മത്തായി 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹യേശു ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറി അക്കരെ കടന്ന് തന്റെ സ്വന്തം പട്ടണത്തിൽ വന്നു.

²ചിലർ ഒരു തളർവാതരോഗിയെ കിടക്കയിൽ കിടത്തി അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട് യേശു ആ തളർവാതരോഗിയോട്, “മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

³ഇതു കേട്ട് ന്യായപ്രമാണോപദേഷ്ടാക്കളിൽ ചിലർ, “ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവദൂഷണം പറയുന്നു” എന്നു തങ്ങളിൽത്തന്നെ പറഞ്ഞു.

⁴അവരുടെ വിചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ ദുഷ്ടത സൂക്ഷിക്കുന്നത് എന്തിന്? ⁵‘നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുന്നതോ, അതോ ‘എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക’ എന്നു പറയുന്നതോ — ഏതാണ് എളുപ്പം? ⁶എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുവാൻ മനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്—” എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് അവിടുന്ന് ആ തളർവാതരോഗിയോട്, “എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്ക എടുത്തു വീട്ടിലേക്കു പോകുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁷ആ മനുഷ്യൻ എഴുന്നേറ്റ് വീട്ടിലേക്കു പോയി. ⁸ഇതു കണ്ട് ജനക്കൂട്ടം ഭയവിസ്മയത്തോടെ, മനുഷ്യർക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള അധികാരം നല്കിയ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിച്ചു.

യേശു മത്തായിയെ വിളിക്കുന്നു

⁹അവിടെനിന്ന് മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ ചുങ്കസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്ന മത്തായി എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ യേശു കണ്ടു. “എന്നെ അനുഗമിക്കുക” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു. മത്തായി എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു.

¹⁰യേശു മത്തായിയുടെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അനേകം ചുങ്കക്കാരും പാപികളും വന്ന് അവിടുത്തോടും അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരോടുംകൂടെ ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു. ¹¹ഇതു കണ്ട് പരീശന്മാർ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരോട്, “നിങ്ങളുടെ ഗുരു ചുങ്കക്കാരോടും പാപികളോടുംകൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

¹²ഇതു കേട്ട് യേശു പറഞ്ഞു: “വൈദ്യനെ ആവശ്യമുള്ളത് ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കല്ല, രോഗികൾക്കത്രേ. ¹³‘യാഗമല്ല, കരുണയാണ് എനിക്കു വേണ്ടത്’ എന്നതിന്റെ അർഥം നിങ്ങൾ പോയി പഠിക്കുക. എന്തെന്നാൽ നീതിമാന്മാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കുവാനത്രേ ഞാൻ വന്നത്.”

പുതിയ വീഞ്ഞിന് പുതിയ തുരുത്തികൾ വേണം

¹⁴അപ്പോൾ യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന്, “ഞങ്ങളും പരീശന്മാരും കൂടെക്കൂടെ ഉപവസിക്കുന്നു; എന്നാൽ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാർ ഉപവസിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

¹⁵യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവന്റെ തോഴന്മാർക്ക് ദുഃഖിക്കുവാൻ കഴിയുമോ? എന്നാൽ മണവാളൻ അവരിൽനിന്ന് എടുക്കപ്പെടുന്ന നാളുകൾ വരുന്നു—അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും. ¹⁶പുതിയ തുണിക്കഷണം ആരും പഴയ വസ്ത്രത്തിൽ തുന്നിച്ചേർക്കുകയില്ല; തുന്നിയ കഷണം വസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് വലിഞ്ഞുമാറി കീറൽ ഏറെ വഷളാകും. ¹⁷പുതിയ വീഞ്ഞ് ആരും പഴയ തുരുത്തികളിൽ പകരുകയില്ല; പകർന്നാൽ തുരുത്തികൾ പൊട്ടി വീഞ്ഞ് ഒഴുകിപ്പോയി രണ്ടും നശിച്ചുപോകും. പകരം, പുതിയ വീഞ്ഞ് പുതിയ തുരുത്തികളിൽ പകരുന്നു; അങ്ങനെ രണ്ടും സൂക്ഷിക്കപ്പെടും.”

ഒരു പിതാവിന്റെ അപേക്ഷയും ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്പർശനവും

¹⁸അവിടുന്ന് ഇതു പറയുമ്പോൾ ഒരു പള്ളിപ്രമാണി വന്ന് അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി, “എന്റെ മകൾ ഇപ്പോൾ മരിച്ചുപോയി. എങ്കിലും അങ്ങു വന്ന് അവളുടെമേൽ അങ്ങയുടെ കൈ വെച്ചാലും; അവൾ ജീവിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁹യേശു എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ പോയി; അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരും പോയി. ²⁰അപ്പോൾത്തന്നെ പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി രക്തസ്രാവമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ പിന്നിൽ വന്ന് അവിടുത്തെ വസ്ത്രത്തിന്റെ വിളുമ്പ് തൊട്ടു. ²¹“അവിടുത്തെ വസ്ത്രം ഒന്നു തൊട്ടാൽ മാത്രം മതി, എനിക്കു സൗഖ്യമാകും” എന്ന് അവൾ തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

²²യേശു തിരിഞ്ഞ് അവളെ കണ്ടു. “മകളേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ സൗഖ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ആ സ്ത്രീക്കു സൗഖ്യമായി.

²³യേശു പള്ളിപ്രമാണിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കുഴലൂത്തുകാരെയും ആരവമുണ്ടാക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തെയും കണ്ടപ്പോൾ,

²⁴“മാറിപ്പോകുവിൻ; ബാലിക മരിച്ചിട്ടില്ല, ഉറങ്ങുകയത്രേ” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ അവിടുത്തെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു.

²⁵ജനക്കൂട്ടത്തെ പുറത്താക്കിയശേഷം അവിടുന്ന് അകത്തുചെന്ന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു; ബാലിക എഴുന്നേറ്റു. ²⁶ഈ വാർത്ത ആ ദേശത്തെല്ലാം പരന്നു.

അന്ധർ കാണുന്നു, ഊമർ സംസാരിക്കുന്നു

²⁷യേശു അവിടെനിന്ന് പോകുമ്പോൾ രണ്ട് അന്ധന്മാർ, “ദാവീദുപുത്രാ, ഞങ്ങളോടു കരുണ തോന്നേണമേ!” എന്നു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അനുഗമിച്ചു.

²⁸വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ ആ അന്ധന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നു. “ഇതു ചെയ്യുവാൻ എനിക്കു കഴിയുമെന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?” എന്ന് അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു. “ഉവ്വ്, കർത്താവേ” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

²⁹അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തൊട്ട്, “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസംപോലെ നിങ്ങൾക്കു ഭവിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. ³⁰അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. “ഇത് ആരും അറിയാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ” എന്ന് യേശു അവരോട് കർശനമായി മുന്നറിയിപ്പു നല്കി.

³¹എന്നാൽ അവർ പുറത്തുപോയി അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ആ ദേശത്തെല്ലാം പരത്തി.

³²അവർ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ ഭൂതബാധിതനായ ഒരു ഊമനെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. ³³ഭൂതത്തെ പുറത്താക്കിയപ്പോൾ ആ ഊമൻ സംസാരിച്ചു. ജനക്കൂട്ടം വിസ്മയിച്ച്, “ഇതുപോലൊന്ന് യിസ്രായേലിൽ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁴എന്നാൽ പരീശന്മാർ, “ഭൂതങ്ങളുടെ തലവനെക്കൊണ്ടാണ് ഇവൻ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു.

പിതാവ് കൊയ്ത്തുവേലക്കാരെ വിളിക്കുന്നു

³⁵യേശു എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച്, അവരുടെ പള്ളികളിൽ ഉപദേശിച്ച്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സുവാർത്ത അറിയിച്ച്, സകല രോഗങ്ങളെയും വ്യാധികളെയും സൗഖ്യമാക്കി. ³⁶ജനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളെപ്പോലെ വലഞ്ഞ് നിരാലംബരായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവിടുത്തേക്ക് അവരോടു കനിവു തോന്നി.

³⁷അപ്പോൾ അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “കൊയ്ത്തു വളരെ ഉണ്ട്; എന്നാൽ വേലക്കാർ ചുരുക്കമത്രേ. ³⁸അതുകൊണ്ട് തന്റെ കൊയ്ത്തുനിലത്തിലേക്ക് വേലക്കാരെ അയയ്ക്കുവാൻ കൊയ്ത്തിന്റെ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിക്കുവിൻ.” ^a a v38 കൊയ്ത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനോട്—നമ്മുടെ പിതാവിനോട്—വേലക്കാരെ അയയ്ക്കുവാൻ അപേക്ഷിക്കണമെന്ന് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുന്നു. വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്ന മനുഷ്യരാകുന്ന കൊയ്ത്ത് പിതാവിന്റേതാണ്; തന്റെ നിലത്തിലേക്ക് വേലക്കാരെ അയയ്ക്കുന്നവൻ അവിടുന്നാകുന്നു.