Ewangelia Mateusza 11

11 ¹Gdy Jezus skończył pouczać swoich dwunastu uczniów, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić w ich miastach.

Pytanie Jana z więzienia

²Jan, gdy usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał wiadomość przez swoich uczniów ³i zapytał go: „Czy ty jesteś tym, który ma przyjść, czy mamy oczekiwać innego?”

⁴Jezus im odpowiedział: „Idźcie i donieście Janowi, co słyszycie i widzicie:

⁵„Niewidome oczy widzą, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli są wskrzeszani, a ubogim głoszona jest dobra nowina. ⁶A błogosławiony ten, kto się mną nie zgorszy.”

⁷Gdy odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: „Co wyszliście oglądać na pustyni? Trzcinę kołysaną przez wiatr? ⁸Ale po co wyszliście — aby zobaczyć człowieka w miękkich szatach? Oto ci, którzy noszą miękkie szaty, są w królewskich pałacach. ⁹Ale po co wyszliście? Aby zobaczyć proroka? Tak, mówię wam, kogoś znacznie więcej niż proroka. ¹⁰To o nim napisano: «Oto posyłam mojego posłańca przed tobą, który przygotuje twoją drogę przed tobą.» ¹¹Zaprawdę, powiadam wam: wśród narodzonych z kobiet nie powstał większy od Jana Chrzciciela; a jednak najmniejszy w Królestwie naszego Ojca jest większy od niego. ¹²Od dni Jana Chrzciciela aż dotąd Królestwo naszego Ojca znosi gwałt, a gwałtownicy je porywają. ¹³Bo wszyscy Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana, ¹⁴a jeśli chcecie to przyjąć, on jest Eliaszem, który miał przyjść. ¹⁵Kto ma uszy, niech słucha.

¹⁶Do czego mogę porównać to pokolenie? Podobne jest do dzieci, które siedzą na rynkach i wołają do innych: ¹⁷«Graliśmy wam na flecie, a nie tańczyliście; śpiewaliśmy pieśń żałobną, a nie zawodziliście.» ¹⁸Bo przyszedł Jan, który ani nie jadł, ani nie pił, a mówią: «Ma demona.» ¹⁹Przyszedł Syn Człowieczy, który je i pije, a mówią: «Żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników!» A jednak mądrość zostaje usprawiedliwiona przez swoje czyny.”

Biada miastom, które się nie opamiętały

²⁰Wtedy zaczął ganić miasta, w których dokonał najwięcej swoich cudów, ponieważ się nie opamiętały.

²¹„Biada tobie, Chorazynie! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie dokonały się cuda, które się dokonały w was, dawno już nawróciłyby się w szatach żałobnych i popiele. ²²Ale mówię wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. ²³A ty, Kafarnaum — czy aż do nieba będziesz wywyższone? Aż do grobu zostaniesz strącone. Bo gdyby w Sodomie dokonały się cuda, które się dokonały w tobie, stałaby do dziś. ²⁴Ale mówię wam: ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie.”

Ojciec objawiony przez Syna

²⁵W tym czasie Jezus powiedział: „Wysławiam cię, Ojcze, Władco nieba i ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś to niemowlętom. ²⁶Tak, Ojcze, bo tak ci się upodobało. ²⁷Wszystko zostało mi powierzone przez mojego Ojca. Tylko Ojciec zna Syna i tylko Syn zna Ojca oraz ten, komu Syn zechce Ojca objawić.

²⁸„Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek. ²⁹Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla waszych dusz. ³⁰Bo moje jarzmo jest łagodne, a moje brzemię lekkie.”