ਮੱਤੀ 8

8 ¹ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੀਆਂ। ²ਇੱਕ ਕੋੜ੍ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।”

³ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਹ।” ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦਾ ਕੋੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵੇਖੀਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ, ਪਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਅਤੇ ਉਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਸਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗਵਾਹੀ ਹੋਵੇ।”

ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕੀਤਾ

⁵ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੂਬੇਦਾਰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿੰਨਤ ਕਰ ਕੇ ⁶ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਨੌਕਰ ਅਧਰੰਗ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

⁷ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂਗਾ।”

⁸ਸੂਬੇਦਾਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਛੱਤ ਹੇਠ ਆਓ; ਬੱਸ ਇੱਕ ਬਚਨ ਹੀ ਆਖ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨੌਕਰ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ⁹ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਅਧੀਨ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੇਠ ਸਿਪਾਹੀ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ‘ਜਾਹ,’ ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ, ‘ਆ,’ ਤਾਂ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ, ‘ਇਹ ਕਰ,’ ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

¹⁰ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਯਿਸੂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਏਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ¹¹ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਆਉਣਗੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੈਠਣਗੇ, ¹²ਪਰ ਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਹਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਪੀਹਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ¹³ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾਹ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ।” ਅਤੇ ਉਸੇ ਘੜੀ ਉਸ ਦਾ ਨੌਕਰ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

¹⁴ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਤਰਸ ਦੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਤਾਪ ਨਾਲ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਪਈ ਵੇਖਿਆ। ¹⁵ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ, ਤਾਂ ਤਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ¹⁶ਸੰਝ ਹੋਣ ਤੇ ਲੋਕ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਏ; ਉਸ ਨੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ। ¹⁷ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ: “ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਰੋਗ ਚੁੱਕ ਲਏ।”

ਯਿਸੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਕੀਮਤ

¹⁸ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਭੀੜ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਚੱਲੀਏ। ¹⁹ਤਦ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗਾ।”

²⁰ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਲੂੰਬੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੁੱਡਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਸਿਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।”

²¹ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾ ਆਵਾਂ।”

²²ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਰਦੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦੇ।”

ਯਿਸੂ ਤੂਫ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

²³ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ²⁴ਅਚਾਨਕ ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉੱਠਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਬੇੜੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ—ਪਰ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ। ²⁵ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ! ਅਸੀਂ ਮਰ ਚੱਲੇ ਹਾਂ!”

²⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਡਰਦੇ ਹੋ?” ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਗਈ।

²⁷ਉਹ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਕਿ ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ?”

ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

²⁸ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਗਦਰੇਨੀਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਦੋ ਭੂਤ-ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ; ਉਹ ਇਤਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਰਾਹ ਥਾਣੀਂ ਕੋਈ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ²⁹ਉਹ ਚਿੱਲਾ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਵਾਸਤਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ?” ³⁰ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਇੱਜੜ ਚਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ³¹ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿੰਨਤ ਕਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੱਢਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਇੱਜੜ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦੇ।”

³²ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾਓ।” ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੇ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਇੱਜੜ ਢਲਾਣ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।

³³ਚਰਵਾਹੇ ਭੱਜ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਨਾਲੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਭੂਤ-ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਬੀਤੀ। ³⁴ਤਦ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿੰਨਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।