Efa vita pirinty
Boky

Ny Roa Ambin’ny Folo nirahina

Ny roa ambin'ny folo dia voatonona ary alefa tsy misy vola na akanjo fanampiny, ho any amin'ny tanàna mety hanidy varavarana. Mazava ny filazan'i Jesosy ny amin'ny famelezana, ny fitsarana ary ny fianakaviana mifamadika. Kanefa tsy misy vorona kely latsaka raha tsy fantatry ny Ray, ary voaisa ny volon-dohanao.

Toko 10.

Nantsoin’i Jesosy ny mpianany roa ambin’ny folo ka nomeny fahefana handroaka ny fanahy tsy madio sy hanasitrana ny areti-mandringana rehetra sy ny aretina rehetra. Ireto no anaran’ny apostoly roa ambin’ny folo: voalohany, Simona atao hoe Petera, sy Andrea rahalahiny; Jakoba zanak’i Zebedio, sy Jaona rahalahiny; Filipo sy Bartolomeo; Tomasy sy Matio mpanangom-bola hetra; Jakoba zanak’i Alfeo sy Tadeo; Simona Zelota sy Jodasy Iskariota, izay nanolotra Azy koa.

Ireo roa ambin’ny folo ireo no nirahin’i Jesosy, ka nandidy azy hoe: « Aza mankany amin’ny faritra jentilisa, ary aza miditra amin’ny tanàna samaritana. Fa mandehana kosa any amin’ny ondry very ao amin’ny taranak’i Israely. Rehefa mandeha ianareo, dia ambarao izao hafatra izao: “Efa akaiky ny fanjakan’i Raintsika.” a a v7 Ny hoe «fanjakan’i Raintsika» no solon’ny hoe «fanjakan’ny lanitra», fiteny fahita kokoa izay ampiasain’i Matio manerana ny Filazantsarany. Samy manondro zava-misy iray ihany ireo fiteny roa ireo — ny fanjakan’i Raintsika miditra ao amin’izao tontolo izao. Sitrano ny marary, vatsio ny maty, diovy ny boka, roahy ny demonia. Nahazo maimaim-poana ianareo, koa manomeza maimaim-poana. Aza mitondra volamena na volafotsy na varahina ao amin’ny fehin-kibonareo. Aza mitondra kitapo fandehanana, na akanjo faharoa, na kapa, na tehina — fa mendrika ny hanina ny mpiasa. Na tanàna na vohitra izay idiranareo, dia hotadiavo izay mendrika ao, ka mitoera ao mandra-pialanareo. Rehefa miditra ao an-trano ianareo, dia miarahabà azy. Raha mendrika ny trano, dia aoka hijanona aminy ny fiadananareo; fa raha tsy mendrika, dia aoka hiverina aminareo. Ary na iza na iza tsy mandray anareo na tsy mihaino ny teninareo, dia angatahonareo ny vovoka amin’ny tongotrareo raha mivoaka amin’izany trano izany na tanàna izany. Lazaiko aminareo marina tokoa: Ho maivana noho izany tanàna izany ny any Sodoma sy Gomora amin’ny andro fitsarana.

Indro, irahiko hankany anivon’ny amboadia ianareo toy ny ondry; koa hendre tahaka ny menarana, ary madio tahaka ny voromailala. Mitandrema amin’ny olona; fa hatolotr’izy ireo any amin’ny fitsarana ianareo ary hokapohiny ao amin’ny synagogany. Ary noho ny anarako no hentina eo anatrehan’ny governora sy ny mpanjaka ianareo, ho vavolombelona aminy sy amin’ny jentilisa. Fa rehefa atolotra ianareo, dia aza manahy izay holazainareo na ny fomba hanaovanareo izany; fa homena anareo amin’izany ora izany izay holazainareo, fa tsy ianareo no miteny, fa ny Fanahin’ny Rainareo no miteny ao anatinareo.

Hanolotra ny rahalahiny hovonoina ny rahalahy, ary ny ray ny zanany; ary hitsangana hanohitra ny ray aman-dreniny ny zanaka ka hataony ho faty izy ireo. Ho halan’ny olona rehetra ianareo noho ny anarako; fa izay maharitra hatramin’ny farany no hovonjena. Rehefa enjehina ianareo amin’ny tanàna iray, dia mandosira any amin’ny manaraka. Lazaiko aminareo marina tokoa: tsy ho vita aminareo ny tanànan’i Israely mandra-pahatongan’ny Zanak’Olona.

Ny mpianatra tsy ambonin’ny mpampianatra, ary ny mpanompo tsy ambonin’ny tompony. Ampy ho an’ny mpianatra ny ho tahaka ny mpampianatra, ary ho an’ny mpanompo ny ho tahaka ny tompony. Raha ny lohan’ny tokantrano aza nataon’izy ireo hoe Belzebòla, mainka fa ny ankohonany!

Koa aza matahotra azy ireo. Fa tsy misy zavatra miafina izay tsy haseho, na zava-takona izay tsy ho fantatra. Izay lazaiko aminareo amin’ny haizina, dia lazao amin’ny mazava; ary izay ibitsihana ao an-tsofinareo, dia torio eny ambonin’ny trano. Aza matahotra izay mamono ny vatana nefa tsy mahavono ny fanahy; fa matahora kosa Ilay mahay mandringana ny fanahy sy ny vatana any amin’ny helo.

Tsy amidy faingo iray va ny gidro roa? Kanefa tsy misy iray mihitsy latsaka amin’ny tany raha tsy eo ny Rainareo. Ary na ny volon-dohanareo aza dia voaisa avokoa. Koa aza matahotra; mihoatra noho ny gidro maro ny sandanareo.

Koa izay rehetra manaiky Ahy eo anatrehan’ny olona, dia hekeko koa eo anatrehan’ny Raiko any an-danitra. Fa izay mandà Ahy eo anatrehan’ny olona, dia handà azy koa Aho eo anatrehan’ny Raiko any an-danitra.

Aza mihevitra fa tonga hitondra fiadanana ety an-tany Aho; tsy tonga hitondra fiadanana Aho, fa sabatra. Fa tonga hampiady ny lehilahy amin’ny rainy Aho, ny zazavavy amin’ny reniny, ny vinantovavy amin’ny reniben’ny vadiny, ary ny fahavalon’ny olona dia ny mpianakavy aminy ihany. Izay tia ray na reny mihoatra noho Izaho dia tsy mendrika Ahy; ary izay tia zazalahy na zazavavy mihoatra noho Izaho dia tsy mendrika Ahy. Ary izay tsy mitondra ny hazo fijaliny sy manaraka Ahy dia tsy mendrika Ahy. Izay mahita ny ainy dia very azy, ary izay very ny ainy noho Ahy dia mahita azy.

Izay mandray anareo dia mandray Ahy, ary izay mandray Ahy dia mandray Ilay naniraka Ahy. Izay mandray mpaminany satria mpaminany dia mahazo ny valisoan’ny mpaminany, ary izay mandray olo-marina satria olo-marina dia mahazo ny valisoan’ny olo-marina. Ary izay manome kaopy rano mangatsiaka fotsiny ho an’ny iray amin’ireto kely ireto satria mpianatro izy, dia lazaiko aminareo marina tokoa fa tsy ho very mihitsy ny valisoany. »