سندس ڇھڻ سان شفا

يسوع ڪوڙهه کي ڇهي ٿو، هڪ رومي آفيسر ۾ اسرائيل کان وڌيڪ ايمان ڏسي ٿو، هڪ رضاڪار کي خبردار ڪري ٿو ته هن وٽ سمهڻ جي جاءِ ڪانهي، ان طوفان کي خاموش ڪري ٿو جنهن ۾ شاگردن کي يقين هو ته اهي ٻُڏي ويندا، ۽ ٻن تشدد پسند ماڻهن کي آزاد ڪري ٿو. پوءِ سڄو شهر کيس هليو وڃڻ لاءِ منٿون ڪري ٿو.

باب 8.

جڏهن هو جبل تان هيٺ لهي آيو تہ وڏا ميڙا سندس پٺيان هلڻ لڳا. هڪ ڪوڙهي ماڻهوءَ اچي سندس اڳيان گوڏا کوڙي چيو تہ ”اي خداوند، جيڪڏهن تون چاهين تہ مون کي پاڪ ڪري سگھين ٿو.“

يسوع پنهنجو هٿ ڊگھو ڪري کيس ڇھيو ۽ فرمايو تہ ”آءٌ چاهيان ٿو؛ پاڪ ٿي وڃ.“ ساڳئي گھڙيءَ سندس ڪوڙھ ختم ٿي ويو. يسوع کيس فرمايو تہ ”ڪنهن کي بہ نہ ٻڌاءِ، پر وڃي پاڻ کي ڪاهن کي ڏيکار ۽ جنهن ڀيٽا جو موسيٰ حڪم ڏنو هو سا پيش ڪر، تہ اها انهن لاءِ شاهدي ٿئي.“

اهو ايمان جنهن يسوع کي حيران ڪيو

جڏهن هو ڪفرنحوم ۾ آيو تہ هڪ صوبيدار وٽس آيو ۽ کيس منٿ ڪرڻ لڳو، چيائين تہ ”اي خداوند، منهنجو نوڪر گھر ۾ فالج جو ماريل پيو آهي ۽ سخت ڏکي ٿو.“

فرمايائينس تہ ”آءٌ اچي کيس شفا ڏيندس.“

صوبيدار وراڻيو تہ ”اي خداوند، آءٌ ان لائق ناهيان جو تون منهنجي ڇت هيٺان اچين؛ رڳو هڪ لفظ فرماءِ تہ منهنجو نوڪر چنگو ٿي ويندو. ڇاڪاڻ تہ آءٌ بہ اختيار هيٺ هڪ ماڻهو آهيان، ۽ منهنجي هيٺان سپاهي آهن. آءٌ هڪڙي کي چوان ٿو تہ ’وڃ‘ تہ هو وڃي ٿو؛ ٻئي کي ’اچ‘ تہ هو اچي ٿو؛ ۽ پنهنجي نوڪر کي ’اهو ڪر‘ تہ هو ڪري ٿو.“

اهو ٻڌي يسوع ڏاڍو حيران ٿيو ۽ پنهنجن پوئلڳن کي فرمايائين تہ ”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ مون اسرائيل ۾ ڪنهن ۾ بہ اهڙو ايمان نہ لڌو. آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ گھڻا ماڻهو اوڀر ۽ اولهه کان ايندا ۽ اسان جي پيءُ جي بادشاهي ۾ ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب سان گڏجي ماني کائڻ ويهندا، پر بادشاهيءَ جا پٽ ٻاهرين اونداهيءَ ۾ اڇلايا ويندا، جتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽڻ هوندو.“ يسوع صوبيدار کي فرمايو تہ ”وڃ، جيئن تو ايمان آندو، تيئن تو لاءِ ٿئي.“ ساڳي ئي ساعت سندس نوڪر چنگو ٿي ويو.

