మత్తయి 8

8 ¹ఆయన కొండ దిగివచ్చినప్పుడు గొప్ప జనసమూహములు ఆయనను వెంబడించెను. ²కుష్ఠరోగముగల ఒక వ్యక్తి దగ్గరకు వచ్చి ఆయన ముందు మోకరించి, "ప్రభువా, నీకు ఇష్టమైతే నన్ను శుద్ధునిగా చేయగలవు" అనెను.

³యేసు తన చేయి చాపి అతనిని ముట్టుకొని, "నాకు ఇష్టమే; శుద్ధుడవు కమ్ము" అనెను. వెంటనే అతని కుష్ఠరోగము మాయమాయెను. ⁴యేసు అతనితో, "ఎవరికీ చెప్పకుము, కానీ వెళ్ళి యాజకునికి నిన్ను చూపించుకొని, వారికి సాక్ష్యముగా మోషే ఆజ్ఞాపించిన కానుకను అర్పించుము" అనెను.

యేసును ఆశ్చర్యపరచిన విశ్వాసము

⁵ఆయన కపెర్నహూములో ప్రవేశించినప్పుడు, ఒక శతాధిపతి ఆయనయొద్దకు వచ్చి ఆయనను వేడుకొనుచు, ⁶"ప్రభువా, నా సేవకుడు పక్షవాయువుతో ఇంట పడియుండి, భయంకరముగా బాధపడుచున్నాడు" అనెను.

⁷ఆయన అతనితో, "నేను వచ్చి అతనిని స్వస్థపరచెదను" అనెను.

⁸శతాధిపతి ఇట్లనెను, "ప్రభువా, నీవు నా యింటిలోనికి వచ్చుటకు నేను యోగ్యుడను కాను; మాట మాత్రమే సెలవిమ్ము, అప్పుడు నా సేవకుడు స్వస్థపడును. ⁹ఏలయనగా నేను కూడ అధికారము క్రింద ఉన్నవాడను, నా క్రింద సైనికులు ఉన్నారు. నేను ఒకనితో 'వెళ్ళు' అనగా వాడు వెళ్ళును; మరియొకనితో 'రమ్ము' అనగా వాడు వచ్చును; నా సేవకునితో 'ఇది చేయుము' అనగా వాడు దానిని చేయును."

¹⁰యేసు ఇది విని ఆశ్చర్యపడి తనను వెంబడించువారితో ఇట్లనెను, "నిశ్చయముగా నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, ఇంతటి విశ్వాసముగలవానిని ఇశ్రాయేలులో నేను ఎవరిలోను చూడలేదు. ¹¹నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, అనేకులు తూర్పునుండియు పడమటినుండియు వచ్చి, మన తండ్రి రాజ్యములో అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులతో కూడ భోజనపంక్తిన కూర్చుందురు, ¹²అయితే రాజ్యపు కుమారులు వెలుపటి అంధకారములోనికి త్రోసివేయబడుదురు; అక్కడ ఏడ్పును పండ్లు కొరుకుటయు ఉండును." ¹³యేసు ఆ శతాధిపతితో, "వెళ్ళుము, నీవు నమ్మిన ప్రకారము నీకు జరుగును గాక" అనెను. ఆ గడియలోనే అతని సేవకుడు స్వస్థపడెను.

పేతురు ఇంట యేసు స్వస్థపరచుట

¹⁴యేసు పేతురు ఇంటిలోనికి వచ్చినప్పుడు, పేతురు అత్త జ్వరముతో పడకమీద పండుకొనియుండుట చూచెను. ¹⁵ఆయన ఆమె చేతిని ముట్టగా జ్వరము ఆమెను విడిచెను, ఆమె లేచి ఆయనకు ఉపచారము చేసెను. ¹⁶ఆ సాయంకాలమున వారు దయ్యములు పట్టిన అనేకులను ఆయనయొద్దకు తీసికొనివచ్చిరి; ఆయన మాటతో ఆత్మలను వెళ్ళగొట్టి, రోగులందరిని స్వస్థపరచెను. ¹⁷"ఆయన మన బలహీనతలను తీసికొని మన రోగములను భరించెను" అను ప్రవక్తయైన యెషయా మాటలు దీనివలన నెరవేరెను.

