اِبن آدم معافى کوى او روغوى
د یوه شل سړي د ګناهونو بخښل د شریعت عالمان خپه کوي؛ د متی پر دسترخوان ډوډۍ خوړل فریسیان خپه کوي. یوه مړه کېدونکې نجلۍ او یوه وینه بهېدونکې ښځه دواړه په یوه لاره کې روغېږي. کله چې ګڼه ګوڼه بې شپانه ویني، شاګردانو ته وايي چې له پلار نه د فصل لپاره کارګر وغواړي.
9 1عيسىٰ کشتۍ کښې کښېناستو، پورې غاړې ته واوښتو، او خپل ښار ته راغلو.
2څو کسانو يو شل سړے چې په بستره باندې پروت وو هغۀ ته راوړو. کله چې عيسىٰ د هغوئ ايمان وليدو، نو شل سړى ته يې وفرمائيل چې، ”زړۀ ښۀ کړه، زويه؛ ستا ګناهونه معاف شول.“
3په دې خبره څو شرعى عالمانو په خپلو زړونو کښې ووئيل چې، ”دا سړے کفر وائى.“
4عيسىٰ د هغوئ خيالونه وپېژندل او وفرمائيل چې، ”تاسو ولې په خپلو زړونو کښې بدى ساتئ؟ 5کوم آسانه دى: دا وئيل چې، ’ستا ګناهونه معاف شول،‘ کۀ دا وئيل چې، ’پاڅه او ګرځه‘؟ 6خو دې دپاره چې تاسو پوه شئ چې اِبن آدم ته په زمکه باندې د ګناهونو د معاف کولو اِختيار شته“—بيا يې شل سړى ته وفرمائيل چې، ”پاڅه، خپله بستره واخله، او کور ته لاړ شه.“
7نو هغه سړے پاڅېدو او کور ته لاړو. 8کله چې خلقو دا وليدل، نو حېران شول او د زمونږ د پلار ثنا يې وکړه، چې داسې اِختيار يې خلقو ته ورکړے وو.
عيسىٰ متى بلى
9عيسىٰ له هغه ځائ نه مخ په وړاندې روان شو، نو يو سړے يې وليدو چې متى نومېدو او د محصول په کوټه کښې ناست وو. هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”زما پسې راشه.“ نو متى پاڅېدو او د هغۀ پسې روان شو.
10کله چې عيسىٰ د متى په کور کښې ډوډۍ خوړله، نو ډېر محصول راټولوونکى او ګناهګار راغلل او د هغۀ او د هغۀ د مريدانو سره دسترخوان ته کښېناستل. 11کله چې فريسيانو دا وليدل، نو د هغۀ مريدانو ته يې ووئيل چې، ”ستاسو اُستاذ ولې د محصول راټولوونکو او ګناهګارو سره ډوډۍ خورى؟“
12کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو وفرمائيل چې، ”روغو خلقو ته طبيب ته ضرورت نشته، بلکې ناروغانو ته. 13خو لاړ شئ او ياد کړئ چې د دې معنىٰ څۀ ده: ’زۀ رحم غواړم، نه قربانى.‘ ځکه چې زۀ د صادقانو بلو ته نۀ يم راغلے، بلکې د ګناهګارو.“
نوو شرابو ته نوى مشکونه پکار دى
14بيا د يوحنا مريدان راغلل او ترې يې پوښتنه وکړه چې، ”مونږ او فريسيان ولې اکثر روژه نيسو، خو ستا مريدان نۀ نيسى؟“
15عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”آيا د زوم ملګرى تر هغه وخته ماتم کولے شى چې زوم د هغوئ سره وى؟ خو داسې ورځې راتلونکى دى چې زوم به د هغوئ نه بوتلے شى—نو بيا به هغوئ روژه نيسى. 16هيڅوک په زړو جامو باندې د نوې ټوټې پېوند نۀ ګنډى؛ ځکه چې هغه پېوند به له جامو نه کش شى، او شلېدل به ترې نور هم زيات شى. 17خلق نوى شراب په زړو مشکونو کښې نۀ اچوى؛ کۀ نه نو مشکونه به وچوى، شراب به توئ شى، او خراب به شى. بلکې نوى شراب په نوو مشکونو کښې اچول کيږى، نو دواړه خوندى پاتې شى.“
د يو پلار سوال او د يوې ښځې لمس
18هغه لا دا خبرې کولې چې د عبادت خانې يو مشر راغلو، د هغۀ په وړاندې يې سجده وکړه او وې وئيل چې، ”زما لور همدا اوس مړه شوه. خو تۀ راشه او خپل لاس پرې کېږده، نو هغه به ژوندۍ شى.“
19نو عيسىٰ پاڅېدو او د هغۀ سره روان شو، او د هغۀ مريدان هم ورسره لاړل. 20هم په دغه وخت کښې يوه ښځه چې دولس کاله يې د وينې بهېدل روان وو، د هغۀ د شا نه راغله او د هغۀ د چادر پلو ته يې لاس ورووړو. 21ځکه چې هغې په خپل زړۀ کښې دا وئيل چې، ”کۀ زۀ يواځې د هغۀ چادر ته لاس ورکړم، نو زۀ به روغه شم.“
22عيسىٰ مخ راواړولو او هغه يې وليده. هغۀ وفرمائيل چې، ”زړۀ ښۀ کړه، لورې، ستا ايمان تۀ روغه کړې.“ نو هغه ښځه په هغه وخت کښې روغه شوه.