يسوع پطرس جي گھر ۾ شفا ڏئي ٿو

جڏهن يسوع پطرس جي گھر ۾ آيو تہ پطرس جي ساس کي تاپ سان کٽ تي پيل ڏٺائين. کيس هٿ کان ڇھيائين تہ تاپ لھي ويس ۽ هوءَ اٿي سندس خدمت ڪرڻ لڳي. شام ٿيڻ تي ماڻهو بدروحن جي ستايل گھڻن ماڻهن کي وٽس کڻي آيا؛ هن هڪ لفظ سان روحن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ سڀني بيمارن کي شفا ڏني. ائين نبي يسعياه جو چيل پورو ٿيو تہ ”هن اسان جون ڪمزوريون پاڻ تي کنيون ۽ اسان جون بيماريون کڻي ويو.“

يسوع جي پٺيان هلڻ جي قيمت

جڏهن يسوع پنهنجي چوڌاري ميڙو ڏٺو تہ کين ٻئي ڪناري وڃڻ جو حڪم ڏنائين. پوءِ شريعت جي هڪ عالم اچي کيس چيو تہ ”اي استاد، تون جتي بہ ويندين، آءٌ تنهنجي پٺيان هلندس.“

يسوع کيس فرمايو تہ ”لومڙين لاءِ کڏون ۽ آسمان جي پکين لاءِ آکيرا آهن، پر ابنِ آدم وٽ مٿو رکڻ جي جاءِ ناهي.“

شاگردن مان ٻئي هڪڙي کيس چيو تہ ”اي خداوند، مون کي اجازت ڏي تہ پهرين وڃي پنهنجي پيءُ کي دفن ڪريان.“

پر يسوع کيس فرمايو تہ ”منهنجي پٺيان هل، ۽ مُردن کي پنهنجا مُردا دفنائڻ ڏي.“

يسوع طوفان کي ماٺ ڪرائي ٿو

جڏهن هو ٻيڙيءَ ۾ چڙهيو تہ سندس شاگرد بہ سندس پٺيان چڙهيا. اوچتو سمنڊ ۾ وڏو طوفان اٿيو، ايتري قدر جو ٻيڙي لهرن ۾ ڍڪجي وئي، پر هو ستل هو. تنهنڪري هنن کيس جاڳائي چيو تہ ”اي خداوند، اسان کي بچاءِ! اسين هلاڪ ٿي رهيا آهيون!“

هن کين فرمايو تہ ”اي ٿورڙي ايمان وارؤ، ڇو ٿا ڊڄو؟“ پوءِ اٿي بيهي هوائن ۽ سمنڊ کي ڌمڪايائين، ۽ وڏو سڪون ٿي ويو.

اهي ماڻهو حيران ٿي چوڻ لڳا تہ ”هي ڪهڙو ماڻهو آهي جو هوائون ۽ سمنڊ بہ سندس حڪم مڃين ٿا؟“

پيءُ جو فرزند اونداهيءَ کي منهن ڏئي ٿو

جڏهن هو ٻئي ڪناري، گدرينين جي علائقي ۾ پهتو تہ بدروحن ۾ جڪڙيل ٻہ ماڻهو قبرن مان نڪري ساڻس مليا، جيڪي ايترا خطرناڪ هئا جو ڪو بہ ماڻهو انهيءَ واٽ تان لنگھي نہ سگھندو هو. هنن رڙ ڪري چيو تہ ”اي خدا جا فرزند، تنهنجو اسان سان ڪهڙو واسطو؟ ڇا تون وقت کان اڳ اسان کي عذاب ڏيڻ هتي آيو آهين؟“ هاڻي سندن کان ڪجھ پريان گھڻن سوئرن جو هڪ ڌڻ چري رهيو هو. تڏهن بدروحن کيس منٿ ڪري چيو تہ ”جيڪڏهن تون اسان کي ڪڍين ٿو تہ اسان کي سوئرن جي ڌڻ ۾ موڪلي ڏي.“

هن کين فرمايو تہ ”وڃو.“ تڏهن اهي نڪري سوئرن ۾ گھڙي ويا، ۽ سڄو ڌڻ ٽڪريءَ جي ڪنڌيءَ تان ڊوڙندو هيٺ سمنڊ ۾ ڪري پيو ۽ پاڻيءَ ۾ مري ويو.

ڌڻ چاريندڙ ڀڄي شهر ۾ ويا ۽ بدروحن ۾ جڪڙيل ماڻهن سان جيڪي ٿيو تنهن سميت سڀ ڪجھ ٻڌايائون. سڄو شهر يسوع سان ملڻ لاءِ نڪتو؛ کيس ڏسي منٿ ڪيائونس تہ هو سندن علائقي مان هليو وڃي.