యేసును అనుసరించుటకయ్యే వెల

¹⁸యేసు తన చుట్టూ జనసమూహమును చూచి, అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్ళవలెనని వారికి ఆజ్ఞాపించెను. ¹⁹అప్పుడు ఒక శాస్త్రి వచ్చి ఆయనతో, "బోధకుడా, నీవు ఎక్కడికి వెళ్ళినను నేను నిన్ను వెంబడించెదను" అనెను.

²⁰యేసు అతనితో, "నక్కలకు గుంటలు, ఆకాశపక్షులకు గూళ్ళు ఉన్నవి, కానీ మనుష్యకుమారునికి తలవాల్చుకొనుటకైనను స్థలము లేదు" అనెను.

²¹శిష్యులలో మరియొకడు ఆయనతో, "ప్రభువా, నేను మొదట వెళ్ళి నా తండ్రిని పాతిపెట్టుటకు నాకు సెలవిమ్ము" అనెను.

²²అయితే యేసు అతనితో, "నన్ను వెంబడించుము, మృతులు తమ మృతులను పాతిపెట్టుకొననిమ్ము" అనెను.

యేసు తుఫానును శాంతింపజేయుట

²³ఆయన దోనె ఎక్కినప్పుడు ఆయన శిష్యులు ఆయనను వెంబడించిరి. ²⁴అకస్మాత్తుగా సముద్రముమీద గొప్ప తుఫాను రేగి, అలలు దోనెను కప్పివేసెను—అయితే ఆయన నిద్రించుచుండెను. ²⁵కావున వారు ఆయనను లేపి, "ప్రభువా, మమ్మును రక్షింపుము! మేము నశించిపోవుచున్నాము!" అనిరి.

²⁶ఆయన వారితో, "అల్పవిశ్వాసులారా, మీరెందుకు భయపడుచున్నారు?" అని చెప్పి, లేచి గాలిని సముద్రమును గద్దించగా, గొప్ప నిమ్మళము కలిగెను.

²⁷ఆ మనుష్యులు ఆశ్చర్యపడి, "ఈయన ఎట్టివాడో—గాలియు సముద్రమును సహితము ఈయనకు లోబడుచున్నవే?" అనిరి.

తండ్రి కుమారుడు అంధకారమును ఎదుర్కొనుట

²⁸ఆయన అవతలి ఒడ్డుకు, గదరేనీయుల ప్రాంతమునకు వెళ్ళగా, దయ్యములు పట్టిన ఇద్దరు మనుష్యులు సమాధులలోనుండి బయటకు వచ్చి ఆయనను ఎదుర్కొనిరి; వారు ఎంత క్రూరులంటే ఆ మార్గముగుండా ఎవరును వెళ్ళలేకపోయిరి. ²⁹వారు కేకలువేసి, "దేవుని కుమారుడా, మాతో నీకేమి పని? సమయమునకు ముందే మమ్మును బాధించుటకు నీవిక్కడికి వచ్చితివా?" అనిరి. ³⁰అప్పుడు వారికి కొంత దూరమున అనేక పందుల మంద మేయుచుండెను. ³¹దయ్యములు ఆయనను వేడుకొని, "నీవు మమ్మును వెళ్ళగొట్టినయెడల ఆ పందుల మందలోనికి మమ్మును పంపుము" అనెను.

³²ఆయన వాటితో, "వెళ్ళుడి" అనెను. అవి బయటకు వచ్చి పందులలోనికి ప్రవేశింపగా, మంద అంతయు కొండచరియమీదినుండి వేగముగా సముద్రములోనికి దుమికి నీళ్ళలో చచ్చెను.

³³పందుల కాపరులు పట్టణములోనికి పారిపోయి, దయ్యములు పట్టిన మనుష్యులకు జరిగినదానితోసహా అంతయు తెలియజేసిరి. ³⁴పట్టణమంతయు యేసును ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరివచ్చి, ఆయనను చూచి తమ ప్రాంతమును విడిచిపొమ్మని ఆయనను వేడుకొనిరి.