તેમના સ્પર્શથી સાજા થયા
ઈસુ કોઢીને સ્પર્શે છે, ઇઝરાયલ કરતાં રોમન અધિકારીમાં વધારે વિશ્વાસ જુએ છે, પાછળ આવવા તૈયાર માણસને ચેતવે છે કે તેમની પાસે સૂવાની જગ્યા નથી, શિષ્યોને ડુબાડી દેશે એવું લાગતું તોફાન શાંત કરે છે, અને બે હિંસક માણસોને મુક્ત કરે છે. પછી આખું નગર તેમને ત્યાંથી ચાલ્યા જવા વિનંતી કરે છે.
8 1જ્યારે તેઓ પર્વત પરથી નીચે ઊતર્યા, ત્યારે મોટી ભીડ તેમની પાછળ ચાલી. 2એક રક્તપિત્તવાળો માણસ પાસે આવ્યો અને તેમની આગળ ઘૂંટણે પડીને બોલ્યો, “પ્રભુ, જો તમે ઇચ્છો, તો મને શુદ્ધ કરી શકો છો.”
3ઈસુએ પોતાનો હાથ લંબાવીને તેને સ્પર્શ કર્યો, “હું ઇચ્છું છું; શુદ્ધ થા.” તરત જ તેનું રક્તપિત્ત જતું રહ્યું. 4ઈસુએ તેને કહ્યું, “કોઈને કશું કહીશ નહિ, પણ જઈને યાજકને પોતાને બતાવ અને મૂસાએ ફરમાવેલું અર્પણ ચઢાવ, જેથી તેઓને સાક્ષી મળે.”
ઈસુને આશ્ચર્યચકિત કરનાર વિશ્વાસ
5જ્યારે તેઓ કપરનાહૂમમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારે એક સૂબેદાર તેમની પાસે આવ્યો અને વિનંતી કરતાં 6બોલ્યો, “પ્રભુ, મારો સેવક લકવાથી પીડાઈને ઘેર પડ્યો છે અને ભારે વેદના સહે છે.”
7તેમણે તેને કહ્યું, “હું આવીને તેને સાજો કરીશ.”
8સૂબેદારે જવાબ આપ્યો, “પ્રભુ, આપ મારા છાપરા નીચે આવો એવી મારી યોગ્યતા નથી; ફક્ત શબ્દ કહો, એટલે મારો સેવક સાજો થઈ જશે. 9કારણ, હું પોતે પણ અધિકાર નીચેનો માણસ છું અને મારા હાથ નીચે સૈનિકો છે. હું એકને કહું છું, ‘જા,’ તો તે જાય છે; અને બીજાને, ‘આવ,’ તો તે આવે છે; અને મારા સેવકને, ‘આ કર,’ તો તે કરે છે.”
10આ સાંભળીને ઈસુ આશ્ચર્ય પામ્યા અને પોતાની પાછળ આવનારાઓને કહ્યું, “હું તમને સાચું કહું છું, મને ઇઝરાયલમાં આવો વિશ્વાસ કોઈનામાં મળ્યો નથી. 11હું તમને કહું છું, ઘણા લોકો પૂર્વથી તથા પશ્ચિમથી આવશે અને આપણા પિતાના રાજમાં ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક તથા યાકૂબની સાથે ભોજન કરવા બેસશે, 12પણ રાજના પુત્રો બહારના અંધકારમાં ફેંકી દેવાશે, જ્યાં રુદન તથા દાંત પીસવાનું થશે.” 13ઈસુએ સૂબેદારને કહ્યું, “જા, તેં જેવો વિશ્વાસ કર્યો તેવું તારે માટે થાઓ.” અને તે જ ઘડીએ તેનો સેવક સાજો થયો.
