မဿဲ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းကြွတော်မူသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။ ²နူနာစွဲသောသူတစ်ယောက်သည် အထံတော်သို့ချဉ်းကပ်၍ ရှေ့တော်၌ဒူးထောက်လျက် “သခင်၊ အလိုတော်ရှိလျှင် အကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

³ယေရှုသည် လက်တော်ကိုဆန့်၍ သူ့ကိုတို့ထိတော်မူလျက် “ငါအလိုရှိ၏။ သန့်ရှင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် သူ၏နူနာသည် ပျောက်ကင်းသွား၏။ ⁴ယေရှုက “ဤအကြောင်းကို မည်သူ့အားမျှ မပြောနှင့်။ သို့ရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့သွား၍ ကိုယ်ကိုယ်ကိုပြလော့။ ထို့နောက် သူတို့အားသက်သေဖြစ်စေရန် မောရှေမှာထားသောပူဇော်သကာကို ဆက်သလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုအံ့ဩစေသောယုံကြည်ခြင်း

⁵ကိုယ်တော်သည် ကပေရနောင်မြို့သို့ဝင်တော်မူသောအခါ တပ်မှူးတစ်ယောက်သည် အထံတော်သို့လာ၍ အသနားခံလျက် ⁶“သခင်၊ အကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် လေဖြတ်၍ အိမ်တွင်လဲလျောင်းလျက် ပြင်းစွာဝေဒနာခံစားနေရပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

⁷ကိုယ်တော်က “ငါလာ၍ သူ့ကိုကုသပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁸တပ်မှူးက “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏အိမ်မိုးအောက်သို့ ဝင်တော်မူခြင်းကို ခံထိုက်သောသူ အကျွန်ုပ်မဟုတ်ပါ။ အမိန့်တော်တစ်ခွန်းကိုသာ မိန့်တော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် ရောဂါပျောက်ကင်းပါလိမ့်မည်။ ⁹အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည်လည်း အာဏာအောက်၌ရှိသောသူဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်လက်အောက်၌လည်း စစ်သားများရှိပါသည်။ တစ်ယောက်အား ‘သွားလော့’ ဟုဆိုလျှင် သူသွားပါ၏။ အခြားတစ်ယောက်အား ‘လာခဲ့’ ဟုဆိုလျှင် သူလာပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏အစေခံအား ‘ဤအမှုကိုပြုလော့’ ဟုဆိုလျှင် သူပြုပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

¹⁰ထိုစကားကိုကြားတော်မူလျှင် ယေရှုသည် အံ့ဩတော်မူ၍ နောက်တော်သို့လိုက်သောသူတို့အား “အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ ဤကဲ့သို့သောယုံကြည်ခြင်းရှိသူတစ်ဦးကိုမျှ ဣသရေလအမျိုး၌ပင် ငါမတွေ့ရသေး။ ¹¹သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ လူအများတို့သည် အရှေ့အနောက်အရပ်များမှလာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ စားပွဲ၌ ထိုင်ကြလိမ့်မည်။ ¹²သို့ရာတွင် နိုင်ငံတော်၏သားတို့မူကား အပြင်အမှောင်ထဲသို့ ပစ်ချခြင်းကိုခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းရှိလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ¹³ယေရှုက တပ်မှူးအား “သွားလော့။ သင်ယုံကြည်သည့်အတိုင်း သင့်အဖို့ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်၌ပင် သူ၏အစေခံသည် ရောဂါပျောက်ကင်းလေ၏။

ပေတရု၏အိမ်၌ ယေရှုကုသတော်မူခြင်း

¹⁴ယေရှုသည် ပေတရု၏အိမ်သို့ဝင်တော်မူသောအခါ ပေတရု၏ယောက္ခမသည် ဖျားနာ၍ အိပ်ရာ၌လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ¹⁵ကိုယ်တော်သည် သူမ၏လက်ကိုတို့ထိတော်မူသဖြင့် အဖျားရောဂါပျောက်ကင်းလေ၏။ ထိုအခါ သူမသည်ထ၍ ကိုယ်တော်ကို လုပ်ကျွေးပြုစု၏။ ¹⁶ထိုနေ့ည၌ လူတို့သည် နတ်ဆိုးပူးဝင်နှိပ်စက်ခံရသောသူများစွာကို အထံတော်သို့ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူ၍ ဖျားနာသောသူအပေါင်းတို့ကိုလည်း ကုသတော်မူ၏။ ¹⁷ဤသည်ကား ပရောဖက်ဟေရှာယ မြွက်ဆိုခဲ့သော “ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏အားနည်းချက်များကိုယူ၍ ငါတို့၏အနာရောဂါများကို ထမ်းဆောင်တော်မူ၏” ဟူသောစကား ပြည့်စုံစေခြင်းဖြစ်၏။

