ڇپيل
ڪتاب

پهرين پنهنجو پاڻ کي پرکيو

ٻئي جي اک مان تنڪو ڪڍڻ کان اڳ پنهنجي اک مان ڪاٺي ڪڍ. گهرو، ته ڏنو ويندو. استادن کي ميوي مان پرکيو. پوءِ سخت موڙ: ”اي خداوند، اي خداوند“ چوڻ ۽ معجزا به ڪرڻ پيءُ جي مرضي پوري ڪرڻ جي برابر ناهي.

باب 7.

”ٻين تي فيصلو نہ ڪريو، تہ جيئن اوهان تي بہ فيصلو نہ ڪيو وڃي. ڇالاءِجو جنهن فيصلي سان اوهان فيصلو ڪندا، تنهن سان اوهان تي بہ فيصلو ڪيو ويندو، ۽ جنهن ماپي سان ڏيندا، تنهن سان اوهان لاءِ بہ ماپيو ويندو. تون پنهنجي ڀاءُ جي اک ۾ پيل تنڪي کي ڇو ٿو ڏسين، پر پنهنجي اک ۾ پيل شهتير ڏانهن ڌيان ڇو نہ ٿو ڏين؟ يا جڏهن تنهنجي پنهنجي اک ۾ شهتير آهي، تڏهن تون پنهنجي ڀاءُ کي ڪيئن ٿو چئي سگهين تہ ’اچ تہ تنهنجي اک مان تنڪو ڪڍي ڏيان؟‘ اي رياڪار! پهرين پنهنجي اک مان شهتير ڪڍ، تڏهن تون چٽيءَ طرح ڏسي سگهندين تہ پنهنجي ڀاءُ جي اک مان تنڪو ڪيئن ڪڍجي.

”جيڪو پاڪ آهي سو ڪتن کي نہ ڏيو، ۽ پنهنجا موتي سوئرن اڳيان نہ اڇليو، نہ تہ اهي انهن کي پيرن هيٺان لتاڙيندا ۽ موٽي اوهان کي ڦاڙي وجهندا.

پيءُ گھرندڙن کي ڏئي ٿو

”گھرو تہ اوهان کي ڏنو ويندو، ڳوليو تہ لھندا، در کڙڪايو تہ اوهان لاءِ کوليو ويندو. ڇالاءِجو جيڪو بہ گھري ٿو سو وٺي ٿو، جيڪو ڳولي ٿو سو لھي ٿو، ۽ جيڪو در کڙڪائي ٿو تنهن لاءِ کوليو ويندو. يا اوهان مان اهڙو ڪهڙو ماڻهو آهي جو جيڪڏهن سندس پٽ کانئس ماني گھري تہ کيس پٿر ڏيندو؟ يا جيڪڏهن مڇي گھري تہ کيس نانگ ڏيندو؟ تنهنڪري جيڪڏهن اوهان بڇڙا هوندي بہ پنهنجي ٻارن کي سٺيون ڏاتيون ڏيڻ ڄاڻو ٿا، تہ اوهان جو آسمان وارو پيءُ پاڻ کان گھرندڙن کي ڪيترو نہ وڌيڪ چڱيون شيون ڏيندو؟

”تنهنڪري هر ڳالهه ۾ ٻين سان اهڙو ئي سلوڪ ڪريو جهڙو اوهان چاهيو ٿا تہ اهي اوهان سان ڪن؛ ڇاڪاڻ تہ شريعت ۽ نبين جي تعليم هيءَ ئي آهي.

”تنگ دروازي مان اندر وڃو، ڇالاءِجو ويڪرو آهي اهو دروازو ۽ کليل آهي اهو رستو جيڪو تباهيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو، ۽ ڪيترائي ان مان گھڙن ٿا. پر تنگ آهي اهو دروازو ۽ سوڙهو آهي اهو رستو جيڪو زندگيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو؛ ٿورا ئي ان کي لھن ٿا.

پنهنجي ميوي سان سڃاتا وڃن ٿا

”ڪوڙن نبين کان هوشيار رهو، جيڪي رڍن جي لباس ۾ اوهان وٽ اچن ٿا پر اندر ۾ ڦاڙيندڙ بگھڙ آهن. اوهان کين سندن ميوي مان سڃاڻندا. ڇا ڪنڊن واري جھاڙيءَ مان انگور، يا ڪنڊيارن مان انجير ميڙيا وڃن ٿا؟ ائين ئي هر سٺو وڻ سٺو ميوو ڏئي ٿو، پر خراب وڻ خراب ميوو ڏئي ٿو. سٺو وڻ خراب ميوو نہ ٿو ڏئي سگهي، نہ ئي خراب وڻ سٺو ميوو ڏئي سگهي ٿو. جيڪو بہ وڻ سٺو ميوو نہ ٿو ڏئي، سو ڪپي باھ ۾ اڇليو وڃي ٿو. تنهنڪري اوهان کين سندن ميوي مان سڃاڻندا.

رڳو اهي جيڪي پيءُ جي مرضي پوري ڪن ٿا

”جيڪي مون کي ’اي خداوند، اي خداوند‘ چون ٿا، تن مان هر ڪو اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ داخل نہ ٿيندو، پر اهو داخل ٿيندو جيڪو منهنجي آسمان واري پيءُ جي مرضي پوري ڪري ٿو. ڪيترائي انهيءَ ڏينهن مون کي چوندا تہ ’اي خداوند، اي خداوند، ڇا اسان تنهنجي نالي سان نبوت نہ ڪئي، تنهنجي نالي سان ڀوت نہ ڪڍيا، ۽ تنهنجي نالي سان ڪيترا معجزا نہ ڪيا؟‘ تڏهن آءٌ کين چٽو چوندس تہ ’مون اوهان کي ڪڏهن بہ نہ سڃاتو؛ اي شريعت ڀڃڻ وارؤ، مون کان پري ٿيو.‘

پٿر تي اڏيو

”تنهنڪري جيڪو بہ منهنجون اهي ڳالهيون ٻڌي ٿو ۽ انهن تي عمل ڪري ٿو، سو اهڙي سياڻي ماڻهوءَ جهڙو ٿيندو جنهن جو گھر پٿر تي اڏيل هو. مينهن وسيو، ٻوڏون آيون، واءُ لڳا ۽ انهيءَ گھر سان ٽڪرايا، پر اهو ڪري نہ پيو، ڇالاءِجو ان جو بنياد پٿر تي رکيل هو. جيڪو بہ منهنجون اهي ڳالهيون ٻڌي ٿو پر انهن تي عمل نہ ٿو ڪري، سو انهيءَ بيوقوف ماڻهوءَ جهڙو آهي جنهن پنهنجو گھر ريتيءَ تي اڏيو. مينهن وسيو، ٻوڏون آيون، واءُ لڳا ۽ انهيءَ گھر سان ٽڪرايا، تہ اهو ڪري پيو، ۽ سندس ڪرڻ وڏو هو.“

جڏهن يسوع اهي ڳالهيون چئي پورو ڪيو، تڏهن ميڙ سندس تعليم تي حيران ٿي ويا، ڇالاءِجو هو کين سندن ڪاتبن وانگر نہ، پر اختيار رکندڙ جيان سيکاريندو هو.