ਮੱਤੀ 7

7 ¹“ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ²ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਮਾਪ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਿਣਦੇ ਹੋ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ³ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਕੱਖ ਕਿਉਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੇ ਸ਼ਤੀਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ? ⁴ਜਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ‘ਲਿਆ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਖ ਕੱਢ ਦਿਆਂ,’ ਜਦ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ਤੀਰ ਹੈ? ⁵ਹੇ ਕਪਟੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਤੀਰ ਕੱਢ; ਫੇਰ ਤੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਖ ਕੱਢ ਸਕੇਂਗਾ।

⁶“ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮੋਤੀ ਸੂਰਾਂ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟੋ—ਕਿਤੇ ਓਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਨਾ ਮਿੱਧ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਪਾੜ ਸੁੱਟਣ।

ਪਿਤਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

⁷“ਮੰਗੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਭਾਲੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭੇਗਾ; ਖੜਕਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ⁸ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੇਕ ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ⁹ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਰੋਟੀ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦੇਵੇ? ¹⁰ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਮੱਛੀ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੇਵੇ? ¹¹ਸੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾ ਦੇਵੇਗਾ!

¹²“ਸੋ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕਰਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦਾ ਇਹੋ ਭਾਵ ਹੈ।

¹³“ਭੀੜੇ ਫਾਟਕ ਰਾਹੀਂ ਵੜੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਟਕ ਚੌੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਵੜਦੇ ਹਨ। ¹⁴ਪਰ ਫਾਟਕ ਭੀੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਹ ਸੌੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।

ਆਪਣੇ ਫਲ ਤੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

¹⁵“ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਚੌਕਸ ਰਹੋ: ਓਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾੜ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬਘਿਆੜ ਹਨ। ¹⁶ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਕੀ ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅੰਗੂਰ, ਜਾਂ ਭਖੜੇ ਤੋਂ ਹੰਜੀਰ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ¹⁷ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾੜਾ ਰੁੱਖ ਮਾੜਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ¹⁸ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਮਾੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮਾੜਾ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ¹⁹ਹਰੇਕ ਰੁੱਖ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਵੱਢ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ²⁰ਸੋ ਫੇਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋਗੇ।

ਕੇਵਲ ਓਹੀ ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ

²¹“ਹਰੇਕ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ’ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੜੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਉਹੀ ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ²²ਉਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣਗੇ, ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਕੱਢੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ?’ ²³ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਖਾਂਗਾ: ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਹੇ ਕੁਧਰਮੀਓ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ।’

ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਉਸਾਰੋ

²⁴“ਸੋ ਹਰੇਕ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ। ²⁵ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਿਆ, ਹੜ੍ਹ ਆਏ, ਹਵਾਵਾਂ ਵਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਡਿੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਨੀਂਹ ਧਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ²⁶ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ। ²⁷ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਿਆ, ਹੜ੍ਹ ਆਏ, ਹਵਾਵਾਂ ਵਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਵੱਜੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ—ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਿੱਗਣਾ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸੀ।”

²⁸ਜਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਲਈਆਂ, ਤਾਂ ਭੀੜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈਆਂ, ²⁹ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਖ਼ਤਿਆਰ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਵਾਂਗ।