پهرين پنهنجو پاڻ کي پرکيو
ٻئي جي اک مان تنڪو ڪڍڻ کان اڳ پنهنجي اک مان ڪاٺي ڪڍ. گهرو، ته ڏنو ويندو. استادن کي ميوي مان پرکيو. پوءِ سخت موڙ: ”اي خداوند، اي خداوند“ چوڻ ۽ معجزا به ڪرڻ پيءُ جي مرضي پوري ڪرڻ جي برابر ناهي.
7 1”ٻين تي فيصلو نہ ڪريو، تہ جيئن اوهان تي بہ فيصلو نہ ڪيو وڃي. 2ڇالاءِجو جنهن فيصلي سان اوهان فيصلو ڪندا، تنهن سان اوهان تي بہ فيصلو ڪيو ويندو، ۽ جنهن ماپي سان ڏيندا، تنهن سان اوهان لاءِ بہ ماپيو ويندو. 3تون پنهنجي ڀاءُ جي اک ۾ پيل تنڪي کي ڇو ٿو ڏسين، پر پنهنجي اک ۾ پيل شهتير ڏانهن ڌيان ڇو نہ ٿو ڏين؟ 4يا جڏهن تنهنجي پنهنجي اک ۾ شهتير آهي، تڏهن تون پنهنجي ڀاءُ کي ڪيئن ٿو چئي سگهين تہ ’اچ تہ تنهنجي اک مان تنڪو ڪڍي ڏيان؟‘ 5اي رياڪار! پهرين پنهنجي اک مان شهتير ڪڍ، تڏهن تون چٽيءَ طرح ڏسي سگهندين تہ پنهنجي ڀاءُ جي اک مان تنڪو ڪيئن ڪڍجي.
6”جيڪو پاڪ آهي سو ڪتن کي نہ ڏيو، ۽ پنهنجا موتي سوئرن اڳيان نہ اڇليو، نہ تہ اهي انهن کي پيرن هيٺان لتاڙيندا ۽ موٽي اوهان کي ڦاڙي وجهندا.
پيءُ گھرندڙن کي ڏئي ٿو
7”گھرو تہ اوهان کي ڏنو ويندو، ڳوليو تہ لھندا، در کڙڪايو تہ اوهان لاءِ کوليو ويندو. 8ڇالاءِجو جيڪو بہ گھري ٿو سو وٺي ٿو، جيڪو ڳولي ٿو سو لھي ٿو، ۽ جيڪو در کڙڪائي ٿو تنهن لاءِ کوليو ويندو. 9يا اوهان مان اهڙو ڪهڙو ماڻهو آهي جو جيڪڏهن سندس پٽ کانئس ماني گھري تہ کيس پٿر ڏيندو؟ 10يا جيڪڏهن مڇي گھري تہ کيس نانگ ڏيندو؟ 11تنهنڪري جيڪڏهن اوهان بڇڙا هوندي بہ پنهنجي ٻارن کي سٺيون ڏاتيون ڏيڻ ڄاڻو ٿا، تہ اوهان جو آسمان وارو پيءُ پاڻ کان گھرندڙن کي ڪيترو نہ وڌيڪ چڱيون شيون ڏيندو؟
12”تنهنڪري هر ڳالهه ۾ ٻين سان اهڙو ئي سلوڪ ڪريو جهڙو اوهان چاهيو ٿا تہ اهي اوهان سان ڪن؛ ڇاڪاڻ تہ شريعت ۽ نبين جي تعليم هيءَ ئي آهي.
13”تنگ دروازي مان اندر وڃو، ڇالاءِجو ويڪرو آهي اهو دروازو ۽ کليل آهي اهو رستو جيڪو تباهيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو، ۽ ڪيترائي ان مان گھڙن ٿا. 14پر تنگ آهي اهو دروازو ۽ سوڙهو آهي اهو رستو جيڪو زندگيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو؛ ٿورا ئي ان کي لھن ٿا.
پنهنجي ميوي سان سڃاتا وڃن ٿا
15”ڪوڙن نبين کان هوشيار رهو، جيڪي رڍن جي لباس ۾ اوهان وٽ اچن ٿا پر اندر ۾ ڦاڙيندڙ بگھڙ آهن. 16اوهان کين سندن ميوي مان سڃاڻندا. ڇا ڪنڊن واري جھاڙيءَ مان انگور، يا ڪنڊيارن مان انجير ميڙيا وڃن ٿا؟ 17ائين ئي هر سٺو وڻ سٺو ميوو ڏئي ٿو، پر خراب وڻ خراب ميوو ڏئي ٿو. 18سٺو وڻ خراب ميوو نہ ٿو ڏئي سگهي، نہ ئي خراب وڻ سٺو ميوو ڏئي سگهي ٿو. 19جيڪو بہ وڻ سٺو ميوو نہ ٿو ڏئي، سو ڪپي باھ ۾ اڇليو وڃي ٿو. 20تنهنڪري اوهان کين سندن ميوي مان سڃاڻندا.
رڳو اهي جيڪي پيءُ جي مرضي پوري ڪن ٿا
21”جيڪي مون کي ’اي خداوند، اي خداوند‘ چون ٿا، تن مان هر ڪو اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ داخل نہ ٿيندو، پر اهو داخل ٿيندو جيڪو منهنجي آسمان واري پيءُ جي مرضي پوري ڪري ٿو. 22ڪيترائي انهيءَ ڏينهن مون کي چوندا تہ ’اي خداوند، اي خداوند، ڇا اسان تنهنجي نالي سان نبوت نہ ڪئي، تنهنجي نالي سان ڀوت نہ ڪڍيا، ۽ تنهنجي نالي سان ڪيترا معجزا نہ ڪيا؟‘ 23تڏهن آءٌ کين چٽو چوندس تہ ’مون اوهان کي ڪڏهن بہ نہ سڃاتو؛ اي شريعت ڀڃڻ وارؤ، مون کان پري ٿيو.‘
پٿر تي اڏيو
24”تنهنڪري جيڪو بہ منهنجون اهي ڳالهيون ٻڌي ٿو ۽ انهن تي عمل ڪري ٿو، سو اهڙي سياڻي ماڻهوءَ جهڙو ٿيندو جنهن جو گھر پٿر تي اڏيل هو. 25مينهن وسيو، ٻوڏون آيون، واءُ لڳا ۽ انهيءَ گھر سان ٽڪرايا، پر اهو ڪري نہ پيو، ڇالاءِجو ان جو بنياد پٿر تي رکيل هو. 26جيڪو بہ منهنجون اهي ڳالهيون ٻڌي ٿو پر انهن تي عمل نہ ٿو ڪري، سو انهيءَ بيوقوف ماڻهوءَ جهڙو آهي جنهن پنهنجو گھر ريتيءَ تي اڏيو. 27مينهن وسيو، ٻوڏون آيون، واءُ لڳا ۽ انهيءَ گھر سان ٽڪرايا، تہ اهو ڪري پيو، ۽ سندس ڪرڻ وڏو هو.“
28جڏهن يسوع اهي ڳالهيون چئي پورو ڪيو، تڏهن ميڙ سندس تعليم تي حيران ٿي ويا، 29ڇالاءِجو هو کين سندن ڪاتبن وانگر نہ، پر اختيار رکندڙ جيان سيکاريندو هو.