Mateo 9

9 ¹Misakay si Jesus sa usa ka sakayan, mitabok, ug miabot sa iyang kaugalingong lungsod.

²Dihay nagdala kaniya ug usa ka tawong paralitiko nga naghigda sa banig. Sa pagkakita sa ilang pagtuo, miingon si Jesus sa paralitiko, “Lig-ona ang imong kasingkasing, anak; gipasaylo na ang imong mga sala.”

³Niini, ang pipila sa mga magtutudlo sa balaod miingon sa ilang kaugalingon, “Nagpasipala kining tawhana.”

⁴Kay nahibalo sa ilang mga hunahuna, miingon si Jesus, “Nganong nagtago kamo ug daotan sa inyong mga kasingkasing? ⁵Hain ang mas sayon: ang pag-ingon, ‘Gipasaylo na ang imong mga sala,’ o ang pag-ingon, ‘Bangon ug lakaw’? ⁶Apan aron mahibalo kamo nga ang Anak sa Tawo adunay katungod dinhi sa yuta sa pagpasaylo sa mga sala”—unya miingon siya sa paralitiko, “Bangon, kuhaa ang imong banig, ug pauli.”

⁷Ug ang tawo mibangon ug mipauli. ⁸Sa pagkakita niini, ang mga panon nahingangha ug midayeg sa atong Amahan, nga naghatag sa mga tawo ug ingon niana nga katungod.

Gitawag ni Jesus si Mateo

⁹Sa paglakaw gikan didto, nakita ni Jesus ang usa ka tawo nga ginganlag Mateo nga naglingkod sa buhisanan. “Sunod kanako,” miingon siya. Mibangon si Mateo ug misunod kaniya.

¹⁰Samtang nangaon si Jesus sa balay ni Mateo, daghang mga maniningil ug buhis ug mga makasasala ang mikuyog kaniya ug sa iyang mga tinun-an sa lamesa. ¹¹Sa pagkakita niini, nangutana ang mga Pariseo sa iyang mga tinun-an, “Nganong nagakaon man ang inyong magtutudlo kuyog sa mga maniningil ug buhis ug sa mga makasasala?”

¹²Sa pagkadungog niini, miingon si Jesus, “Dili ang mga maayog lawas ang nagkinahanglan ug mananambal, kondili ang mga masakiton. ¹³Apan lakaw ug tun-i kon unsay buot ipasabot niini: ‘Kaluoy ang akong gitinguha, dili halad.’ Kay wala ako moanhi sa pagtawag sa mga matarong, kondili sa mga makasasala.”

Ang Bag-ong Bino Nagkinahanglan ug Bag-ong mga Sudlanan nga Panit

¹⁴Unya miduol ang mga tinun-an ni Juan, nga nangutana kaniya, “Nganong kami ug ang mga Pariseo kanunayng nagapuasa, apan ang imong mga tinun-an wala?”

¹⁵Mitubag si Jesus, “Makasubo ba ang mga higala sa pamanhonon samtang kuyog pa siya kanila? Apan moabot ang mga adlaw nga ang pamanhonon pagakuhaon gikan kanila—unya magpuasa sila. ¹⁶Walay tawo nga magtahi ug tapak gikan sa bag-ong panapton diha sa daang bisti; kay ang maong tapak mobira gikan niini, ug mas modako ang gisi. ¹⁷Ang mga tawo dili magbutang ug bag-ong bino sa daang mga sudlanan nga panit; kay kon dili, mobuto ang mga sudlanan, mayabo ang bino, ug madaot kini. Hinuon, ang bag-ong bino ibutang sa bag-ong mga sudlanan nga panit, aron mapreserbar silang duha.”

Ang Pangamuyo sa Usa ka Amahan ug ang Paghikap sa Usa ka Babaye

¹⁸Samtang nagsulti pa siya, miabot ang usa ka pangulo sa sinagoga, miluhod sa iyang atubangan, ug miingon, “Ang akong anak nga babaye bag-o pa lang namatay. Apan umari ka, ipandong ang imong kamot kaniya, ug mabuhi siya.”

