Dicageurkeun ku Rampaan Anjeunna

Yesus nyabak nu kataman lepra, manggih iman nu leuwih gedé dina diri hiji perwira Romawi batan di Israil, ngingetan saurang nu daék nuturkeun yén Mantenna teu boga tempat keur saré, ngajempékeun angin ribut nu ku murid-murid-Na dikira pasti bakal nilelepkeun maranéhna, sarta ngabébaskeun dua lalaki nu galak. Sakabéh urang kota tuluy ménta pisan sangkan Mantenna indit.

Pasal 8.

Sanggeus Anjeunna lungsur ti gunung, loba pisan jalma anu ngariring ka Anjeunna. Aya hiji jelema anu katerap kusta nyampeurkeun, tuluy sujud di payuneun Anjeunna bari unjukan, “Nun Gusti, upami Gusti kersa, abdi tangtos tiasa dibersihan ku Gusti.”

Yesus ngulurkeun panangan-Na tuluy nyabak ka manehna, saur-Na, “Kami kersa; sing beresih.” Harita keneh kusta jelema teh leungit. Saur Yesus ka manehna, “Ulah bebeja ka saha-saha, tapi indit tembongkeun diri maneh ka imam jeung nyanggakeun kurban sakumaha anu diparentahkeun ku Musa, minangka panyaksi keur maranehna.”

Iman anu Matak Helok Yesus

Waktu Anjeunna lebet ka Kapernaum, aya hiji perwira anu nyampeurkeun ka Anjeunna, menta pitulung, unjukan, “Nun Gusti, bujang abdi ngagoler di imah teu bisa usik, nandangan kanyeri anu pohara.”

Waler Yesus, “Kami bakal sumping nyageurkeun manehna.”

Waler perwira tea, “Nun Gusti, abdi teu pantes nampi Gusti sumping ka imah abdi; cekap Gusti nyaurkeun sakecap bae, tangtos bujang abdi cageur. Sabab abdi oge jelema anu aya di handapeun parentah, sarta ngabawahkeun prajurit-prajurit. Upami abdi marentah ka nu saurang, ‘Indit,’ tangtu indit; ka nu sejen, ‘Ka dieu,’ tangtu datang; ka bujang abdi, ‘Pigawe ieu,’ tangtu digawe.”

Ngadangu kitu, Yesus helok, tuluy ngalahir ka nu ngaririring, “Saestuna, Kami ngabejaan ka maraneh, di Israil ge Kami tacan manggih saurang-urang acan anu imanna sagede kieu. Kami ngabejaan ka maraneh, bakal loba jalma anu daratang ti wetan jeung ti kulon, tuluy dariuk sameja jeung Ibrahim, Ishak, sarta Yakub di Karajaan Rama urang, tapi putra-putra Karajaan teh bakal dipiceun ka nu poék di luar, tempat pinuh ku tingjarerit jeung kekerot huntu.” Saur Yesus ka perwira tea, “Balik, sing tinekanan sakumaha kapercayaan maneh.” Harita keneh bujangna cageur.

Yesus Nyageurkeun di Imah Petrus

Waktu Yesus lebet ka imah Petrus, kasampak mitoha awewe Petrus ngagoler keur gering muriang. Leungeun awewe tea dirampa ku Anjeunna; muriangna leungit, tuluy manehna hudang terus ngaladangan Anjeunna. Sanggeus magrib, loba nu karanjingan setan dibarawa ka Anjeunna; roh-roh jahat teh ku Anjeunna diusir ku sakecap bae, sarta sakabeh nu garering dicageurkeun. Hal eta ngabuktikeun pangandika Nabi Yesaya: “Anjeunna nyandak kahengkeran urang sarta manggul panyakit urang.”

Pangorbanan Pikeun Ngiring ka Yesus

Waktu Yesus ningali jalma rea ngagimbung ngurilingan Anjeunna, Anjeunna marentah sangkan meuntas ka peuntaseun. Tuluy aya hiji ahli Toret nyampeurkeun, pokna ka Anjeunna, “Guru, abdi sumeja ngiring ka mana bae Guru angkat.”

Saur Yesus ka manehna, “Rubah baroga liang, manuk di awang-awang baroga sayang, tapi Putra Manusa mah teu kagungan tempat pikeun ngagolerkeun mastaka.”

Aya deui murid sejen anu unjukan ka Anjeunna, “Nun Gusti, widian abdi mulang heula pikeun nguburkeun pun bapa.”

Tapi waler Yesus, “Tuturkeun Kami, sina nu paraeh anu nguburkeun nu paraehna.”

Yesus Nengtremkeun Angin Ribut

Waktu Anjeunna naek kana parahu, murid-murid-Na ngariring. Ujug-ujug di laut aya angin ribut gede, nepi ka parahuna kalimpudan ku ombak—tapi Anjeunna keur kulem. Tuluy Anjeunna digugahkeun ku maranehna, “Nun Gusti, salametkeun! Abdi sadaya badé tiwas!”

Waler Anjeunna, “Ku naon maraneh sarieuneun, nu imanna saeutik?” Geus kitu Anjeunna ngadeg tuluy nyentak angin jeung laut, saterusna jadi tingtrim pisan.

Jalma-jalma teh pada helok, “Jelema naon ieu teh—angin jeung laut ge nurut ka Anjeunna?”

Putra Rama Ngayonan nu Poék

Sanggeus meuntas ka peuntaseun, ka wewengkon urang Gadara, aya dua jelema anu karanjingan setan kalaluar ti kuburan nyampeurkeun Anjeunna; galakna kacida nepi ka euweuh nu wani ngaliwat ka dinya. Maranehna ngagorowok, “Rek naon Anjeun ka kami, nun Putra Allah? Naha Anjeun sumping ka dieu rek nyiksa kami samemeh waktuna?” Harita, teu jauh ti dinya aya bagong sagerombolan loba keur nyaratuan. Setan-setan teh maruhun ka Anjeunna, “Lamun Anjeun rek ngusir kami, jurungkeun kami ka gerombolan bagong tea.”

Waler Anjeunna, “Pindah ka ditu.” Geus kitu setan-setan teh kalaluar tuluy asup ka bagong-bagong, sarta sakabeh gerombolan bagong teh lalumpatan ti gawir ragrag ka laut tuluy paraeh di jero cai.

Tukang ngangonna lalumpat ka kota tuluy ngabejakeun sagala rupa, kaasup naon anu kaalaman ku jelema-jelema anu karanjingan setan tea. Saeusi kota kalaluar rek nepungan Yesus; sanggeus narenjo Anjeunna, maranehna maruhun supaya Anjeunna angkat ti wewengkon maranehna.