Memulang ing Kutha-kuthane Wong-wong Mau
Yokanan, saka ing pakunjaran, ngutus wong takon apa Yesus pancen Panjenengane kang dienteni. Wangsulane dudu panglipur, nanging dhaptar apa kang lagi kelakon. Yesus banjur nyalahake kutha-kutha kang nyipati kaelokane nanging tetep ora owah, ngaturake panuwun marang Ramane, lan nawakake palerenan marang sapa bae kang kesel.
11 1Sawuse Gusti Yesus rampung anggone paring piwulang marang rolas sakabate, Panjenengane banjur tindak saka ing kono, arep memulang lan nggelarake Injil ing kutha-kuthane wong-wong mau.
Pitakone Yokanan saka Pakunjaran
2Nalika Yokanan ing pakunjaran krungu bab pakaryane Sang Kristus, banjur kongkonan para sakabate, 3sarta matur marang Panjenengane: “Punapa Paduka punika ingkang badhe rawuh punika, punapa kawula sami kedah ngentosi sanesipun?”
4Paring wangsulane Gusti Yesus: “Padha balia lan kandhakna marang Yokanan apa kang kokrungu lan kokdeleng:
5“Wong wuta padha ndeleng, wong lumpuh padha mlaku, wong lara kusta padha diresiki, wong budheg padha krungu, wong mati padha ditangekake, lan wong mlarat padha diwartani kabar kabungahan. 6Lan rahayu wong kang ora kacuwan marga saka Aku.”
7Bareng wong-wong mau padha lunga, Gusti Yesus wiwit ngandika marang wong akeh bab Yokanan: “Nalika kowe padha lunga menyang ara-ara samun, kowe arep ndeleng apa? Glagah kang obah katiyup ing angin? 8Nanging yagene kowe padha lunga—arep ndeleng wong kang manganggo sandhangan alus? Lah, wong kang manganggo sandhangan alus iku ana ing kraton. 9Nanging yagene kowe padha lunga? Arep ndeleng nabi? Iya, Aku pitutur marang kowe, malah ngluwihi nabi. 10Iki wong kang katulis mangkene: ‘Lah, Aku ngutus utusanKu ndhisiki kowe, kang bakal nyawisake dalanmu ing ngarepmu.’ 11Satemene Aku pitutur marang kowe: ing antarane wong kang lair saka wong wadon, ora ana kang luwih gedhe tinimbang Yokanan Pembaptis; nanging kang cilik dhewe ing Kratone Rama kita iku luwih gedhe tinimbang Yokanan. 12Wiwit jamane Yokanan Pembaptis nganti saprene, Kratone Rama kita iku direbut kanthi roda-peksa, lan wong kang nganggo roda-peksa padha ngrebut iku. 13Awit sakabehe kitab para Nabi lan Kitab Toret iku meca nganti tekan jamane Yokanan, 14lan manawa kowe gelem nampa, Yokanan iku Nabi Elia kang bakal teka iku. 15Sing sapa duwe kuping, ngrungokna.
16Jinis manungsa iki arep Dakupamakake karo apa? Padha karo bocah-bocah kang padha linggih ing pasar, kang padha nyeluk marang kancane: 17‘Aku padha nyuling kanggo kowe, nanging kowe ora padha njoget; aku padha ngidungake kidung lelayu, nanging kowe ora padha nangis.’ 18Awit Yokanan teka tanpa mangan lan tanpa ngombe, nanging wong-wong padha kandha: ‘Dheweke kepanjingan dhemit.’ 19Putraning Manungsa rawuh, dhahar lan ngunjuk, nanging wong-wong padha kandha: ‘Delengen, wong karem mangan lan endem, kancane para juru-mupu-beya lan wong dosa!’ Ewadene kawicaksanan iku kabukten bener saka panggawe-panggawene.”
Bilai Tumrap Kutha-kutha kang Ora Gelem Mratobat
20Gusti Yesus banjur wiwit nutuh kutha-kutha kang wis dadi papan anggone nindakake mukjijat-mukjijate kang akeh dhewe, amarga wong-wonge padha ora gelem mratobat.
21“Bilai kowe, Khorazin! Bilai kowe, Betsaida! Awit saupama mukjijat-mukjijat kang katindakake ing kowe iku katindakake ing Tirus lan Sidon, wong-wong mau mesthi wis wiwit biyen anggone padha mratobat kanthi manganggo sandhangan guni lan awu. 22Nanging Aku pitutur marang kowe: ing dina pangadilan, Tirus lan Sidon bakal luwih entheng paukumane tinimbang kowe. 23Lan kowe, Kapernaum—apa kowe bakal kaluhurake tekan swarga? Kowe bakal kaendhakake tekan ing jagading wong mati. Awit saupama mukjijat-mukjijat kang katindakake ing kowe iku katindakake ing Sodom, kutha mau mesthi isih ngadeg nganti saprene. 24Nanging Aku pitutur marang kowe: ing dina pangadilan, tanah Sodom bakal luwih entheng paukumane tinimbang kowe.”
Sang Rama Kang Dicethakake dening Sang Putra
25Ing nalika iku Gusti Yesus ngandika: “Dhuh Rama, Pangeran ingkang nguwaosi langit lan bumi, Kawula ngaturaken puji dhateng Paduka, awit Paduka sampun ndhelikaken prakawis punika saking para wicaksana lan para ingkang mangertos, nanging Paduka cethakaken dhateng para lare alit. 26Inggih, Dhuh Rama, awit inggih makaten punika ingkang dados keparenging Paduka. 27Samubarang kabeh wis kapasrahake marang Aku dening RamaKu. Ora ana kang nguningani Sang Putra kajaba Sang Rama, lan ora ana kang nguningani Sang Rama kajaba Sang Putra, sarta sapa kang dikersakake dening Sang Putra supaya diparingi sumurup bab Sang Rama.
28“Padha mrenea marang Aku, he kowe kabeh kang padha kesayahan lan kabotan momotan, Aku bakal gawe ayemmu. 29Pikulen pasanganKu lan padha nggegurua marang Aku, awit Aku iki alus lan andhap-asor ing panggalih, temah kowe bakal padha oleh katentreman kanggo nyawamu. 30Awit pasanganKu iku kepenak, lan momotanKu iku entheng.”