23کله چې عيسىٰ د عبادت خانې د مشر کور ته ننوتو او هغۀ بانسرى غږوونکى او شور کوونکى خلق وليدل،
24نو وفرمائيل چې، ”لرې شئ. دا نجلۍ مړه نۀ ده شوې بلکې ويده ده.“ خو هغوئ پرې خندل.
25کله چې خلق بهر وليږل شول، نو هغه دننه ننوتو، د نجلۍ لاس يې ونيولو، او نجلۍ پاڅېده. 26د دې خبر په ټوله هغه علاقه کښې خور شو.
ړانده ويني، ګونګيان خبرې کوى
27کله چې عيسىٰ له هغه ځائ نه روان شو، نو دوه ړانده سړى د هغۀ پسې روان شول او چغې يې وهلې چې، ”اے د داؤد زويه، په مونږ رحم وکړه!“
28کله چې هغه کور ته ننوتو، نو ړانده سړى د هغۀ خواته راغلل. هغۀ ترې پوښتنه وکړه چې، ”آيا تاسو ايمان لرئ چې زۀ دا کار کولے شم؟“ هغوئ ووئيل چې، ”هو، مالِکه.“
29بيا هغۀ د هغوئ سترګو ته لاس ورکړو او وفرمائيل چې، ”ستاسو د ايمان مطابق دې درسره وشى.“ 30نو د هغوئ سترګې خلاصې شوې. عيسىٰ هغوئ ته په کلکه تاکيد وکړو چې، ”خيال وساتئ چې د دې په حقله دې هيچا ته پته ونۀ لګى.“
31خو هغوئ لاړل او د هغۀ خبر يې په ټوله هغه علاقه کښې خور کړو.
32کله چې هغوئ وتلل، نو يو ګونګے سړے چې بد روح پرې سور وو عيسىٰ ته راوستے شو. 33کله چې بد روح وشړلے شو، نو ګونګے سړے خبرې وکړې. خلق حېران شول او ويې وئيل چې، ”داسې څۀ خو کله هم په اِسرائيل کښې نۀ دى ليدلے شوى.“
34خو فريسيانو ووئيل چې، ”دا د بد روحونو د سردار په زور بد روحونه شړى.“
پلار د فصل دپاره کارکوونکى غواړى
35عيسىٰ په هر ښار او هر کلى کښې وګرځېدو، د هغوئ په عبادت خانو کښې يې تعليم ورکولو، د زمونږ د پلار د بادشاهۍ زېرے يې ورکولو، او هر قِسم ناروغى او هره بيمارى يې روغوله. 36کله چې هغۀ خلق وليدل، نو پرې يې رحم راغلو، ځکه چې هغوئ پرېشانه او بې وسه وو، لکه هغه ګډې چې شپون يې نۀ وى.
37بيا هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې، ”فصل خو ډېر دے خو کارکوونکى لږ دى. 38نو د فصل له پلار نه سوال وکړئ چې خپل فصل ته کارکوونکى ولېږى.“ a a v38 عيسىٰ خپلو مريدانو ته وائى چې د فصل مالِک — زمونږ پلار — ته سوال وکړئ چې کارکوونکى ولېږى. د هغه خلقو فصل چې کور ته راروان دى د پلار دے، او هم هغه دے چې خپل پټى ته مزدوران لېږى.