ମାଥିଉ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ଯୀଶୁ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ପାର ହୋଇ ଆପଣା ନଗରକୁ ଆସିଲେ।

²ସେତେବେଳେ କେତେକ ଲୋକ ଖଟରେ ଶୟନ କରିଥିବା ଜଣେ ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଦେଖି ଯୀଶୁ ସେହି ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ କହିଲେ, “ବତ୍ସ, ସାହସ ଧର; ତୁମ୍ଭର ପାପ କ୍ଷମା କରାଗଲା।”

³ଏଥିରେ କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମନେ ମନେ କହିଲେ, “ଏ ଲୋକ ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା କରୁଅଛି।”

⁴ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ଭାବନା ଜାଣି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ମନ୍ଦ ବିଚାର ପୋଷଣ କରୁଅଛ? ⁵କଅଣ ସହଜ, ‘ତୁମ୍ଭର ପାପ କ୍ଷମା କରାଗଲା’ ବୋଲି କହିବା, ଅବା ‘ଉଠ ଓ ଚାଲ’ ବୋଲି କହିବା? ⁶କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ଅଧିକାର ଅଛି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଜାଣିପାର” — ତତ୍ପରେ ସେ ସେହି ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗୀକୁ କହିଲେ, “ଉଠ, ଆପଣା ଖଟ ଘେନ ଓ ଘରକୁ ଯାଅ।”

⁷ତହିଁରେ ସେ ଲୋକ ଉଠି ଆପଣା ଘରକୁ ଗଲା। ⁸ଏହା ଦେଖି ଜନସମୂହ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଅଧିକାର ଦେଇଥିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କଲେ।

ଯୀଶୁ ମାଥିଉଙ୍କୁ ଆହ୍ଵାନ କରନ୍ତି

⁹ଯୀଶୁ ସେଠାରୁ ଆଗକୁ ଯାଉ ଯାଉ ମାଥିଉ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କର ଆଦାୟ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ। “ମୋʼ ପଛେ ପଛେ ଆସ” ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ତହିଁରେ ମାଥିଉ ଉଠି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ।

¹⁰ଯୀଶୁ ମାଥିଉଙ୍କ ଗୃହରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଅନେକ କରଗ୍ରାହୀ ଓ ପାପୀ ଆସି ତାହାଙ୍କ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନରେ ବସିଲେ। ¹¹ଏହା ଦେଖି ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୁରୁ କାହିଁକି କରଗ୍ରାହୀ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରନ୍ତି?”

¹²ଏହା ଶୁଣି ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ସୁସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବୈଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ପୀଡ଼ିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। ¹³‘ଆମ୍ଭେ ବଳିଦାନ ଚାହୁଁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଦୟା ଚାହୁଁ’ — ଏହାର ଅର୍ଥ କଅଣ, ତାହା ଯାଇ ଶିଖ। କାରଣ ମୁଁ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆସି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆସିଅଛି।”

ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନିମନ୍ତେ ନୂତନ କୁମ୍ପା ଆବଶ୍ୟକ

¹⁴ସେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ବାରମ୍ବାର ଉପବାସ କରୁ, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ କାହିଁକି କରନ୍ତି ନାହିଁ?”

¹⁵ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ବର ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ସମୟରେ କି ବରଯାତ୍ରୀମାନେ ଶୋକ କରିପାରନ୍ତି? କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ବରଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଆଯିବ, ସେପରି ଦିନ ଆସୁଅଛି — ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉପବାସ କରିବେ। ¹⁶କେହି ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ରରେ ନୂଆ କନା ଖଣ୍ଡେ ତାଳି ଦିଏ ନାହିଁ; କାରଣ ସେହି ତାଳି ବସ୍ତ୍ରକୁ ଟାଣି ନେଇ ଆହୁରି ଅଧିକ ଚିରିଦିଏ। ¹⁷ଲୋକେ ପୁରୁଣା କୁମ୍ପାରେ ନୂଆ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଭରନ୍ତି ନାହିଁ; ନୋହିଲେ କୁମ୍ପାସବୁ ଫାଟିଯାଏ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଢାଳିଯାଏ ଓ ସେସବୁ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ବରଂ ନୂଆ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନୂଆ କୁମ୍ପାରେ ରଖାଯାଏ, ଆଉ ଏଥିରେ ଦୁହିଁ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି।”

ଜଣେ ପିତାଙ୍କ ବିନତି ଓ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ

¹⁸ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ସମାଜଗୃହର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜାନୁ ପାତି କହିଲେ, “ମୋହର କନ୍ୟା ଏହିକ୍ଷଣି ମରିଗଲା। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଆସି ତାହା ଉପରେ ଆପଣଙ୍କ ହସ୍ତ ଥୋଇଲେ, ସେ ବଞ୍ଚିବ।”

