متی 11

11 ¹پس از آنکه عیسی تعلیم دادن به دوازده شاگرد خود را به پایان رساند، از آنجا رفت تا در شهرهای ایشان تعلیم دهد و موعظه کند.

پرسشِ یحیی از زندان

²یحیی که در زندان دربارهٔ کارهای مسیح شنید، به‌واسطهٔ شاگردانش پیام فرستاد، ³و از او پرسید: «آیا تو همانی که باید بیاید، یا منتظر دیگری باشیم؟»

⁴عیسی به ایشان پاسخ داد: «بروید و آنچه می‌شنوید و می‌بینید به یحیی بازگو کنید:

⁵«چشمانِ نابینا می‌بینند، لنگان راه می‌روند، جذامیان پاک می‌شوند، ناشنوایان می‌شنوند، مردگان برخیزانده می‌شوند، و به فقیران بشارت داده می‌شود. ⁶و خوشا به حالِ کسی که در من نلغزد.»

⁷چون ایشان می‌رفتند، عیسی دربارهٔ یحیی به جماعت‌ها سخن آغاز کرد: «برای دیدنِ چه چیز به بیابان رفتید؟ نِی‌ای را که از باد به لرزه درآید؟ ⁸پس برای چه رفتید—تا مردی را در جامه‌های نرم ببینید؟ اینک، آنان که جامه‌های نرم می‌پوشند، در کاخ‌های پادشاهان‌اند. ⁹پس برای چه رفتید؟ تا پیامبری را ببینید؟ آری، به شما می‌گویم، بسی برتر از پیامبر. ¹⁰این همان است که درباره‌اش نوشته شده: ‹اینک، من پیام‌آورِ خود را پیشاپیشِ تو می‌فرستم، که راهِ تو را پیش رویت آماده خواهد کرد.› ¹¹به‌راستی به شما می‌گویم: در میانِ زادگانِ زنان، کسی بزرگ‌تر از یحیای تعمیددهنده برنخاسته است؛ با این حال، کوچک‌ترین در پادشاهی پدر ما از او بزرگ‌تر است. ¹²از روزهای یحیای تعمیددهنده تا کنون، پادشاهی پدر ما دستخوشِ زور است، و زورمندان آن را به چنگ می‌آورند. ¹³زیرا همهٔ پیامبران و شریعت تا زمانِ یحیی نبوّت کردند، ¹⁴و اگر بخواهید بپذیرید، او همان الیاس است که می‌بایست بیاید. ¹⁵هر که گوش دارد، بشنود.

¹⁶این نسل را به چه تشبیه کنم؟ همانندِ کودکانی است که در بازارها نشسته‌اند و دیگران را صدا می‌زنند: ¹⁷‹برای شما نی نواختیم، و نرقصیدید؛ سرودِ سوگواری خواندیم، و ماتم نکردید.› ¹⁸زیرا یحیی آمد که نه می‌خورد و نه می‌نوشید، و می‌گویند: ‹دیو دارد.› ¹⁹پسرِ انسان آمد که می‌خورد و می‌نوشد، و می‌گویند: ‹مردی پرخور و میگسار، دوستِ باجگیران و گناهکاران!› با این همه، حکمت از کردارهایش راست شمرده می‌شود.»

وای بر شهرهای توبه‌ناکرده

²⁰آنگاه شروع به سرزنشِ شهرهایی کرد که بیشترِ معجزاتش را در آنها انجام داده بود، زیرا توبه نکرده بودند.

²¹«وای بر تو، خورَزین! وای بر تو، بیت‌صِیدا! زیرا اگر معجزاتی که در تو انجام شد، در صور و صیدون انجام می‌شد، دیرزمانی پیش در جامهٔ ماتم و خاکستر توبه کرده بودند. ²²اما به شما می‌گویم: در روزِ داوری، تحمّلِ آن برای صور و صیدون آسان‌تر از تو خواهد بود. ²³و تو، ای کَفَرناحوم—آیا تا به آسمان سرافراز خواهی شد؟ تو به گور فرود آورده خواهی شد. اگر معجزاتی که در تو انجام شد، در سُدوم انجام می‌شد، تا به امروز برپا می‌ماند. ²⁴اما به شما می‌گویم: در روزِ داوری، حالِ سرزمینِ سُدوم بهتر از تو خواهد بود.»

آشکار شدنِ پدر به‌وسیلهٔ پسر

²⁵در آن هنگام عیسی گفت: «ای پدر، پروردگارِ آسمان و زمین، تو را می‌ستایم که این را از دانایان و خردمندان پنهان داشتی و بر کودکان آشکار ساختی. ²⁶آری، ای پدر، زیرا خشنودیِ تو در این بود. ²⁷همه چیز از سوی پدرم به من سپرده شده است. جز پدر کسی پسر را نمی‌شناسد، و جز پسر کسی پدر را نمی‌شناسد، و نیز آن کس که پسر بخواهد پدر را بر او آشکار سازد.

²⁸«نزدِ من آیید، ای همهٔ شما که خسته و گرانبارید، و من به شما آرامی خواهم بخشید. ²⁹یوغِ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا که حلیم و افتاده‌دل هستم، و برای جان‌های خود آرامی خواهید یافت. ³⁰زیرا یوغِ من ملایم است و بارِ من سبک.»