¹⁹Mibangon si Jesus ug miuban kaniya, ingon man ang iyang mga tinun-an. ²⁰Niadtong tungora, usa ka babaye nga nagdugo sulod sa napulog duha ka tuig ang miduol gikan sa luyo ug mihikap sa sidsid sa iyang kupo. ²¹Kanunay siyang nag-ingon sa iyang kaugalingon, “Kon mahikap ko lamang ang iyang kupo, mamaayo ako.”

²²Milingi si Jesus ug nakita siya. “Lig-ona ang imong kasingkasing, anak,” miingon siya, “ang imong pagtuo nakapaayo kanimo.” Ug ang babaye naayo niadtong tungora.

²³Sa pagsulod ni Jesus sa balay sa pangulo sa sinagoga ug nakita niya ang mga magtutugtog ug plawta ug ang nagkaguliyang nga panon,

²⁴miingon siya, “Pahawa kamo. Ang bata nga babaye wala mamatay kondili natulog lamang.” Apan gikataw-an nila siya.

²⁵Sa dihang gipagawas na ang panon, misulod siya, mikupot sa kamot sa bata, ug ang bata nga babaye mibangon. ²⁶Ug mikaylap ang balita niini sa tibuok niadtong rehiyona.

Ang mga Buta Makakita, ang mga Amang Makasulti

²⁷Sa paggikan ni Jesus didto, duha ka tawong buta ang misunod, nga naninggit, “Kaloy-i kami, Anak ni David!”

²⁸Sa pagsulod niya sa balay, miduol kaniya ang mga buta. Nangutana siya, “Nagatuo ba kamo nga makahimo ako niini?” “Oo, Ginoo,” miingon sila.

²⁹Unya mihikap siya sa ilang mga mata ug miingon, “Matuman kini kaninyo sumala sa inyong pagtuo.” ³⁰Ug nabuka ang ilang mga mata. Higpit silang gipasidan-an ni Jesus, “Siguroha nga walay masayod niini.”

³¹Apan nanggawas sila ug gipakaylap ang balita mahitungod kaniya sa tibuok niadtong rehiyona.

³²Sa paggawas nila, dihay usa ka tawong amang nga gisudlan ug yawa ang gidala ngadto kang Jesus. ³³Sa dihang nahinginlan na ang yawa, nakasulti ang amang. Nahingangha ang mga panon ug miingon, “Wala pa gayoy sama niini nga nakita sukad sa Israel.”

³⁴Apan miingon ang mga Pariseo, “Pinaagi sa prinsipe sa mga yawa nagahingilin siya ug mga yawa.”

Ang Amahan Nagtawag ug mga Mamumuo sa Ani

³⁵Milibot si Jesus sa tanang lungsod ug baryo, nga nagtudlo sa ilang mga sinagoga, nga nagmantala sa maayong balita sa gingharian sa atong Amahan, ug nag-ayo sa tanang matang sa balatian ug sakit. ³⁶Sa pagkakita sa mga panon, giabot siya ug kaluoy alang kanila, kay sila nagkalisod ug walay mahimo, sama sa mga karnero nga walay magbalantay.

³⁷Unya miingon siya sa iyang mga tinun-an, “Daghan ang anihon apan diyutay ang mga mamumuo. ³⁸Busa pangamuyo kamo sa Amahan sa ani nga magpadala ug mga mamumuo ngadto sa iyang anihan.” ^a a v38 Gisultihan ni Jesus ang iyang mga tinun-an sa pagpangamuyo sa tag-iya sa ani — ang atong Amahan — nga magpadala ug mga mamumuo. Ang ani sa mga tawo nga nagapauli iya sa Amahan, ug siya mao ang nagapadala ug mga mamumuo ngadto sa iyang uma.