د دولسو شاګردانو لېږل
دولس واړه په نوم یادېږي او بې پیسو او بې اضافي جامو داسې ښارونو ته لېږل کېږي چې ښايي دروازه پرې وتړي. عيسىٰ د کوړو، محکمو او هغو کورنیو په اړه چې یو پر بل راګرځي، په ډاګه خبرې کوي. خو یوه چڼچڼه هم بې له پلار نه نه لوېږي، او د هغوی د سر ویښتان شمېرل شوي دي.
10 1عيسىٰ خپل دولس شاګردان راوغوښتل او په ناپاکو روحونو يې اختيار ورکړو چې هغه وباسى او هر مرض او هره بيمارى روغه کړى. 2د دولسو رسولانو نومونه دا دى: اول، شمعون چې پطروس ورته وئيلے شى او د هغۀ ورور اندرياس؛ د زبدى زوئ يعقوب او د هغۀ ورور يوحنا؛ 3فيلپس او برتلماؤس؛ تومس او متى محصول اخستونکے؛ د حلفى زوئ يعقوب او تدى؛ 4شمعون کانانى او يهوداه اسکريوتى، چې هغۀ ورسره دوکه هم وکړله.
5عيسىٰ دا دولس ولېږل او داسې يې حُکم ورکړو چې، ”د غېر قومونو علاقو ته مۀ ځئ او د سامرى هيڅ ښار ته مۀ ننوځئ. 6بلکې د اِسرائيل د کور ورکو ګډو ته لاړ شئ. 7کله چې ځئ، نو دا پېغام اعلان کوئ چې، ’د زمونږ پلار بادشاهى نزدې راغلې ده.‘ a a v7 ”د زمونږ پلار بادشاهى“ د هغه مشهور ”د آسمان بادشاهى“ په ځائ راغلې چې متى يې په خپل ټول اِنجيل کښې کاروى. دواړه عبارتونه هم هغه يو حقيقت ته اشاره کوى — د زمونږ پلار حکومت چې دې دُنيا ته راننوځى. 8بيمارانو ته روغتيا ورکوئ، مړى راژوندى کوئ، د جذام ناروغان پاک کوئ، بدروحونه وباسئ. تاسو مُفت ترلاسه کړل، نو مُفت ورکوئ. 9په خپلو کمربندونو کښې نۀ سره زر، نۀ سپين زر او نۀ تانبه واخلئ. 10نۀ د سفر بکس، نۀ دوهمه کميس، نۀ بوټونه او نۀ لښته—ځکه چې مزدور د خپلې روټۍ حقدار دے. 11هر کوم ښار يا کلى ته چې ننوځئ، نو پوښتنه وکړئ چې هلته څوک لائق دے، او هغه وخت پورې هلته پاتې شئ ترڅو چې نۀ روانيږئ. 12کله چې کور ته ننوځئ، نو په هغۀ باندې سلام وکړئ. 13کۀ هغه کور لائق وى، نو ستاسو سلامتى دې په هغۀ وى؛ او کۀ نه، نو ستاسو سلامتى دې بيرته تاسو ته راشى. 14او کۀ چرې څوک تاسو ونۀ منى يا ستاسو خبرې وانۀ ورى، نو د هغه کور يا ښار نه د وتلو په وخت د خپلو پښو دوړه وڅنډئ. 15زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، د عدالت په ورځ به د هغه ښار په نسبت د سدوم او عموره حال ښۀ وى.
16ګورئ، زۀ تاسو د ګيدړانو په مينځ کښې د ګډو په شان لېږم؛ نو د مارانو په شان هوښيار او د کونترو په شان بې ضرره اوسئ. 17د خلقو نه خبردار اوسئ؛ ځکه هغوئ به تاسو عدالتونو ته حواله کوى او په خپلو عبادت خانو کښې به درته دُرے وهى. 18زما په خاطر به تاسو حاکمانو او بادشاهانو مخکښې حاضرولے شئ، چې دا هغوئ او غېر قومونو دپاره ګواهى وى. 19خو کله چې هغوئ تاسو حواله کوى، نو فکر مۀ کوئ چې څۀ به وايئ او څنګه به وايئ—ځکه چې څۀ ويل په کار دى هغه به تاسو ته هم هغه وخت درکولے شى، 20ځکه چې وئيلو والا به تاسو نۀ يئ، بلکې ستاسو د پلار روح به ستاسو په وسيله وائى.
