Putra Manusa Ngahampura jeung Nyageurkeun

Ngahampura dosa hiji jalma lumpuh matak ambek para ahli Toret; dahar dina méja Matius matak ambek urang Parisi. Hiji budak awéwé nu keur nyanghareupan maot jeung hiji awéwé nu kaluar getih duanana dipulihkeun dina hiji lalampahan. Ningali balaréa siga domba teu boga pangangon, Mantenna nitah murid-murid-Na ménta ka Rama pagawé pikeun panén.

Pasal 9.

Yesus naek kana parahu, meuntas, tuluy sumping ka kota-Na sorangan.

Aya nu ngabawa ka Anjeunna hiji jelema lumpuh anu ngagoler dina samak. Ningali kapercayaanana, Yesus ngalahir ka jelema lumpuh tea, “Sing teteg, anaking; dosa-dosa maneh geus dihampura.”

Ningali kitu, aya guru-guru Toret anu ngomong dina jero hatena, “Ieu jelema ngahina ka Allah.”

Terang kana pikiranana, Yesus ngalahir, “Ku naon maraneh nyimpen niat jahat dina hate? Mana nu leuwih gampang: ngomong, ‘Dosa-dosa maneh geus dihampura,’ atawa ngomong, ‘Geura hudang jeung leumpang’? Tapi sangkan maraneh nyaho yen Putra Manusa boga kawasa di bumi pikeun ngahampura dosa”—tuluy Anjeunna ngalahir ka jelema lumpuh tea, “Geura hudang, bawa samak maneh, tuluy balik.”

Tuluy jelema tea hudang, terus balik. Ningali kajadian eta, jalma rea kacida arajrihna sarta maruji ka Rama urang, anu maparin kawasa sakitu gedena ka manusa.

Yesus Nyaur Mateus

Sanggeus angkat ti dinya, Yesus ningali hiji jelema ngaran Mateus keur diuk di panarimaan pajeg. Saur-Na, “Tuturkeun Kami.” Mateus tuluy nangtung sarta ngiring ka Anjeunna.

Waktu Yesus tuang di imah Mateus, loba tukang mulung pajeg jeung jalma doraka milu tuang jeung Anjeunna katut murid-murid-Na. Ningali kitu, urang Parisi naranya ka murid-murid-Na, “Ku naon guru maraneh dahar bareng jeung tukang mulung pajeg jeung jalma doraka?”

Ngadangu kitu, Yesus ngalahir, “Lain jalma cageur nu merlukeun dokter, tapi jalma gering. Tapi indit jeung diajar naon hartina ieu: ‘Kami hayang welas asih, lain kurban.’ Sabab Kami datang lain rek nyaur jalma bener, tapi jalma doraka.”

Anggur Anyar Kudu dina Kantong Anyar

Tuluy murid-murid Yohanes daratang, naranya ka Anjeunna, “Ku naon abdi sadaya jeung urang Parisi mindeng puasa, ari murid-murid Gusti henteu?”

Waler Yesus, “Naha babaturan panganten lalaki bisa sedih sapanjang manehna aya keneh bareng? Tapi bakal datang mangsana panganten lalaki dipisahkeun ti maranehna—harita maranehna bakal puasa. Taya saurang oge anu ngaput tambalan anyar kana baju heubeul; sabab tambalanana bakal narik baju tea, nepi ka soekna jadi leuwih parah. Jalma henteu ngeusikeun anggur anyar kana kantong kulit heubeul; sabab engke kantongna bedah, anggurna kecer, tur duanana ruksak. Sabalikna, anggur anyar diasupkeun kana kantong kulit anyar, supaya duanana awet.”

Panuhun hiji Bapa jeung Rampaan hiji Awewe

Sabot Anjeunna sasauran, aya hiji kapala tempat ibadah anu sumping, deku di payuneun-Na, pok unjukan, “Anak abdi awewe nembe maot. Nanging mugi Gusti sumping, tumpangkeun panangan ka manehna, tangtos manehna hirup deui.”

Yesus tuluy jengkar, angkat ngiringan jelema tea, kitu deui murid-murid-Na. Harita aya hiji awewe anu geus dua welas taun getihan, nyampeurkeun ti tukang tuluy antel kana juru jubah Anjeunna. Manehna terus ngomong dina jero hatena, “Ngan ku ngarampa jubah-Na oge, kuring tangtu cageur.”

Yesus ngalieuk, ningali manehna. Saur-Na, “Sing teteg, nyai; kapercayaan maneh geus nyageurkeun maneh.” Harita keneh awewe tea cageur.

Waktu Yesus lebet ka imah kapala tempat ibadah tea, tuluy ningali tukang niup suling jeung jalma rea anu ribut,

Anjeunna ngalahir, “Geura narindak. Ieu budak awewe lain maot, ngan keur sare.” Tapi maranehna nyeungseurikeun ka Anjeunna.

Sanggeus jalma rea dititah budal, Anjeunna lebet, nyepeng leungeun budak tea, tuluy budak awewe tea hudang. Beja ngeunaan kajadian eta sumebar ka sakuliah wewengkon dinya.

Nu Lolong Bisa Nenjo, nu Pireu Bisa Ngomong

Waktu Yesus angkat ti dinya, aya dua jelema lolong anu nuturkeun bari ngagorowok, “Nun Putra Daud, mugi welas ka abdi sadaya!”

Sanggeus lebet ka imah, nu lolong tea nyampeurkeun ka Anjeunna. Anjeunna mariksa, “Naha maraneh percaya yen Kami bisa ngalakukeun ieu?” Jawab maranehna, “Leres, Gusti.”

Tuluy Anjeunna ngarampa panon maranehna bari ngalahir, “Sing laksana ka maraneh sakumaha kapercayaan maraneh.” Panon maranehna bray beunta. Yesus ngawanti-wanti ka maranehna, “Sing inget, ulah aya saurang oge anu nyaho kana ieu hal.”

Tapi maranehna kalaluar tuluy nyebarkeun beja ngeunaan Anjeunna ka sakuliah wewengkon dinya.

Sabot maranehna kalaluar, aya hiji jelema pireu anu kasurupan setan dibawa ka Yesus. Sanggeus setanna diusir, jelema pireu tea bisa ngomong. Jalma rea areuleun sarta ngaromong, “Can kungsi aya nu saperti kieu di tanah Israil.”

Tapi urang Parisi ngaromong, “Anjeunna ngusir setan teh ku kawasa gegeden setan.”

Rama Nyaur Pagawe Panen

Yesus ngider ka saban kota jeung kampung, ngawulang di tempat-tempat ibadah maranehna, ngawartakeun Injil ngeunaan Karajaan Rama urang, sarta nyageurkeun sagala kasakit jeung panyakit. Ningali jalma rea, Anjeunna ngaraos karunya ka maranehna, sabab maranehna bingung tur taya nu nulungan, lir domba nu euweuh pangangonna.

Tuluy Anjeunna ngalahir ka murid-murid-Na, “Panen teh loba pisan, tapi nu digawena saeutik. Ku sabab eta, menta ka Rama, Nu kagungan panen, supaya ngutus para pagawe ka tegal panen-Na.” ^a