¹⁹ତହିଁରେ ଯୀଶୁ ଉଠି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଗଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ। ²⁰ସେହିକ୍ଷଣି ବାର ବର୍ଷ ଧରି ରକ୍ତସ୍ରାବ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପଛ ଆଡ଼ୁ ଆସି ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ରର ଝଲକ ଛୁଇଁଲା। ²¹କାରଣ ସେ ମନେ ମନେ କହୁଥିଲା, “କେବଳ ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁଲେ ମୁଁ ସୁସ୍ଥ ହେବି।”

²²ଯୀଶୁ ବୁଲିପଡ଼ି ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ। “ବତ୍ସେ, ସାହସ ଧର” ବୋଲି ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ସୁସ୍ଥ କଲା।” ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ସେହିକ୍ଷଣି ସୁସ୍ଥ ହେଲା।

²³ଯୀଶୁ ସେହି ସମାଜଗୃହର ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବଂଶୀବାଦକମାନଙ୍କୁ ଓ କୋଳାହଳ କରୁଥିବା ଜନସମୂହକୁ ଦେଖି

²⁴କହିଲେ, “ଦୂର ହୁଅ। ବାଳିକା ମରି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ନିଦ୍ରିତା ଅଛି।” ମାତ୍ର ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କଲେ।

²⁵ଜନସମୂହକୁ ବାହାର କରିଦିଆଯିବା ପରେ ସେ ଭିତରକୁ ଯାଇ ତାହାର ହସ୍ତ ଧରିଲେ, ଆଉ ବାଳିକା ଉଠିଲା। ²⁶ଏହି ସମାଚାର ସେହି ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପିଗଲା।

ଅନ୍ଧ ଦେଖନ୍ତି, ମୂକ କଥା କହନ୍ତି

²⁷ଯୀଶୁ ସେଠାରୁ ଆଗକୁ ଯାଉ ଯାଉ ଦୁଇ ଜଣ ଅନ୍ଧ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ହେ ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ!”

²⁸ସେ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତେ ସେହି ଅନ୍ଧମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଏହା କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ବୋଲି କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କର?” “ହଁ, ପ୍ରଭୁ” ବୋଲି ସେମାନେ କହିଲେ।

²⁹ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଛୁଇଁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଅନୁସାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟୁ।” ³⁰ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଫିଟିଗଲା। ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କଠୋରଭାବେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଏ କଥା ଯେପରି କେହି ନ ଜାଣେ।”

³¹କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବାହାରିଯାଇ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମାଚାର ସେହି ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପିଦେଲେ।

³²ସେମାନେ ବାହାରିଯାଉ ଯାଉ, ଦେଖ, ଲୋକେ ଜଣେ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ମୂକକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ³³ଭୂତ ଛଡ଼ାଯିବା ପରେ ସେହି ମୂକ କଥା କହିଲା। ଜନସମୂହ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲରେ ଏପରି କଥା କେବେ ହେଁ ଦେଖାଯାଇ ନାହିଁ।”

³⁴କିନ୍ତୁ ଫାରୂଶୀମାନେ କହିଲେ, “ସେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଭୂତ ଛଡ଼ାନ୍ତି।”

ପିତା ଶସ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ନିମନ୍ତେ କର୍ମକାରୀ ଡାକନ୍ତି

³⁵ଯୀଶୁ ସମସ୍ତ ନଗର ଓ ଗ୍ରାମ ଭ୍ରମଣ କରି ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରି ଓ ସର୍ବପ୍ରକାର ରୋଗ ଓ ପୀଡ଼ା ସୁସ୍ଥ କରି ବୁଲିଲେ। ³⁶ଜନସମୂହକୁ ଦେଖି ସେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପାରେ ବିଗଳିତ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ପାଳକବିହୀନ ମେଷପଲ ପରି କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଅସହାୟ ଥିଲେ।

³⁷ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶସ୍ୟ ପ୍ରଚୁର, କିନ୍ତୁ କର୍ମକାରୀ ଅଳ୍ପ। ³⁸ଅତଏବ ଆପଣା ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରକୁ କର୍ମକାରୀ ପଠାଇବା ନିମନ୍ତେ ଶସ୍ୟର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର।” ^a a v38 ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନେ ଶସ୍ୟର ମାଲିକ — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ — ନିକଟରେ କର୍ମକାରୀ ପଠାଇବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଘରକୁ ଫେରିଆସୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଶସ୍ୟ ପିତାଙ୍କର ଅଟେ, ଆଉ ସେ ହିଁ ଆପଣା କ୍ଷେତ୍ରକୁ କର୍ମକାରୀ ପଠାନ୍ତି।