21ورور به ورور د مرګ دپاره حواله کوى، پلار به خپل بچے؛ او اولاد به د خپلو مور او پلار خلاف پاڅى او هغوئ به وژنى. 22زما د نوم په سبب به ټول تاسو سره نفرت کوى، خو څوک چې تر آخره پورې کلک ودريږى هغه به ژغورلے شى. 23کله چې په يو ښار کښې درباندې ظلم کيږى، نو بل ته وتښتئ. زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، د اِبن آدم د راتلو نه مخکښې به تاسو د اِسرائيل ښارونه ختم نۀ کړى يئ.
24شاګرد د اُستاذ نه لوئ نۀ دے، او نۀ نوکر د خپل مالِک نه. 25د شاګرد دپاره دا بس دى چې د اُستاذ په شان شى، او نوکر د مالِک په شان. کۀ هغوئ د کور مالِک ته بعلزبول وائى، نو د هغۀ د کور والو ته به څومره نور نه وائى!
26نو د هغوئ نه مۀ يرېږئ. هيڅ داسې پټه شے نشته چې ظاهر به نۀ شى، او نۀ داسې پټ شے چې معلوم به نۀ شى. 27څۀ چې زۀ تاسو ته په تيارۀ کښې وايم، هغه د ورځې په رڼا کښې ووايئ؛ او څۀ چې ستاسو په غوږ کښې وئيلے شى، هغه د بامونو د سره اعلان کړئ. 28د هغو نه مۀ يرېږئ چې بدن وژنى خو روح نۀ شى وژلے؛ بلکې د هغۀ نه يرېږئ چې روح او بدن دواړه په دوزخ کښې تباه کولے شى.
29آيا دوه ګونګترې په يوه پېسه نۀ خرڅيږى؟ خو بې ستاسو د پلار نه يوه هم زمکې ته نۀ غورزيږى. 30او ستاسو د سر وېښتان هم ټول شمارلے شوى دى. 31نو مۀ يرېږئ؛ تاسو د ډېرو ګونګترو نه قيمتى يئ.
32نو ځکه، څوک چې زۀ د خلقو مخکښې مانم، زۀ به هم هغه د خپل آسمانى پلار مخکښې منم. 33خو څوک چې زۀ د خلقو مخکښې نۀ منم، زۀ به هم هغه د خپل آسمانى پلار مخکښې نۀ منم.
34دا مۀ ګڼئ چې زۀ په زمکه باندې د سلامتۍ راوړلو دپاره راغلم؛ زۀ د سلامتۍ راوړلو دپاره نه بلکې د تورې راوړلو دپاره راغلم. 35ځکه چې زۀ د دې دپاره راغلم چې سړے د خپل پلار خلاف، لور د خپلې مور خلاف او نږور د خپلې خواښې خلاف جُدا کړم، 36او د سړى دُښمنان به د هغۀ د خپل کور والا وى. 37څوک چې د پلار يا مور سره زما نه زياته مينه کوى هغه زما لائق نۀ دے؛ او څوک چې د زوئ يا لور سره زما نه زياته مينه کوى هغه زما لائق نۀ دے. 38او څوک چې خپله سولۍ نۀ اوچتوى او زما پسې نۀ راځى هغه زما لائق نۀ دے. 39څوک چې خپل ژوند مومى هغه به يې بايلى، او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند بايلى هغه به يې مومى.
40څوک چې تاسو قبلوى هغه زۀ قبلوم، او څوک چې زۀ قبلوم هغه هغه قبلوى چې زۀ يې لېږلے يم. 41څوک چې نبى د نبى په حېثيت قبلوى هغه به د نبى اجر مومى، او څوک چې صادق د صادق په حېثيت قبلوى هغه به د صادق اجر مومى. 42او څوک چې د دې وړو کوچنيانو نه يو ته يواځې د يخو اوبو يو جام ورکوى ځکه چې هغه زما مريد دے، زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، هغه به خپل اجر هيچرې ضائع نۀ کړى.“