ઈસુ પિતરના ઘરમાં સાજા કરે છે
14જ્યારે ઈસુ પિતરના ઘરમાં ગયા, ત્યારે તેમણે પિતરની સાસુને તાવથી પથારીમાં પડેલી જોઈ. 15તેમણે તેના હાથને સ્પર્શ કર્યો; તાવ તેને છોડી ગયો, અને તે ઊઠીને તેમની સેવા કરવા લાગી. 16તે સાંજે લોકો ભૂતવળગેલા ઘણાને તેમની પાસે લાવ્યા; તેમણે શબ્દથી જ દુષ્ટાત્માઓને કાઢ્યા અને દરેક માંદાને સાજા કર્યા. 17આથી યશાયા પ્રબોધકનું વચન પૂર્ણ થયું, “તેમણે આપણી નબળાઈઓ લઈ લીધી અને આપણા રોગો ઊંચક્યા.”
ઈસુને અનુસરવાની કિંમત
18જ્યારે ઈસુએ પોતાની આસપાસ ભીડ જોઈ, ત્યારે તેમણે સામે પાર જવાની આજ્ઞા કરી. 19ત્યારે એક શાસ્ત્રી પાસે આવીને તેમને કહ્યું, “ગુરુજી, આપ જ્યાં જશો ત્યાં હું આપની પાછળ આવીશ.”
20ઈસુએ તેને કહ્યું, “શિયાળોને દર હોય છે અને આકાશનાં પંખીઓને માળા હોય છે, પણ માનવપુત્રને માથું ટેકવવાની જગ્યા નથી.”
21શિષ્યોમાંના બીજા એકે તેમને કહ્યું, “પ્રભુ, મને પહેલાં જઈને મારા પિતાને દફનાવવા દો.”
22પણ ઈસુએ તેને કહ્યું, “મારી પાછળ આવ અને મૂએલાંને પોતાના મૂએલાંને દફનાવવા દે.”
ઈસુ તોફાનને શાંત કરે છે
23જ્યારે તેઓ હોડીમાં બેઠા, ત્યારે તેમના શિષ્યો તેમની પાછળ ગયા. 24અચાનક સરોવર પર મોટું તોફાન ઊઠ્યું, એટલે મોજાંઓ હોડીને ઢાંકવા લાગ્યાં — પણ તેઓ ઊંઘતા હતા. 25તેથી તેઓએ તેમને જગાડ્યા, “પ્રભુ, અમને બચાવો! અમે નાશ પામીએ છીએ!”
26તેમણે તેઓને કહ્યું, “હે અલ્પવિશ્વાસીઓ, તમે શા માટે ડરો છો?” પછી ઊભા થઈને તેમણે પવનોને તથા સરોવરને ધમકાવ્યાં, અને મોટી શાંતિ છવાઈ ગઈ.
27તે માણસો આશ્ચર્ય પામ્યા, “આ કેવા પ્રકારના માણસ છે — કે પવનો તથા સરોવર પણ તેમનું માને છે?”
પિતાના પુત્ર અંધકારનો સામનો કરે છે
28સામે પાર ગાદરીઓના પ્રદેશમાં જતાં, ભૂતવળગેલા બે માણસો કબરોમાંથી નીકળીને તેમને મળવા આવ્યા; તેઓ એવા ઉગ્ર હતા કે તે માર્ગે કોઈ પસાર થઈ શકતું નહોતું. 29તેઓએ બૂમ પાડી, “હે ઈશ્વરપુત્ર, આપને અમારી સાથે શું લેવાદેવા? શું આપ વખત પહેલાં અમને વેદના આપવા અહીં આવ્યા છો?” 30હવે તેઓથી થોડે દૂર ઘણા ભૂંડોનું એક ટોળું ચરતું હતું. 31દુષ્ટાત્માઓએ તેમને વિનંતી કરી, “જો આપ અમને કાઢો, તો ભૂંડોના ટોળામાં અમને મોકલો.”
32તેમણે તેઓને કહ્યું, “જાઓ.” તેઓ નીકળીને ભૂંડોમાં પેઠા, અને આખું ટોળું ભેખડ પરથી સરોવરમાં ધસી પડ્યું અને પાણીમાં મરી ગયું.
33ગોવાળો નાસીને શહેરમાં ગયા અને ભૂતવળગેલા માણસોનું જે થયું તે સહિત બધી વાત કહી. 34આખું શહેર ઈસુને મળવા બહાર આવ્યું; તેમને જોઈને તેઓએ વિનંતી કરી કે આપ અમારા પ્રદેશમાંથી ચાલ્યા જાઓ.