ယေရှုနောက်သို့လိုက်ခြင်း၏အဖိုးအခ

¹⁸ယေရှုသည် မိမိပတ်လည်၌ လူအုပ်ကြီးကို မြင်တော်မူသောအခါ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ကူးရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ¹⁹ထိုအခါ ကျမ်းတတ်ဆရာတစ်ယောက်သည် အထံတော်သို့လာ၍ “ဆရာသခင်၊ ကိုယ်တော်ကြွသွားတော်မူရာ အရပ်ရပ်သို့ အကျွန်ုပ်လိုက်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

²⁰ယေရှုက “မြေခွေးတို့မှာ တွင်းရှိ၏။ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့မှာ အသိုက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် လူသားမှာမူ ဦးခေါင်းချစရာ နေရာမျှမရှိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²¹တပည့်တော်တို့အနက် အခြားတစ်ယောက်က “သခင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ဦးစွာသွား၍ အကျွန်ုပ်၏ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် ခွင့်ပြုတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

²²သို့ရာတွင် ယေရှုက “ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့။ သေသူတို့သည် မိမိတို့၏လူသေများကို သင်္ဂြိုဟ်ကြပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုမုန်တိုင်းကိုငြိမ်းစေတော်မူခြင်း

²³ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်သို့တက်တော်မူသောအခါ တပည့်တော်တို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။ ²⁴ရုတ်တရက် အိုင်ပေါ်၌ ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းကြီးတိုက်ခတ်သဖြင့် လှိုင်းတံပိုးများသည် လှေကိုလွှမ်းမိုးလေ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ကျိန်းစက်လျက်နေတော်မူ၏။ ²⁵ထို့ကြောင့် တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုနှိုး၍ “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့ သေကြပါတော့မည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²⁶ကိုယ်တော်က “ယုံကြည်ခြင်းနည်းသောသူတို့၊ အဘယ်ကြောင့်ကြောက်ကြသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် ထ၍ လေနှင့်အိုင်ကို ဆုံးမတော်မူသဖြင့် အလွန်ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်လေ၏။

²⁷လူတို့သည် အံ့ဩကြ၍ “ဤသူကား အဘယ်သို့သောသူနည်း။ လေနှင့်အိုင်ပင် သူ၏စကားကို နားထောင်ပါသည်တကား” ဟု ဆိုကြ၏။

ခမည်းတော်၏သားတော်သည် အမှောင်ကိုရင်ဆိုင်တော်မူခြင်း

²⁸ကိုယ်တော်သည် ကမ်းတစ်ဖက်ဖြစ်သော ဂါဒရပြည်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ နတ်ဆိုးပူးဝင်သောသူနှစ်ယောက်သည် သင်္ချိုင်းဂူများမှ ထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကို ကြိုဆိုကြ၏။ ထိုသူတို့သည် အလွန်ကြမ်းကြုတ်သောကြောင့် ထိုလမ်းဖြင့် မည်သူမျှ မသွားမလာဝံ့ကြ။ ²⁹ထိုသူတို့က “ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ အချိန်မတန်မီ အကျွန်ုပ်တို့ကို ညှဉ်းဆဲရန် ဤအရပ်သို့ ကြွလာတော်မူသလော” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ³⁰ထိုအချိန်၌ သူတို့နှင့် အတန်ငယ်ကွာဝေးသောအရပ်တွင် ဝက်များစွာသောအုပ်တစ်အုပ် ကျက်စားလျက်ရှိ၏။ ³¹နတ်ဆိုးတို့ကလည်း “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူလျှင် ထိုဝက်အုပ်ထဲသို့ စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်လျှောက်ထားကြ၏။

³²ကိုယ်တော်က “သွားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ နတ်ဆိုးတို့သည် ထွက်၍ ဝက်တို့အထဲသို့ဝင်ကြ၏။ ဝက်အုပ်တစ်အုပ်လုံးသည် ချောက်ကမ်းပါးအတိုင်း အိုင်ထဲသို့ ပြေးဆင်း၍ ရေ၌နစ်မြုပ်သေကြကုန်၏။

³³ဝက်ကျောင်းသားတို့သည် မြို့ထဲသို့ထွက်ပြေး၍ နတ်ဆိုးပူးဝင်သောသူတို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအပါအဝင် အကြောင်းအရာအလုံးစုံကို ပြောကြားကြ၏။ ³⁴ထိုအခါ တစ်မြို့လုံးသည် ယေရှုကို ကြိုဆိုရန်ထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကိုမြင်လျှင် မိမိတို့၏ပြည်မှ ထွက်ကြွသွားတော်မူရန် တောင်းပန်ကြ၏။