Mateus 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Gusti Yesus nimbali sakabate rolas, banjur padha diparingi pangwasa marang roh-roh reged, supaya bisa ngusir roh-roh mau lan marasake sarupaning lelara sarta memala. ²Jenenge rasul rolas iku mangkene: kang kapisan, Simon kang karan Petrus, lan Andreas sadulure; Yakobus anake Zebedheus, lan Yokanan sadulure; ³Filipus lan Bartolomeus; Tomas lan Mateus kang dadi juru-mupu-beya; Yakobus anake Alfeus lan Tadheus; ⁴Simon Zelot lan Yudas Iskariot, kang uga ngiani Panjenengane.

⁵Wong rolas iku padha diutus dening Gusti Yesus kanthi dhawuh mangkene: “Kowe aja padha lunga menyang tlatahe bangsa-bangsa liya, lan aja mlebu menyang kuthane wong Samaria. ⁶Luwih becik kowe padha menyanga wedhus-wedhus kang ilang saka tedhake Israel. ⁷Sajrone lakumu, padha wartakna: ‘Kratone Rama kita wis cedhak.’ ^a a v7 Tembung “Kratone Rama kita” iki ngganteni tembung “Kratoning Swarga” kang luwih kaprah dienggo dening Mateus ing saindenging Injile. Loro-lorone tembung mau nuduhake kanyatan kang padha — paprentahe Rama kita kang mlebu ing jagad. ⁸Marasna wong kang lara, uripna wong kang mati, resikna wong kang nandhang budhug, usiren setan-setan. Kowe wis padha nampa kanthi lelahanan, mulane wenehna kanthi lelahanan uga. ⁹Aja padha nggawa emas, salaka, utawa tembaga ing sabukmu. ¹⁰Aja nggawa kanthong sangu, aja klambi salin, aja trumpah, aja teken—awit wong kang nyambut gawe iku wis samesthine nampa pangane. ¹¹Kutha utawa desa endi bae kang kokleboni, golekana sapa kang pantes ing kono, lan nginepa ing kono nganti kowe budhal. ¹²Samasa kowe mlebu ing sawijining omah, ngucapna salam marang omah iku. ¹³Yen omah iku pancen pantes, tentrem-rahayumu bakal tumeka ing omah mau; nanging yen ora pantes, tentrem-rahayumu bakal bali marang kowe. ¹⁴Yen ana wong kang ora gelem nampa kowe lan ora ngrungokake tembungmu, metua saka omah utawa kutha iku karo ngetabake lebu saka tlapakanmu. ¹⁵Satemene Aku pitutur marang kowe: besuk ing dina pangadilan, nasibe nagara Sodom lan Gomora bakal luwih entheng tinimbang kutha mau.

¹⁶Delengen, Aku ngutus kowe kaya wedhus ing satengahe asu ajag; mulane kowe padha dadia pinter kaya ula lan tulus kaya manuk dara. ¹⁷Padha ngati-atia marang manungsa, awit kowe bakal padha dipasrahake marang pangadilan lan digebagi ing papan pangibadahe. ¹⁸Marga saka Aku, kowe bakal digawa ngadhep para gubernur lan para raja, minangka paseksi tumrap wong-wong mau lan tumrap bangsa-bangsa liya. ¹⁹Nanging samasa kowe dipasrahake, aja padha sumelang bab apa kang kudu kokkandhakake utawa kepriye carane—awit ing wektu iku kowe bakal kaparingan apa kang kudu kokkandhakake, ²⁰awit dudu kowe kang guneman, nanging Rohe Ramamu kang ngandika lumantar kowe.

²¹Sadulur bakal ngiani sadulure nganti tekan ing pati, lan bapak bakal ngiani anake; anak-anak bakal padha nglawan wong tuwane lan njalari wong tuwane mau dipateni. ²²Kowe bakal disengiti dening saben wong marga saka jenengKu, nanging sing sapa tetep mantep tekan ing wekasan, iku bakal kaslametake. ²³Yen kowe dikuya-kuya ing sawijining kutha, ngungsia menyang kutha liyane. Satemene Aku pitutur marang kowe: sadurunge Putraning Manungsa rawuh, kowe durung bakal rampung ndlajahi kutha-kuthane Israel.

²⁴Murid iku ora ngungkuli gurune, lan batur iku ora ngungkuli bendarane. ²⁵Wis cukup yen murid dadi kaya gurune, lan batur dadi kaya bendarane. Yen kang dadi kepalaning omah bae disebut Beelzebul, luwih-luwih maneh para brayate!

²⁶Mulane aja padha wedi marang wong-wong mau. Ora ana barang kang kaimpet kang ora bakal kawedhar, lan ora ana kang sinamun kang ora bakal kawruhan. ²⁷Apa kang Dakkandhakake marang kowe ing papan peteng, kandhakna ing papan padhang; apa kang kokrungu kanthi dibisiki ing kupingmu, undhangna saka ing payon-payon omah. ²⁸Aja padha wedi marang wong kang bisa mateni badan, nanging ora bisa mateni nyawa; luwih becik wedia marang Panjenengane kang kuwasa numpes nyawa lan badan ing naraka.

²⁹Manuk emprit loro rak kadol mung rega sagobang, ta? Nanging ora ana siji bae kang tiba ing lemah tanpa karsane Ramamu. ³⁰Dalah rambut ing sirahmu iku kabeh wis kaetung cacahe. ³¹Mulane aja padha wedi; kowe iku luwih aji tinimbang manuk emprit akeh.

³²Mulane, sing sapa ngakoni Aku ana ing ngarepe wong akeh, Aku iya bakal ngakoni dheweke ana ing ngarsane RamaKu kang ana ing swarga. ³³Nanging sing sapa nyelaki Aku ana ing ngarepe wong akeh, Aku iya bakal nyelaki dheweke ana ing ngarsane RamaKu kang ana ing swarga.

³⁴Aja padha ngira yen Aku rawuh arep nggawa tentrem-rahayu ing bumi; Aku rawuh ora nggawa tentrem-rahayu, nanging pedhang. ³⁵Awit Aku rawuh prelu ndadekake crahing anak lanang karo bapakne, anak wadon karo biyunge, lan mantu wadon karo embok maratuwane, ³⁶dene satrune wong iku yaiku wong-wong saomahe dhewe. ³⁷Sing sapa luwih nresnani bapak utawa biyunge katimbang marang Aku, iku ora pantes tumrap Aku; lan sing sapa luwih nresnani anake lanang utawa wadon katimbang marang Aku, iku uga ora pantes tumrap Aku. ³⁸Sing sapa ora manggul salibe lan ora ngetutake Aku, iku ora pantes tumrap Aku. ³⁹Sing sapa nemu nyawane, bakal kelangan nyawa mau; nanging sing sapa kelangan nyawane marga saka Aku, bakal nemu nyawa iku.

⁴⁰Sing sapa nampani kowe, iku nampani Aku, lan sing sapa nampani Aku, iku nampani Panjenengane kang ngutus Aku. ⁴¹Sing sapa nampani nabi marga anggone dadi nabi, bakal nampa ganjarane nabi, lan sing sapa nampani wong bener marga anggone dadi wong bener, bakal nampa ganjarane wong bener. ⁴²Lan sing sapa menehi ngombe sacangkir banyu adhem bae marang salah sawijine wong cilik iki, marga dheweke iku muridKu, satemene Aku pitutur marang kowe, wong iku ora bakal kelangan ganjarane.”