon ing kono, satemah kaanane wong mau dadi luwih ala tinimbang sadurunge. Mangkono uga kang bakal dialami dening golongan kang ala iki.”

Kulawargane Rama kita kang Sejati

Nalika Gusti Yesus isih ngandika marang wong akeh, ibune lan para sadulure padha ngadeg ana ing njaba, arep guneman karo Panjenengane. Banjur ana wong kang munjuk marang Panjenengane: “Lah, ibu saha para sadherek Paduka sami ngadeg wonten ing njawi, sami kepengin matur dhateng Paduka.”

Nanging Panjenengane paring wangsulan marang wong kang munjuk mau: “Sapa ibuKu, lan sapa para sadulurKu?”

Banjur Panjenengane nudingake astane marang para sakabate, sarta ngandika: “Lah, iki ibuKu lan para sadulurKu! Awit sing sapa nindakake karsane RamaKu kang ana ing swarga, yaiku sadulurKu lanang, sadulurKu wadon lan ibuKu.”