Saiki wis dicithak

Mateus 8 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Diwarasake dening Jamahaning Astane

Yesus ndemek wong lara kusta, nemokake pracaya kang luwih gedhe ing sawijining perwira Rum tinimbang ing Israel, ngelingake wong kang kepengin melu yen Panjenengane ora duwe papan kanggo turu, ngendhegake prahara kang dikira para sakabate mesthi bakal nglelebake wong-wong mau, lan ngluwari wong loro kang galak. Wong sakutha banjur nyuwun supaya Panjenengane lunga.

Pasal 8.

Bareng Gusti Yesus tumedhak saka ing gunung, akeh wong golongan kang padha ndherekake Panjenengane. Banjur ana sawijining wong lara kusta nyedhak, sujud ana ing ngarsane, matur: “Gusti, manawi Paduka karsa, Paduka saged nucekaken kawula.”

Gusti Yesus tumuli mulung astane, ndemek wong mau, pangandikane: “Aku karsa; resika.” Sanalika iku uga larane kusta mau ilang. Gusti Yesus banjur ngandika marang wong mau: “Aja kokkandhakake marang sapa-sapa, nanging lungaa, awakmu tuduhna marang imam, sarta nyaosna pisungsung kaya kang kadhawuhake dening Nabi Musa, minangka paseksi tumrap wong-wong mau.”

Pracaya kang Nggumunake Gusti Yesus

Bareng Gusti Yesus lumebet ing kutha Kapernaum, ana sawijining perwira kang sowan ing ngarsane, nyuwun tulung marang Panjenengane, ature: “Gusti, abdi kawula ngglethak wonten ing griya, lumpuh, saha nandhang sangsara ingkang nggegirisi.”

Pangandikane Gusti Yesus: “Aku bakal teka maraske dheweke.”

Wangsulane perwira mau: “Gusti, kawula boten pantes katamuan Paduka wonten ing sangandhaping payon kawula; cekap Paduka ngandika satembung kemawon, abdi kawula temtu badhe saras. Awit kawula piyambak ugi tiyang ingkang wonten ing sangandhaping panguwaos, saha gadhah prajurit ing sangandhap kawula. Manawi kawula dhawuh dhateng ingkang satunggal, ‘Lungaa,’ temtu lunga; dhateng ingkang sanes, ‘Mrenea,’ temtu dhateng; dhateng abdi kawula, ‘Tindakna iki,’ temtu dipuntindakaken.”

Bareng mireng bab iku, Gusti Yesus gumun, banjur ngandika marang wong-wong kang padha ndherekake Panjenengane: “Satemene Aku pitutur marang kowe, Aku durung tau nemu pracaya kang semono gedhene ana ing antarane wong Israel. Aku pitutur marang kowe, akeh wong kang bakal teka saka ing wetan lan kulon, sarta padha lungguh mangan bebarengan karo Abraham, Iskak lan Yakub ana ing Kratone Rama kita, nanging para putraning Kraton bakal padha dibuwang menyang pepeteng ing jaba, ing kono bakal ana panangis lan keroting untu.” Gusti Yesus banjur ngandika marang perwira mau: “Lungaa, apa kang kokpracaya iku kelakona tumrap kowe.” Nalika iku uga abdine mau waras.

Gusti Yesus Nyarasake ing Omahe Petrus

Bareng Gusti Yesus lumebet ing omahe Petrus, Panjenengane mirsa maratuwane Petrus wadon ngglethak ing paturon amarga lara panas. Astane wong wadon mau banjur didemek dening Gusti Yesus; larane panas tumuli ilang, nuli wong wadon mau tangi lan ngladeni Panjenengane. Bareng wis sore, wong-wong padha nggawa wong akeh kang kapanjingan dhemit marang ngarsane Gusti Yesus; Panjenengane nundhung roh-roh mau mung kanthi satembung, sarta nyarasake sakabehe wong kang padha lara. Bab iki supaya kayektenana apa kang wis dipangandikakake dening Nabi Yesaya: “Panjenengane wis mikul karingkihan kita lan manggul lelara kita.”

Reregane Ndherek Gusti Yesus

Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh ngrubung Panjenengane, banjur dhawuh supaya padha nyabrang menyang sisih liya. Banjur ana sawijining ahli Toret kang nyedhak lan matur marang Panjenengane: “Guru, kawula badhe ndherek Paduka dhateng pundi kemawon Paduka tindak.”

Gusti Yesus ngandika marang wong mau: “Asu ajag padha duwe rong lan manuk ing awang-awang padha duwe susuh, nanging Putraning Manungsa ora duwe papan kanggo nyelehake sirahe.”

Sakabat liyane matur marang Panjenengane: “Gusti, kawula keparenga rumiyin mantuk ngubur bapak kawula.”

Nanging Gusti Yesus ngandika marang wong mau: “Tutna Aku, lan wong mati kareben ngubur wong matine dhewe.”

Gusti Yesus Nyirep Prahara

Bareng Gusti Yesus nitih prau, para sakabate padha ndherekake Panjenengane. Dumadakan ana prahara gedhe ing sagara, nganti prau mau kaurugan ombak—nanging Gusti Yesus lagi sare. Para sakabat banjur nggugah Panjenengane: “Gusti, kawula mugi Paduka pitulungi! Kawula sami badhe tiwas!”

Pangandikane Gusti Yesus marang wong-wong mau: “Yagene kowe padha wedi, heh wong kang cupet ing pracaya?” Panjenengane nuli jumeneng, ndukani angin lan sagara, temahan banjur sirep banget.

Wong-wong mau padha gumun, pangucape: “Wong iki kok wong apa ta, dene angin lan sagara padha manut marang Panjenengane?”

Putrane Sang Rama Ngadhepi Pepeteng

Bareng Gusti Yesus wis tekan sabrang, ing tlatah Gadara, ana wong loro kang kapanjingan dhemit metu saka ing pakuburan, methukake Panjenengane; wong loro mau banget galake, nganti ora ana wong siji-sijia kang wani liwat ing dalan kono. Wong loro mau padha mbengok: “Dhuh Putraning Allah, Paduka badhe menapa dhateng kawula? Punapa Paduka rawuh mriki badhe nyiksa kawula saderengipun dumugi wekdalipun?” Anadene ora adoh saka ing kono ana babi sapantha akeh kang padha golek pangan. Dhemit-dhemit mau banjur padha nyuwun marang Panjenengane: “Manawi Paduka nundhung kawula, mugi kawula kadhawuhan lumebet ing pantha babi punika.”

Gusti Yesus ngandika marang dhemit-dhemit mau: “Lungaa.” Dhemit-dhemit banjur padha metu lan manjing ing babi; sanalika sapantha babi mau padha gumrudug mudhun saka ing pinggiring jurang, nyegur ing sagara, banjur padha mati ana ing banyu.

Para pangon babi mau padha mlayu menyang kutha, banjur ngabarake sakabehe, dalah lelakone wong kang kapanjingan dhemit mau. Wong sakutha kabeh banjur padha metu methukake Gusti Yesus; bareng padha ndeleng Panjenengane, banjur padha nyuwun supaya Panjenengane karsa tindak saka ing tlatahe.